Τον Αύγουστο του 1990, η φοιτητική κοινότητα στο Γκέινσβιλ της Φλόριντα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια φρίκη που δεν είχε προηγούμενο.

Ο Ρόλινγκ είχε καλύψει επιμελώς τα ίχνη του, αφήνοντας μόνο σωματικά υγρά

Μέσα σε τέσσερις νύχτες, πέντε φοιτητές βρέθηκαν νεκροί στα διαμερίσματά τους, με τα θύματα να είναι δεμένα, βιασμένα και μαχαιρωμένα. Τα πτώματά τους μάλιστα βρέθηκαν τοποθετημένα σε ανατριχιαστικές πόζες.

Παρά τις προσπάθειες των Αρχών, η ταυτότητα του δολοφόνου παρέμενε άγνωστη, και η αγωνία των κατοίκων αυξανόταν με κάθε μέρα που περνούσε.

Η αστυνομία βρισκόταν σε αδιέξοδο μέχρι τον Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς, όταν μια γυναίκα από τη Λουιζιάνα τηλεφώνησε στις Αρχές και υπέδειξε έναν ύποπτο: τον Ντάνι Ρόλινγκ.

Οι Αρχές έδρασαν αμέσως και η ανάλυση DNA επιβεβαίωσε ότι ο Ρόλινγκ ήταν ο δράστης των φόνων — ο «Gainesville Ripper», όπως είχε ονομαστεί είχε εντοπιστεί. Ωστόσο, αυτή η αιματοβαμμένη σειρά φόνων δεν ήταν η πρώτη φορά που σκότωνε.

Η αρχή

Τον Νοέμβριο του 1989, τρία άτομα είχαν δολοφονηθεί σε ένα σπίτι στο Σιρβπορτ της Λουιζιάνα: ο Τομ Γκρίσομ, η κόρη του Τζούλι και ο οκτάχρονος εγγονός τους Σον. Τα πτώματα είχαν τοποθετηθεί με ανατριχιαστικό τρόπο, προκαλώντας σοκ στην τοπική κοινότητα.

Ο Ρόλινγκ, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, είχε επίσης πυροβολήσει τον ίδιο του τον πατέρα, ο οποίος επέζησε. Αργότερα φέρεται να ισχυρίστηκε ότι ήθελε να γίνει διάσημος όπως ο Τεντ Μπάντι, αποδεικνύοντας μια επικίνδυνη εμμονή με τη βία και τη φήμη μέσα από εγκληματικές πράξεις.

Ο Ντάνι Ρόλινγκ γεννήθηκε το 1954 στο Σιρβπορτ, και η ζωή του από νωρίς ήταν σημαδεμένη από κακοποίηση. Ο πατέρας του, βετεράνος πολέμου και αστυνομικός, τον χτυπούσε συστηματικά, ενώ η μητέρα του προσπαθούσε να διαφύγει από το τοξικό γάμο, μόνο για να επιστρέφει επανειλημμένα.

Κατά την τρίτη δημοτικού, οι σχολικοί σύμβουλοι διαπίστωσαν επιθετικές τάσεις και έλλειψη αυτοελέγχου.

Έφηβος, ο Ρόλινγκ άρχισε να κατασκοπεύει κορίτσια μέσα από τα παράθυρά τους, μια συνήθεια που σύντομα έγινε εμμονή. Παράλληλα άρχισε να πίνει, και οι πρώτες του συλλήψεις ακολουθήθηκαν από διαρκείς συγκρούσεις με τον νόμο.

Στην ενήλικη ζωή του, τα εγκλήματά του κλιμακώθηκαν. Ληστείες σε σούπερ μάρκετ, μικροκλοπές, χρήση ουσιών και βίαιες συμπεριφορές διαμόρφωσαν ένα μοτίβο εγκληματικότητας που κορυφώθηκε με τους φόνους στο Σιρβπορτ και αργότερα στο Γκέινσβιλ.

Οι φόνοι στο Γκέινσβιλ

Στο Γκέινσβιλ, ο Ρόλινγκ εισέβαλε σε διαμερίσματα φοιτητών, βίασε και μαχαίρωσε τα θύματά του, και τοποθέτησε τα σώματα σε προκλητικές πόζες — μια πράξη που τρόμαξε ολόκληρη την κοινότητα.

Η πόλη ζούσε με συνεχές άγχος. Οι φοιτητές κοιμόντουσαν σε ομάδες, είχαν μαζί τους ρόπαλα για προστασία και πολλοί εγκατέλειψαν την πανεπιστημιούπολη για λόγους ασφαλείας. Οι Αρχές είχαν τέσσερις διαφορετικές σκηνές εγκλήματος και ελάχιστα στοιχεία. Ο Ρόλινγκ είχε καλύψει επιμελώς τα ίχνη του, αφήνοντας μόνο σωματικά υγρά, τα οποία όμως δεν είχαν ακόμα ταυτοποιηθεί.

Η σύλληψή του προέκυψε χάρη σε μια πληροφορία από γυναίκα που τον γνώριζε προσωπικά. Η Cindy Juracich, ειδοποίησε τις Αρχές, αναφέροντας ότι ο άνδρας είχε εκφράσει την αγάπη του στη βία. Το DNA επιβεβαίωσε τη σύνδεση, και ο Ρόλινγκ συνελήφθη. Το 1994 παραδέχθηκε τις δολοφονίες και καταδικάστηκε σε πέντε θανατικές ποινές, οι οποίες εκτελέστηκαν τελικά το 2006.

Η έμπνευση για τη ταινία «Scream»

Η κληρονομιά του, όμως, δεν περιορίστηκε στη φρίκη των θυμάτων. Οι δολοφονίες του ενέπνευσαν τον Κέβιν Γουίλιαμσον να γράψει το σενάριο της ταινίας Scream (1996), που έγινε αμέσως κλασική cult ταινία.

Το γεγονός αυτό έδειξε πώς μια αληθινή υπόθεση εγκλήματος μπορεί να επηρεάσει την ποπ κουλτούρα, δημιουργώντας ένα έργο τρόμου που ενώνει τη φρίκη με την ψυχαγωγία, διατηρώντας ωστόσο ζωντανή τη μνήμη των εγκλημάτων του Ρόλινγκ για τις επόμενες γενιές.

Ειδήσεις Σήμερα: