Το γεγονός ότι τα στελέχη της κυβέρνησης έχουν χάσει κυριολεκτικά τη μπάλα υπό το πρίσμα τόσων σκανδάλων είναι πασιφανές. Το γεγονός αυτό όμως σίγουρα δεν μπορεί να σταθεί η αφορμή όπου στελέχη της κυβέρνησης κάνουν ανιστόρητους και κυρίως επικίνδυνους παραλληλισμούς και δίνουν αυθαίρετες και ανυπόστατες ερμηνείες. Σίγουρα δεν θα περίμενε κανείς να υποπέσει σε τέτοιο πολιτικό παράπτωμα ο κατά τα λοιπά έμπειρος Γιάννης Ανδριανός, υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ανήμερα της 21ης Απριλίου και ενώ συμμετείχε σε τηλεοπτική συζήτηση (ACTION 24) για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που ταλανίζει εδώ και καιρό την κυβέρνηση. ο κ. Ανδριανός θεώρησε σωστό να ισχυριστεί ότι η διαβόητη «τοξικότητα» ήταν αυτή που έφερε τη Χούντα στη χώρα.

Ανδριανός και Χούντα…

«Σήμερα λοιπόν είναι και η ημέρα πραγματικά δημοκρατίας γιατί πρέπει να θυμόμαστε την τοξικότητα του παρελθόντος», δήλωσε μεταξύ άλλων ο υφυπουργός. Στο σημείο εκείνο υπήρξε παρέμβαση από την Τόνια Αντωνίου του ΠΑΣΟΚ, η οποία είπε: « Δεν ήταν τοξικότητα ήταν δικτατορία, ήταν χούντα…».

«Η τοξικότητα οδήγησε στη Χούντα», συμπλήρωσε με τη σειρά του ο κ. Ανδριανός προκαλώντας αλγεινή εντύπωση για την εργαλειοποίηση της λέξης από τα κυβερνητικά στελέχη. Είναι αλήθεια πως μετά το έναυσμα του πρωθυπουργού στη Βουλή όταν και απόδωσε στην «τοξικότητα» τη σοβαρή περιπέτεια υγείας του υφυπουργού της κυβέρνησης Γιώργου Μυλωνάκη, τα στελέχη της ΝΔ το έχουν πάρει σχοινί-κορδόνι.

Προφανώς ο κ. Ανδριανός έχει ξεχάσει τι προηγήθηκε του πραξικοπήματος και κυρίως φαίνεται πως έχει διαγράψει από τη μνήμη του την Αποστασία του 1965 και πως αυτή αποτέλεσε τη θρυαλλίδα των πολιτικών εξελίξεων που οδήγησε στην κατάλυση του πολιτεύματος και στη Χούντα των συνταγματαρχών.

Σε κάθε περίπτωση ο ισχυρισμός του έχει καταρριφθεί από την ίδια την Ιστορία. Πάντως είναι εντυπωσιακό ότι για την κυβέρνηση της ΝΔ για όλα τα κακά φταίει η… τοξικότητα. Υπενθυμίζεται ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είχε επικαλεστεί την τοξικότητα στο θέμα Λαζαρίδη – πριν τελικά τον αδειάσει το Μαξίμου και του δείξει το δρόμο της εξόδου. Κι αυτό δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα τον τελευταίο καιρό…