43

Απάντηση στο άρθρο με τίτλο Ολυμπιακή απρέπεια του Γάλλου ακαδημαϊκού Μορίς Ντριόν στην εφημερίδα Le Figaro (29/3/01), σχετικά με το κωπηλατοδρόμιο στο Μαραθώνα, δίνει η Ακαδημία Αθηνών, με επιστολή που υπογράφεται από τον πρόεδρό της, Νικόλαο Κονομή, και τον γενικό γραμματέα, Ν.Ματσανιώτη.

«Στο άρθρο σας» σημειώνεται στην επιστολή της Ακαδημίας προς τον Μ.Ντριόν «διερωτάστε για την αντίδραση της Ακαδημίας Αθηνών σε αυτό το σχέδιο. Επιτρέψτε μας να σας επισημάνουμε ότι έπειτα από επισταμένη μελέτη του προβλήματος η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών έλαβε στις 25 Ιανουαρίου 2001 απόφαση, με την οποία γνωστοποίησε στον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη τις ανησυχίες της.»


«Αργότερα» καταλήγει η επιστολή «με μια άλλη απόφαση η Ακαδημία ανακοίνωσε στο κοινό την αρνητική της θέση σχετικά με την κατασκευή των έργων διευθέτησης για το κωπηλατοδρόμιο στο Μαραθώνα».


Στο άρθρο του Γάλλου ακαδημαϊκού και αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής:


«Η αρχικά ασθενής φήμη έμοιαζε τόσο απίστευτη, που αμελήσαμε να δώσουμε την πρέπουσα σημασία. Αλλά γρήγορα δυνάμωσε, πήρε σάρκα και οστά: έγινε σχέδιο νόμου και ίσως σύντομα ψηφιστεί. Είναι έτοιμοι να μετατρέψουν την πεδιάδα του Μαραθώνα σε λίμνη, για να οργανώσουν τους κωπηλατικούς αγώνες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.


»Το σκάνδαλο είναι πολύ μεγάλο. Δεν υπάρχει τίποτα στο Μαραθώνα, μας απαντούν, κανένα αρχαιολογικό εύρημα. Πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα, εκτός από ένα χώρο – σταθμό στην ιστορία της ανθρωπότητας. […] Χωρίς το Μαραθώνα δεν θα υπήρχαν στη συνέχεια ούτε οι Θερμοπύλες ούτε η Σαλαμίνα. Χωρίς το Μαραθώνα δεν θα είχε αναπτυχθεί ο ελληνικός πολιτισμός, από τον οποίο όλοι προερχόμαστε, με τα ιδανικά στα οποία αναφερόμαστε ακόμη και σήμερα.


»Αν ο Κουμπερτέν θέσπισε το άθλημα του μαραθωνίου, ο λόγος ήταν ακριβώς για να τιμήσουμε αυτά τα ιδανικά και να υπενθυμίσουμε ότι ο περίφημος δρομέας ερχόταν να αναγγείλει στους επερχόμενους αιώνες την ελευθερία. Αλλά ποιος σήμερα στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ενδιαφέρεται ακόμη για τον Κουμπερτέν;


»Φαίνεται ότι σε ολόκληρη την Ελλάδα δεν υπάρχει καμιά υδάτινη επιφάνεια ούτε μια λίμνη που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διεξαχθούν οι θαλάσσιοι αγώνες. Κι όμως ενθυμούμαι ότι εδώ και 21 χρόνια είχα προτείνει και επέτυχα να ψηφιστεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης η απόφαση 738, η οποία είχε ως στόχο να δώσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες ένα μόνιμο χώρο διεξαγωγής τους στην Ελλάδα. Αυτός ο χώρος, σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από την Ολυμπία, στις ακτές της Πελοποννήσου, θα ονομαζόταν η Νέα Ολυμπία και θα έχαιρε διεθνούς κύρους. […]


»Οι πρωτεργάτες του εγχειρήματος του Μαραθώνα ήταν περισσότερο διορατικοί από εμάς. Η κάλυψη της πεδιάδας με νερά δεν θα είναι προσωρινή. Οι πρόχειρες εγκαταστάσεις, οι απαραίτητες για τους αγωνιζόμενους και τους θεατές, θα αντικατασταθούν στη συνέχεια από έργα τα οποία θα προορίζονται για τουριστική εκμετάλλευση.


»Θα έχω την απρέπεια να θέσω κάποια ερωτήματα: τι κάνουν το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και οι αρχαιολογικές του υπηρεσίες, που παγώνουν κάθε έργο στην Αθήνα μόλις, κατά τις ανασκαφές στα θεμέλια, έρχονται στο φως κάποιες πέτρες μιας γωνιάς ενός αρχαίου τοίχου; Τι κάνει η ευγενής Ακαδημία Αθηνών, της οποίας είμαι αντεπιστέλλον μέλος, και η οποία έχει ως προορισμό να υπερασπίζεται τον ελληνικό πολιτισμό; Λησμονήσαμε τους στίχους του Αισχύλου, λησμονήσαμε τον Ηρόδοτο ή τον Πλούταρχο;


»Τι κάνει η UNESCO; Η έννοια της εθνικής κληρονομιάς δεν έχει αξία για τους χώρους που υπήρξαν σημαντικοί σταθμοί στην παγκόσμια ιστορία; Οι κραυγές διαμαρτυρίας των οικολόγων επιτυγχάνουν τη δημιουργία προστατευόμενων φυσικών πάρκων, ώστε να διαφυλάξουν μια περιοχή χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη αξία. Αραγε, δεν θα εισακουστεί η δική μας επιθυμία, μερικοί χώροι, με πρώτο το Μαραθώνα, να ονομαστούν προστατευόμενοι ιστορικοί χώροι; Η καταστροφή των αγαλμάτων του Βούδα στο Αφγανιστάν προκάλεσε την παγκόσμια κατακραυγή. Ο πνιγμός του Μαραθώνα δεν θα ξεσηκώσει καμία διαμαρτυρία;»

ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: