Opinion

Oντως βρέχει. Το τίποτα. Το τσούρου τσούρου της θλίψεως. Μια σταγόνα εδώ, μια σταγόνα εκεί, ένα λασπουριό αραιό σαν ξεδοντιασμένη βούρτσα, ένα πράμα χαζό τελείως. Κι όμως έχει παραλύσει το σύμπαν

Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η Βίκυ Καραβάτου, σύζυγος του εξαιρετικού καθηγητή Μακροοικονομίας Γιάννη Μουρμούρα, έχασε τη ζωή της με ένα τρόπο που αποτελεί ταφόπλακα σε ένα σύστημα που έχει όχι απλά ατέλειες, αλλά θέλει γκρέμισμα και κτίσιμο από την αρχή

Τα έργα και τις ημέρες ενός φιλόδοξου τύπου ο οποίος επιδίωξε να ελέγξει για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ και του πρωθυπουργού του Αλ. Τσίπρα, το σύνολο του ηλεκτρονικού Τύπου - να γίνει ένας «Μπερλουσκόνι» με τις πλάτες του κράτους και τα λεφτά κρατικών τραπεζών και ιδιωτών

Είναι όμως ο ναζισμός και ο φασισμός εκδοχές του καπιταλισμού, όπως τα παρουσιάζει η αριστερή αστική μυθολογία; Ή μήπως προσεγγίζουν περισσότερο στην αντίπερα ιδεολογική όχθη

Ο προπονητής του Ολυμπιακού «χτύπησε» τον Άρη στην πλευρά που «πονούσε», έχοντας αναλύσει σωστά το παιχνίδι των κίτρινων

Εμείς οι Ελληνες με πατεράδες μετανάστες που τους έλεγαν βρόμικους στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστραλία, την Αμερική και τους κλωτσούσαν σαν τα σκυλιά για ένα κομμάτι ψωμί είμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Πώς θα αντιδράσουμε; Με φασισμό; Με ρατσισμό;

Η σημερινή Τουρκία διακατεχόμενη από ηγεμονικές βλέψεις αλλά και ανασφάλειες, δείχνει απρόθυμη να συνδιαλλαγεί παρά μόνο με τους όρους της

Τι έγινε στο δείπνο προς τιμήν του Μάριο Ντράγκι

Ο Ολυμπιακός καλείται να ξεπεράσει τον σκόπελο του Αρη

Η ηλεκτρονική κακοήθεια. Ο διαδικτυακός κατακερματισμός που αντί να διαιρεί, πολλαπλασιάζει το δέος απέναντι στο αναπάντεχο. Ολα αυτά συνέβησαν την περασμένη Τρίτη και τις επόμενες μέρες με αφορμή τον δικό μας Πέτρο Τατσόπουλο, τον Πέτρο της διπλανής σελίδας, τον Τατσόπουλο της συγγραφικής του γενιάς

Ο Χάμπερμας, στο έργο του «Το πραγματικό και το ισχύον», γράφει ότι μια κοινότητα δημοκρατική, με σύστημα δικαιωμάτων, χρειάζεται και μια αντίστοιχη γλώσσα για να συνεννοείται

Η πολιτική σύνδεση των διασπορών με τις «μητέρες-πατρίδες» έχει καταγραφεί ποικιλοτρόπως. Συχνά στη διασπορά τα πατριωτικά συναισθήματα μπορεί να είναι ακόμη πιο έντονα

Μάλλον στον ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να (ξαν)ανοίξουν κάποιο βιβλίο πολιτικής ορολογίας. Ορίζοντας τον Μητσοτάκη ως «ακροδεξιό» προκειμένου να ετεροπροσδιοριστούν εκείνοι ως «δημοκράτες», «προοδευτικοί» και «αντιδεξιοί», οδηγούνται σε ένα προδιαγεγραμμένο πολιτικό αδιέξοδο

Η ελπίδα για μία καλύτερη ζωή φυλακίζεται μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα ενός κέντρου «φιλοξενίας» προσφύγων, ενός αντίσκηνου ή στην καλύτερη περίπτωση ενός κοντέινερ.

Γκάλης ή Γιαννάκης κι άλλες ιστορίες

Κάνουμε κλικ στα έργα τέχνης που βλέπουμε και προχωράμε. Μήπως αξίζει τον κόπο να σταθούμε για λίγο και να βάλουμε τη φαντασία μας να δουλέψει, μακριά από τα ποστ και τα στόρι;

Αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί αντιμετωπίζουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο ό,τι δεν αποτελεί με την τυπική έννοια του όρου ιδιοκτησία μας, γιατί δε σεβόμαστε το κοινό μας σπίτι, γιατί απαξιώνουμε τους χώρους που κληρονομήσαμε από τις παλαιότερες γενιές και καλούμαστε να κληροδοτήσουμε —ει δυνατόν βελτιωμένους και αναβαθμισμένους— στα παιδιά μας

Διαβάζω αυτά που γράφονται για τη φθινοπωρινή μελαγχολία και απορώ πού βρίσκετε τον χρόνο για να τη νιώσετε. Εγώ, όπως κάθε Σεπτέμβριο, απλώς δεν προφταίνω. Πείτε μου πως δεν αργεί το ερχόμενο καλοκαίρι, χρειάζομαι διακοπές!