Ζαχαρίας Παπαντωνίου : Εκείνοι που με πλήγωσαν ήταν αγαπημένοι
Ο ευρυτάνας λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Ζαχαρίας Παπαντωνίου απεβίωσε αιφνιδίως στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου 1940
Η προσευχή του ταπεινού
Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά, σου λέω την προσευχή μου.
Άλλη ψυχή δεν έβλαψα στον κόσμο απ’ τη δική μου.
Εκείνοι που με πλήγωσαν ήταν αγαπημένοι.
Την πίκρα μου τη βάσταξα. Μου δίνεις και την ξένη.
Μ’ απαρνηθήκαν οι χαρές. Δεν τις γυρεύω πίσω.
Προσμένω τα χειρότερα. Είν’ αμαρτία να ελπίσω.
Σαν ευτυχία την αγαπώ της νύχτας τη φοβέρα.
Στην πόρτα μου άλλος δεν χτυπά κανείς απ’ τον αγέρα.
Δεν έχω δόξα. Είν’ ήσυχα τα έργα που έχω πράξει.
Άκουσα τη γλυκιά βροχή. Τη δύση έχω κοιτάξει.
Έδωκα στα παιδιά χαρές, σε σκύλους λίγο χάδι.
Ζευγάδες καλησπέρισα που γύριζαν το βράδυ.
Τώρα δεν έχω τίποτα να διώξω ή να κρατήσω.
Δεν περιμένω ανταμοιβή. Πολύ ’ναι τέτοια ελπίδα.
Ευδόκησε ν’ αφανιστώ χωρίς να ξαναζήσω…
Σ’ ευχαριστώ για τα βουνά και για τους κάμπους που είδα.
*Το ανωτέρω ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου ανήκει στην ποιητική συλλογή του «Τα θεία δώρα», που κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα του 1931.
Ο ευρυτάνας λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Ζαχαρίας Παπαντωνίου απεβίωσε αιφνιδίως στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου 1940, σε ηλικία 63 ετών.
- Βίντεο ντοκουμέντο από τη Λέρο: Όταν ο πατέρας χτυπούσε τον γιο του πριν από ένα χρόνο
- Ιράν: Αεροπορικές εταιρείες ακυρώνουν πτήσεις προς τα αεροδρόμια της Ισλαμικής Δημοκρατίας
- Η υποκρισία Μητσοτάκη για την εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη και η αφωνία για τις υποκλοπές – «Δεν τελείωσε εδώ», λέει η αντιπολίτευση
- Απόλλων Σμύρνης – Ολυμπιακός 8-15: Ολοταχώς για μια ακόμα κούπα οι Ερυθρόλευκοι
- Γκουτέρες: Ζητά «άμεση εκεχειρία» ανάμεσα σε Πακιστάν και Αφγανιστάν – Το Ιράν πρότεινε να μεσολαβήσει
- Το Lancet προειδοποιεί πως η «επίθεση Κένεντι στην επιστήμη μπορεί να χρειαστεί γενιές να αναστραφεί»
