Η 16χρονη Μπρέντα Σπένσερ ήταν σαν όλα τα κορίτσια της ηλικίας της ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν. Ζούσε με τον πατέρα της στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Σαν σήμερα, το πρωί της 29ης Ιανουαρίου του 1979 σηκώθηκε από το κρεβάτι της και συνειδητοποίησε ότι είναι Δευτέρα.
Στάθηκε στο παράθυρο και με το ημιαυτόματο τουφέκι που της είχε κάνει δώρο ο πατέρας της τα προηγούμενα Χριστούγεννα, σημάδεψε την είσοδο του Δημοτικού σχολείου του Κλίβελαντ που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σπίτι της. Έριξε 30 σφαίρες, εκ των οποίων η μία σκότωσε τον διευθυντή και η άλλη τον επιστάτη. Τραυματίστηκαν επίσης οκτώ παιδιά κι ένας αστυνομικός.
Όταν σταμάτησε τους πυροβολισμούς, η Μπρέντα κλείστηκε στο σπίτι της για επτά περίπου ώρες, προειδοποιώντας τους αστυνομικούς ότι «θα βγω έξω πυροβολώντας», αλλά τελικά παραδόθηκε. Όταν ένας δημοσιογράφος τη ρώτησε γιατί το έκανε, εκείνη απάντησε με φυσικότητα: «Επειδή δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες».
Όπως αναφέρει το σαν σήμερα, η αναπάντεχη απάντηση της Σπένσερ ενέπνευσε τους Boomtown Rats, το συγκρότημα του Bob Geldof, να γράψουν την ίδια χρονιά το τραγούδι «I don’t like Mondays». Η ίδια πλέον ισχυρίζεται ότι δεν θυμάται να κάνει αυτήν τη δήλωση. Το τραγούδι, ωστόσο, γνώρισε τεράστια επιτυχία, αφού για τέσσερις διαδοχικές εβδομάδες βρισκόταν στην κορυφή του UK Singles Chart.
Λόγω της σοβαρότητας του εγκλήματος, η Σπένσερ δικάστηκε ως ενήλικας.
Κρίθηκε ένοχη για διπλή ανθρωποκτονία και επίθεση με φονικό όπλο. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στις γυναικείες φυλακές της Καλιφόρνια. Από το 1979, το αίτημα της Σπένσερ για αποφυλάκιση έχει απορριφθεί τέσσερις φορές. Πρόκειται ίσως για το πρώτο σύγχρονο περιστατικό πυροβολισμών σε σχολείο.
Το 2001, όταν πλέον το φαινόμενο απέκτησε μαζικά χαρακτηριστικά, η Μπρέντα Σπένσερ δήλωσε: «Κάθε φορά που ακούω για πυροβολισμούς σε σχολεία, νιώθω ότι είμαι εν μέρει υπεύθυνη. Άραγε ήταν αυτό που έκανα εγώ που τους έδωσε την ιδέα;».
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 03.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/nick-owuor-astro-nic-portraits-b25CZm2Nnco-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442