Το όνομά του εικάζεται πως προέρχεται από τη λέξη λύκη που σημαίνει φως.
Ο λύκος ήταν το σύμβολο του θεού του φωτός Απόλλωνα, ο οποίος συχνά αναφέρεται ως Λύκειος.
Στα νομίσματα του Άργους, προστατευόμενης από τον Απόλλωνα πόλης, μέχρι την 5ο αιώνα, υπήρχε απεικόνιση του λύκου. Στο μαντείο των Δελφών, το πιο φημισμένο ιερό του Απόλλωνα, υπήρχε στην είσοδο ενας μπρούτζινος λύκος.
Ο Αριστοτέλης στο «Περί ζώων ιστορίαι» στο κεφάλαιο για τους λύκους συμπεριλαμβάνει τον μύθο της γέννησης του Απόλλωνα στη νήσο Δήλο. Σύμφωνα με το μύθο η μητέρα του Απόλλωνα Λητώ ταξίδεψε από τη γη των Υπερβορείων ως τη Δήλο, μεταμορφωμένη σε λύκο και συνοδευόμενη από μια αγέλη λύκων.
Ο λύκος συναντάται και στη συνοδεία της θεάς Αρτεμης μαζί με άλλα ζώα.
Ο λύκος αποτελεί βασικό πρωταγωνιστή σε πολλούς μύθους του Αισώπου, καθώς και στις παραδόσεις, στις παροιμίες και στα παραμύθια της νεότερης Ελλάδας. Πολλά είναι και τα τοπωνύμια που υποδηλώνουν την παρουσία του λύκου στην Ελλάδα, όπως τα χωριά Λυκοτρίχι και Λυκοστάνη Δωδώνης, Λυκόστομο Καβάλας, Λύκος Φιλιατών, Λύκοι Έδεσσας, Λυκοδρόμι Ξάνθης, Λυκόβρυση Αττικής και Λυκοποριά Κορινθίας, Λυκότραφος Μεσσηνίας, Λύκισσα Πυλίας, Λυκόσουρα Μεγαλόπολης, Λυκοτρύπι Ναυπλίας.

Ειδήσεις Σήμερα: