Ήταν σαν να έβγαινε από κακό σενάριο ταινίας για το πώς συμπεριφέρονται οι πολιτικοί όταν είναι σε δύσκολη θέση.

Την ημέρα που η Βουλή θα ψήφιζε για την άρση της ασυλίας 13 βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, που αναφέρονται στις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή μια ημέρα που η προσοχή της κοινής γνώμης θα ήταν στραμμένη στο ζήτημα αυτό και το ποια στάση θα κρατούσαν οι κυβερνητικοί βουλευτές, τι θα υποστήριζαν από βήματος Βουλής οι εμπλεκόμενοι βουλευτές και τελικά το εάν θα υπήρχε κάποιο «αντάρτικο» ενάντια στην επίσημη κυβερνητική γραμμή για υπερψήφιση των προτάσεων ασυλίας, αυτή ακριβώς την ημέρα, αυτό ακριβώς το πρωινό διάλεξε ο Πρωθυπουργός  για να ανακοινώσει «φιλολαϊκά» μέτρα.

Δεν τα ανακοίνωσε την προηγούμενη μέρα, ούτε τα άφησε για την επόμενη. Έπρεπε να τα ανακοινώσει εκείνο το πρωινό που θα ξεκινούσε η συζήτηση στη Βουλή.

Ο πολιτικός υπολογισμός προφανής. Στο βαθμό που η κυβέρνηση έχει μια σειρά από «φιλικά» μέσα ενημέρωσης – μια «φιλία» χτισμένη πάνω στην επιλεκτική διαχείριση της κρατικής διαφήμισης και σε επιλεκτικές σχέσεις με επιχειρηματικούς ομίλους – αυτό που περίμενε ήταν ότι το πρωί της συζήτησης στη Βουλή τα μέσα αυτά θα πρότασσαν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού και όχι τη συζήτηση. Η τελευταία, θα έπεφτε αρκετές «θέσεις» στις αντίστοιχες ιστοσελίδες, δηλαδή θα έπρεπε κάποιος να «σκρολάρει» αρκετά προς τα κάτω για να βρει τη ειδησεογραφία για τη Βουλή. Προσθέστε σε όλα αυτά και τη δυνατότητα της των διαφόρων κομματικών τρολ να αναπαράγουν τη «θετική» είδηση αντί να πρέπει να απαντάνε σε όσους επεσήμαναν ότι η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή έχει έναν εντυπωσιακό αριθμό βουλευτών και στελεχών με «προβλήματα με τον νόμο».

Μόνο που όλα αυτά είναι τόσο προφανή, που εκ των πραγμάτων καθίστανται αναποτελεσματικά. Δηλαδή, ήταν τόσο σαφές ότι επρόκειτο για μια επιχείρηση αντιπερισπασμού που στο τέλος κανείς δεν έδωσε προσοχή στις κυβερνητικές εξαγγελίες, ενώ αντιθέτως η πραγματική είδηση, αυτή με την οποία ασχολήθηκαν οι περισσότεροι ήταν όντως τα όσα έγιναν και ακούστηκαν στη Βουλή.

Γιατί αυτό που δεν έχει καταλάβει η κυβέρνηση είναι ακριβώς ότι το τείχος της απονομιμοποίησης που έχει μπροστά της δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Όπως ακριβώς και το σοβαρότατο πρόβλημα της ακρίβειας δεν αντιμετωπίζεται με επιλεκτικές «παροχές» που σε κανένα βαθμό δεν αντιστρέφουν την κατάσταση. Και βέβαια καμιά παροχή δεν μπορεί να αντιστρέψει τη ριζωμένη πεποίθηση σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας ότι αυτή η κυβέρνηση περιφρονεί τους θεσμούς και τους κανόνες του κράτους δικαίου. Όπως και ότι τα σκάνδαλα είναι πραγματικά και όχι «σκευωρίες».

Γι’ αυτό τον λόγο και εάν η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός θέλουν όντως να αντιστρέψουν το κλίμα, ας σκεφτούν εάν έχουν κάτι πραγματικά να πουν για όλα αυτά που απασχολούν την κοινή γνώμη. Εάν έχουν κάτι πραγματικά να πουν για τα σκάνδαλα και κάποια εγγύηση να προσφέρουν ότι θα σταματήσει αυτός ο θεσμικός κατήφορος που εκθέτει τη χώρα και διακινδυνεύει ευρωπαϊκούς πόρους. Εάν θα φερθούν πραγματικά ευρωπαϊκά και θα σταματήσουν να καταγγέλλουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Εάν θα πάρουν πραγματικά μέτρα για να αντιμετωπίσουν την έκρηξη της ακρίβειας. Κοντολογίς εάν θα σταματήσουν να θεωρούν ότι τα πάντα είναι υπόθεση «επικοινωνιακών χειρισμών».

Γιατί αντίθετα από ό,τι ίσως πιστεύουν οι άνθρωποι δεν χειραγωγούνται τόσο εύκολα, αλλά απαιτούν πραγματικές απαντήσεις. Και όσο δεν τις λαμβάνουν τόσο περισσότερο βαθαίνει η οργή, η δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση και – αναπόφευκτα – και η εκλογική κατάρρευση της κυβέρνησης.

Και κάποια στιγμή δεν θα έχουν απομείνει άλλα τεχνάσματα και επικοινωνιακά τερτίπια στο ρεπερτόριο της κυβέρνησης, ενώ θα στερέψει και η δυνατότητα να «τροφοδοτείται» το φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα. Και τότε τίποτα δεν θα υπάρχει να σταματήσει την πτώση.

Ειδήσεις Σήμερα: