Η Αθήνα δεν είναι μια… πράσινη πόλη. Αυτό είναι κοινώς παραδεκτό. Κάποιοι μικροί πνεύμονες πρασίνου υπάρχουν παρόλα αυτά. Εμείς όμως τους εκμεταλλευόμαστε και τους αξιοποιούμε όπως θα έπρεπε;

Αυτός είναι ο Εθνικός Κήπος. Πόσο καιρό έχετε να πάτε; Προσωπικά είχα να πάω από τότε που ήμουν μικρό παιδάκι. Ούτε όταν σπούδαζα σε σχολή στο κέντρο της Αθήνας δεν τον είχα επισκεφτεί…

Μετά από πολλά χρόνια λοιπόν, πήγα στο Εθνικό Κήπο την περασμένη άνοιξη. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα. Ο χώρος ήταν καθαρός και τακτοποιημένος. Υπήρχε τόσο ηρεμία που δεν αισθανόσουν ότι βρίσκεσαι στο κέντρο της τσιμεντούπολής μας. Ένοιωθες καθαρό αέρα στα πνευμόνια σου. Ξεκουραζόσουν…

Πήγα ξανά στην περίοδο των εορτών για να δω το Μαγεμένο Χωριό…

Δεν θα μπορούσα παρά να φέρω στο μυαλό μου την κατάσταση που επικρατεί στις ξένες πρωτεύουσες. Εκεί που οι κάτοικοι έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται τεράστια πάρκα, να κάνουν τις βόλτες τους, να διαβάζουν τα βιβλία τους, να χαλαρώνουν στο γρασίδι, να κάνουν πικ-νικ…

Όσοι μένουμε στην Αθήνα, δεν έχουμε δυστυχώς τέτοιες πολυτέλειες…

Αλλά και τις μικρές δυνατότητες που έχουμε, έχουμε μάθει να τις αξιοποιούμε πλήρως; Προσωπικά, δεν το πιστεύω…

Είμαι περιέργη να δω ποια θα είναι η μοίρα του πάρκου στο Ελληνικό αλλά και της Εσπλανάδας στο Δέλτα Φαλήρου.

Αραγε, έχω το δικαίωμα να αισιοδοξώ;

Ειδήσεις Σήμερα: