Ένας… κανονικός Παναθηναϊκός έχει πρώτο στόχο το νταμπλ και μετά τη διάκριση στην Ευρώπη. Ο φετινός νεανικός και μεταβατικός Παναθηναϊκός, δεν έχει Ευρώπη. Οπότε αρκείται στις εγχώριες διοργανώσεις. Για το πρωτάθλημα, τα έχουμε γράψει. Η ομάδα, στα χαρτιά τουλάχιστον, υστερεί σε ποιότητα κι εξωαγωνιστική επιρροή σε σχέση με τους υπόλοιπους μεγάλους. Έχει κι αυτό το -6 που την… τραβάει πίσω και ουσιαστικά της απαγορεύει κάθε γκέλα. Παιχνίδι με παιχνίδι κι όπου βγει.
Στο Αγρίνιο, όμως, το απόγευμα της Τρίτης, ο Παναθηναϊκός ξεκινάει τις υποχρεώσεις του για το κύπελλο. Έναν θεσμό, στον οποίο ο Γιώργος Δώνης και οι παίκτες του είναι υποχρεωμένοι να τα δώσουν όλα. Ανεξάρτητα τι θα συμβεί κόντρα στον Παναιτωλικό, η λογική λέει ότι οι «πράσινοι» θα προκριθούν από τον όμιλο τον οποίο συμπληρώνουν Κισσαμικός και Ιεράπετρα. Καλό θα είναι φυσικά να τερματίσει πρώτος ο Παναθηναϊκός, ώστε να αποφύγει στην επόμενη φάση κάποιον πρώτο από τους υπόλοιπους ομίλους. Δεν θα είναι και ό,τι καλύτερο τόσο νωρίς να προστεθούν δύο ντέρμπι στην ομάδα. Γιατί να κάνει τη ζωή της πιο δύσκολη η ομάδα, αν μπορεί να επιλέξει έναν –θεωρητικά πάντα, αφού από το αποτέλεσμα κρίνονται όλα- πιο εύκολο δρόμο.
Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, οφείλει να πάει όσο πιο μακριά γίνεται. Αν μπορεί και στην κατάκτηση του τροπαίου θα είναι το ιδανικό. Σε σχέση με τον μαραθώνιο του πρωταθλήματος, το κύπελλο έχει νοκ άουτ αναμετρήσεις. Διαφορετικές οι συνθήκες σε δύο αγώνες ή σε έναν εάν βρεθεί στον τελικό και άλλες σε μία κούρσα που έχει ακόμα 25 εμπόδια… Το κύπελλο είναι το αποκούμπι του Παναθηναϊκού για μία κούπα. Ας εξηγήσουμε επίσης ποια θα είναι τα οφέλη μίας πορείας όσο πιο μακριά γίνεται.
Το «τριφύλλι» έχει να κατακτήσει τίτλο από το 2014 και δεν μπορεί να απαξιώσει τον θεσμό. Σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται η ομάδα, πλούσια, φτωχή, με σούπερ ή μέτριο ρόστερ, δεν είναι στην ιστορία της να παραμελεί οποιονδήποτε τίτλο. Το κύπελλο δίνει κούπα. Τόσο απλά. Όσο πιο μακριά είναι η διαδρομή τόσο το καλύτερο. Αν έρθει και η κατάκτηση, θα είναι μία ηδονή σε μία σεζόν που ξεκίνησε μέσα στη μιζέρια. Η κούπα θα δώσει τρομερή ώθηση για το μέλλον.
Οι νέοι του παίκτες που ήδη χτίζουν χαρακτήρα, θα αποκτήσουν άμεσα νοοτροπία νικητή. Και με μερικές ποιοτικές προσθήκες, ο Παναθηναϊκός από του χρόνου κιόλας θα μπορεί να μιλάει για νταμπλ. Μπορεί όχι φωναχτά, αν δεν πέσει χρήμα, αλλά δεν θα «ντρέπεται» να το πει κιόλας. Θα είναι η απόλυτη ευτυχία, τα νέα παιδιά στην πρώτη τους σεζόν να πάρουν τίτλο. Ή έστω να φτάσουν στον τελικό ή στον ημιτελικό και να φύγουν με ψηλά το κεφάλι.
Μην ξεχνάμε επίσης ότι η κούπα στον θεσμό δίνει ευρωπαϊκό εισιτήριο (είναι απαραίτητο να εκτίσει φέτος η ομάδα την ποινή, αν δεν πάει στην ΟΥΕΦΑ ο Παϊρότζ ή κάποιος άλλος και να παρουσιάσει με αποδείξεις ότι όλα τακτοποιούνται). Είναι μία εναλλακτική διαδρομή αν δεν μπορέσει η ομάδα να μπει στην πεντάδα του πρωταθλήματος. Δείχνει ότι θα τα καταφέρει, αλλά δεν θα κακοπέσει σε κανέναν το κύπελλο.
Τα συνεχόμενα παιχνίδια, παράλληλα, μπορεί να κάνουν πιο δύσκολη τη ζωή των παικτών. Αλλά αυτά έχει ένας τεράστιος σύλλογος. Όποιος θέλει να αντέξει στον πρωταθλητισμό, οφείλει να παίζει τρία ματς την εβδομάδα. Αν είχε Ευρώπη ο Παναθηναϊκός αυτό θα συνέβαινε. Τα νέα παιδιά πρέπει να σκληραγωγηθούν. Να τους γίνουν συνήθεια τα τρία παιχνίδια σε διάστημα 7-8 ημερών. Επίσης, θα ανοίξει το rotation. Θα μπορεί ο Δώνης να δει περισσότερους ποδοσφαιριστές και σε ποιους φυσικά μπορεί να υπολογίζει στο μέλλον για έναν Παναθηναϊκό που θα έχει ξεκάθαρους στόχους.
Ένας ακόμα λόγος είναι φυσικά ο κόσμος. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού χαίρονται για τις πέντε σερί νίκες, απολαμβάνουν τη μαχητικότητα και τη δίψα που βγάζουν τόσο τα νέα παιδιά, όσο και οι πιο έμπειροι, αλλά οι 5-6 νίκες στο πρωτάθλημα ενδεχομένως να μην τους λένε και πολλά. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού θέλει τίτλους. Θέλει όραμα, κίνητρο. Είναι απαιτητικός και δεν συμβιβάζεται με μετριότητες. Το κύπελλο, λοιπόν, αν η ομάδα προχωρήσει στον θεσμό, θα του δώσει κίνητρο να στηρίξει ακόμα περισσότερο. Να μετρήσει τις δυνατότητες της κόντρα στους υπόλοιπους μεγάλους. Κι αν τα καταφέρει με λιγότερα εφόδια απ’ αυτούς, θα είναι η απόλυτη ηδονή…
