Προβλήματα υπογονιμότητας αντιμετωπίζει ένα στα έξι ζευγάρια

Ένα στα έξι ζευγάρια στην Ευρώπη αντιμετωπίζει προβλήματα στην προσπάθεια απόκτησης παιδιού σήμερα, κάτι που σε παγκόσμιο επίπεδο μεταφράζεται σε 80 εκατομμύρια ανθρώπους με προβλήματα υπογονιμότητας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έκθεσης «Η γονιμότητα έχει σημασία».

Μόνο το 2003, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στην Ε.Ε. των 27 μειώθηκε σε 1,47 γεννήσεις ζώντων νεογνών ανά γυναίκα. Το πρόβλημα αυτό έχει κατ’ επέκταση δημογραφικές επιπτώσεις, όπως συρρίκνωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, γήρανση, με ισχυρό κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο.

Στην ανάπτυξη της υπογονιμότητας, πέραν από ιατρικούς λόγους, συντελεί και το λεγόμενο «φαινόμενο επιβράδυνσης της αναπαραγωγής», όταν δηλαδή οι γυναίκες περιμένουν να φτάσουν σε μεγαλύτερη ηλικία για να αποκτήσουν παιδί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης μόνο το ένα τρίτο από τις γυναίκες άνω των 40 χρόνων θα μείνει έγκυος μετά από τρία χρόνια σεξουαλικών επαφών χωρίς προφυλάξεις.

Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της υπογονιμότητας, σημαντικός είναι ο ρόλος της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Παραγωγής (MAR) όπου με τη βοήθεια της έχουν γεννηθεί 3,75 εκατ. παιδιά σε χρονικό διάστημα 32 χρόνων.

Ο Βασίλειος Ταρλατζής, Καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας και Ανθρώπινης Αναπαραγωγής του Α.Π.Θ και πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου, σχολιάζοντας την έκθεση (που αναφέρεται στα θέματα πρόσβασης και στις πολιτικές που ακολουθούνται στις θεραπείες γονιμότητας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο) και την πρόσβαση των ζευγαριών στην Ελλάδα σε θεραπείες γονιμότητας σημειώνει ότι «αναφορικά με τη χώρα μας θα μπορούσα να πω ότι χαίρομαι, γιατί όσο περνά ο καιρός, το κράτος, μέσω των ασφαλιστικών ταμείων, δείχνει να έχει την διάθεση να ξεκινήσει μια προσπάθεια, ώστε να κάνει τη θεραπεία αυτή λίγο πιο προσβάσιμη σε όσο το δυνατόν περισσότερα ζευγάρια. Ελπίζω, ότι στο μέλλον οι παρεμβάσεις αυτές θα διευρυνθούν ακόμη περισσότερο και ως προς το ύψος της χρηματικής κάλυψης, αλλά και ως προς τον αριθμό των προσπαθειών, έτσι ώστε να καλυφθεί απολύτως η έννοια της προσβασιμότητας της θεραπείας σε όλους. Θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα ότι κάποια στιγμή, οι προσπάθειες που κάνουμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το συγκεκριμένο θέμα στην Ελλάδα, να τύχουν της υποστήριξης ενός αποτελεσματικού εργαλείου αναφοράς και εφαρμογής, το οποίο, όμως, να αφορά αποκλειστικά στη χώρα μας, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση με την έρευνα που προτίθεται να αναλάβει η ΜSD».

Από την πλευρά της, η Σοφία Παπαμάργαρη, αντιπρόεδρος του Σωματείου Yποστήριξης Γονιμότητας «Κυβέλη», τονίζει ότι «όλα τα ζευγάρια πρέπει να έχουν το δικαίωμα για πρόσβαση στη θεραπεία της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής έτσι όπως ακριβώς έχει δικαίωμα ένας ασθενής με οποιαδήποτε ασθένεια να σώσει τη ζωή του δοκιμάζοντας μία φαρμακευτική αγωγή ή κάνοντας ένα χειρουργείο. Το κράτος πρέπει να διαχειριστεί την υπογονιμότητα με ιδιαίτερη προσοχή με την έννοια ότι με τον τρόπο αυτό φροντίζει για το μέλλον του και τη βιωσιμότητά του».