Η πολύπλευρη Μάρθα Φριντζήλα μιλά στο in.gr

Την Κυριακή 22/12 ολοκληρώνετε τις παραστάσεις του Kubara Project #3. Τι γεύση σας αφήνει λοιπόν τώρα που φτάνει στο τέλος του;
«Αισθανόμαστε ικανοποίηση που καταφέραμε να φτιάξουμε και να παρουσιάσουμε μία πρόταση για ψυχαγωγία απαιτητική τεχνικά και ενδιαφέρουσα καλλιτεχνικά. Το Kubara Project #3 δεν ήταν εύκολη υπόθεση, αλλά κι εμείς δεν είμαστε για τα εύκολα. Αυτό που διαπιστώσαμε για ακόμα μία φορά είναι το πόσο δύσκολο είναι να είσαι καλλιτέχνης σ’ αυτήν την χώρα. Και πόσο αναπόφευκτο.»

Θεωρείτε ότι ο κόσμος το «αγκάλιασε» το ίδιο όπως και τα προηγούμενα;
«Ο κόσμος πάντα αναγνωρίζει τον κόπο μας και αγκαλιάζει τις δουλειές μας.
Η παράστασή μας είναι μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία και φυσικά ακόμα μία εμπορική αποτυχία με τους νόμους της αγοράς. Δεν απευθυνόμαστε σε κοινό που χρειάζεται να μεθύσει για να διασκεδάσει, άρα δεν είχαμε την κατανάλωση που θα επιθυμούσε ένας επιχειρηματίας, αλλά δεν καταναλωθήκαμε κι εμείς κι έτσι μπορούμε να συνεχίσουμε δυνατοί το έργο μας.»

Γιατί έγινε αυτή η παύση των τεσσάρων χρόνων για να παρουσιάσετε ξανά στο κοινό το Kubara Project;
«Γιατί δεν κάνουμε καριέρα. Δεν μας υποχρεώνει κανείς να εμφανιζόμαστε κάθε τρεις και λίγο, έχουμε δεν έχουμε έργο, απλά και μόνο για να υπενθυμίζουμε την ύπαρξή μας. Αυτά τα τέσσερα χρόνια κάναμε βέβαια κάποιες εμφανίσεις σε φεστιβάλ στην Ελλάδα, παίξαμε στην Γερμανία, στην Γαλλία, στην Παλαιστίνη. Δεν ήταν παύση τεσσάρων χρόνων. Το δικό μου πρόγραμμα επίσης ήταν πολύ γεμάτο ώστε να χωρέσει και το Kubara Project. Αυτά τα τέσσερα χρόνια ανεβάσαμε την Ηλέκτρα και τις Βάκχες του Ευριπίδη, την Αθώα Ερέντιρα του Μάρκες, την υπόθεση της οδού Λουρσίν του Λαμπίς, τον Φορτουνάτο του Μάρκου Αντώνιου Φόσκολου, τα οχτώ βιβλία του Πελοπονησσιακού πολέμου σε συνεργασία με οχτώ Λύκεια της Αθήνας. Φτιάξαμε το Baumstrasse, έναν χώρο εκπαίδευσης στον Βοτανικό και το Αττικό σχολείο αρχαίου δράματος στην Ελευσίνα. Συνεργάστηκα με την Χάρις Αλεξίου, έπαιξα με τον Φοίβο Δεληβοριά, συμμετείχα στις παραστάσεις του Νίκου Ξυδάκη και του Σταύρου Ξαρχάκου, τραγούδησα με την Μαρία Φαραντούρη και με τις Mazaher Ensemble από την Αίγυπτο. Δίδαξα στην σχολή του Εθνικού θεάτρου, στο Stockton college στο New Jersey και στο μουσικό χωριό στο Πήλιο. Πού να μείνει χρόνος για ακόμα ένα Kubara Project.»

Υπήρξε κάποια ξεχωριστή στιγμή, κάποιο ιδιαίτερο περιστατικό (από όλες τις παραστάσεις του Kubara Project #3) που θα σας μείνει αξέχαστο;
«Όλη η παράσταση θα μου μείνει αξέχαστη. Και η προετοιμασία της. Οι ενορχηστρώσεις της, τα παιξίματα και οι αυτοσχεδιασμοί, η φροντίδα του ηχολήπτη μας και του φωτιστή μας, ο μυστηριώδης Αλέξανδρος Ηλιάκης, τα λουλούδια της Ελισάβετ κάθε Κυριακή στο καμαρίνι, η ευγένεια των παιδιών που δουλεύουν στην Άνοδο, η φωτογράφηση με την γάτα μου την Ιστάρ από τον Ορφέα Εμιρζά.»

Τέταρτο Kubara Project θα υπάρξει, είναι κάτι που το επιθυμείτε;
«Φυσικά. Φτάνει να είμαστε γεροί και εμπνευσμένοι και θα ετοιμάσουμε κι άλλο «χτύπημα». Το πότε είναι άγνωστο.»

Θέατρο, τραγούδι, σκηνοθεσία, διδασκαλία, τι προτιμά η Μάρθα Φριντζήλα περισσότερο, ποιος χώρος την κερδίζει τελικά;
«Έχω την αίσθηση πως αν ένα απ’ όλα λείψει, θα αποδυναμωθούν και τα υπόλοιπα.»

Mε ποιον καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε στο μέλλον;
«Με τον Κώστα Βασαρδάνη και τον Άγγελο Παπαδημητρίου.»

Στο ερωτηματολόγιο του Proust, στην ερώτηση «πού θα θέλατε να ζείτε;» απαντάτε: «εδώ». Ισχύει ακόμα αυτή η απάντηση (αναφορικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε οι περισσότεροι σε όλους τους τομείς);
«Ναι, ισχύει. Τώρα μάλιστα ισχύει περισσότερο από ποτέ.»

Είστε αισιόδοξος άνθρωπος; Πιστεύετε ότι θα φτιάξουν σύντομα τα πράγματα στη χώρα μας;
«Όχι. Είμαι απαισιόδοξη.»

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;
«Τα θεατρικά μας σχέδια για φέτος περιλαμβάνουν την διοργάνωση του δεύτερου αττικού σχολείου αρχαίου δράματος, την παράσταση του Αίαντα του Σοφοκλή και την επανάληψη των Βακχών του Ευριπίδη. Όσο για τα μουσικά έχουμε ξεκινήσει σιγά σιγά να ηχογραφούμε τα κομμάτια του Kubara Project #3 και κάποια στιγμή θα τα κυκλοφορήσουμε.»

Σας ευχαριστώ πολύ
«Κι εγώ σας ευχαριστώ.»

Συνέντευξη: Τζωρτζίνα Ντούτση