43

Το «γεωγραφικό» χάρτη, πραγματικό και φανταστικό, που συγκροτεί ο Εμπειρίκος στο έργο του ανέλυσαν τη Δευτέρα στο αμφιθέατρο του υπουργείου Πολιτισμού οι ομιλητές της 3ης διάλεξης του κύκλου «Τόπος τοπίου: Γεωγραφικά Ανδρέα Εμπειρίκου».

Χρησιμοποιώντας παραδείγματα από τις τρεις πρώτες δημοσιευμένες συλλογές του Ανδρέα Εμπειρίκου, την «Υψικάμινο», την «Ενδοχώρα» και τα «Γραπτά», ο διδάκτωρ νεοελληνικής φιλολογίας Ιάκωβος Βούρτσης επισήμανε στην εισήγησή του ότι οι αναφορές του ποιητή σε διάφορους τόπους, αν και πραγματικοί, σχηματίζουν ένα φανταστικό τοπίο.


Τις μυθικές πόλεις του Εμπειρίκου ανέλυσε η διδάκτωρ κλασικής φιλολογίας Ρένα Ζαμάρου, εστιάζοντας την προσοχή της στην προσωποποίηση και σωματοποίηση της πόλης εκ μέρους του ποιητή, που θέλει να αποδείξει ότι στην πολιτική ιδεολογία -όπως και στη γυναίκα- «πρέπει ο καθένας να αφιερώνεται με έρωτα».


Μία διαφορετική άποψη αναδείχθηκε από την ομιλία του καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και προέδρου της Εθνικής Χαρτοθήκης, Ευάγγελου Λιβιεράτου, ο οποίος μέσα από την προβολή διαφανειών με χάρτες, όπου σημειώνονται οι τοπωνυμίες του έργου του Εμπειρίκου, παρέθεσε σημαντικά στοιχεία για την κατά Εμπειρίκο χαρτογράφηση του κόσμου, της Ελλάδας αλλά και της Ανδρου ειδικότερα.


Στην τελευταία ομιλία ο συγγραφέας και κριτικός Αναστάσης Βιστωνίτης, μέσα από τη σημειακή λειτουργία της ονοματολογίας στο ποίημα «Δρόμος», επισήμανε τη σχέση του ποιητή με τη γεωγραφία και όχι με την ιστορία, καθώς -όπως τόνισε- «ο ποιητής δεν διανύει αποστάσεις, δεν μεταβαίνει, αλλά ενσωματώνει στο παρόν εκείνο που βρίσκεται και στο χώρο και στο χρόνο».

ΜΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: