«O Παρνασσός δεν είναι μόνο η Λιάκουρα, ο Γεροντόβραχος, τα Κελάρια και η Φτερόλακα. Δεν είναι μόνο η Αράχωβα και τα Λιβάδεια. O Παρνασσός είναι το βουνό του Απόλλωνα, είναι το Μαντείο των Δελφών, το Κορύκειο Άντρο, η Λυκώρια, η Λίλαια, η Δαυλίς. Είναι ο Εθνικός Δρυμός, το έντονο ανάγλυφο με τις ρεματιές και τα φαράγγια, τα σπήλαια, τις καταβόθρες και τις πηγές. Είναι το διεθνές μονοπάτι Ε4 και η αρχαία διαδρομή Επτάλοφος – Δελφοί. Είναι η πλούσια χλωρίδα και η πανίδα. Είναι το αισθητικός δάσος της Τιθορέας ενταγμένο στο δίκτυο NATURA 2000. Είναι η Σπηλιά του Οδυσσέα Ανδρούτσου και τα λημέρια του καπετάν Διαμαντή. Είναι και οι «πληγές» των μεταλλείων του Βωξίτη στο δυτικό του κυρίως τμήμα. Είναι τέλος τα δεκαπέντε «παραπαρνάσσια» χωριά, που στενάζουν τα Σαββατοκύριακα στο βάρος των τζιπ και της «ανάπτυξης». Μιας ανάπτυξης και μιας δόμησης άναρχης, χωρίς όρους και όρια, χωρίς σχέδιο, πρόνοια και υποδομή, που κινδυνεύει να δημιουργήσει μη αναστρέψιμες καταστάσεις…Αυτά τα φαινόμενα τα συναντά κανείς περισσότερο στην περιοχή της Αράχωβας και των Λιβαδιών, αλλά και στον Επτάλοφο (Άνω Αγόριανη), τον Πολύδροσο (Σουβάλα) και τον Άνω Πολύδροσο (Άνω Σουβάλα) και λιγότερο, ευτυχώς, στον Βορειοανατολικό Παρνασσό.» Στέφανος Σταμέλλος


Δείτετη διαδρομή στον «άλλο Παρνασσό»: ΑΠΟ ΤΗ ΒΕΛΙΤΣΑ, ΣΤΑ ΔΙΠΟΤΑΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΥΠΑ