Εναν χρόνο μετά την εγκατάσταση του «Πυρρίχιου Πετάγματος» στον Πειραιά, του μνημείου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε στην αρχιτεκτονική, στην αισθητική και στην «επίσημη αποστολή» των μνημείων Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας
Ακριβώς έναν χρόνο πριν στον Πειραιά, τον Μάιο του 2017, μέσα από μια ενέργεια επιτεύχθηκαν δύο γεγονότα που συνομιλούν με τη διαχρονία της μνήμης. Η εγκατάσταση της μνημειώδους γλυπτικής εγκατάστασης «Πυρρίχιο Πέταγμα» του εικαστικού Παναγιώτη Τανιμανίδη ήρθε να αποδώσει τιμή και κυρίως να κρατήσει ενεργή στη συλλογική μνήμη την αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Ταυτόχρονα όμως, έδωσε στον Πειραιά ένα τοπόσημο, το πρώτο ίσως που αποκτά η πόλη από την εποχή του περίφημου «Ρολογιού», το πρώτο με ιστορική εγγραφή όμως. Το έργο δεσπόζει στην πλατεία Αλεξάνδρας, η οποία αναπλάστηκε πλήρως. Ως πύλη-υπόμνηση στέκει ανάμεσα στη λεγόμενη Συνοικία Τσίλλερ και στη θάλασσα.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας