66

Το πρώτο θετικό αποτέλεσμα της Αγκόλας στην παρθενική παρουσία της σε Μουντιάλ, η «λευκή» ισοπαλία με το Μεξικό το βράδυ της Παρασκευής στο Ανόβερο, έφερε την υπογραφή του Ζοάο Ρικάντο.

Ο 36χρονος τερματοφύλακας είχε κατεβάσει… ρολά στην εστία του και δικαίως ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της αναμέτρησης από την ειδική επιτροπή της FIFA.

Κι όμως, ο ήρωας της Ανγκόλας παραμένει άνεργος εδώ και ένα χρόνο, από τότε που έλυσε τη συνεργασία του με την πορτογαλική Μορεϊρένσε (ομάδα β κατηγορίας).

Στο διάστημα που μεσολάβησε, αρκέστηκε σε ατομικές προπονήσεις και επέστρεφε στη δράση μόνο για τους αγώνες (επίσημους και φιλικούς) της εθνικής του ομάδας.

Παρόλα αυτά, ο Λουίς Ολιβέιρα Γκονσάλβες του εμπιστεύτηκε τη θέση του βασικού και ο Ζοάο Ρικάρντο τον δικαίωσε.

Δεν είναι η πρώτη περιπέτεια του πορτογαλικής καταγωγής τερματοφύλακα. Γεννημένος στην Αγκόλα, αναγκάστηκε να φύγει από εκεί με την οικογένειά του σε ηλικία πέντε ετών, το 1975, λόγω του εμφυλίου που ακολούθησε την ανεξαρτητοποίηση της χώρας από την Πορτογαλία.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1993, στην Ακαντέμικο Βισέου, και κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Αγκόλας το 1998 από τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό, τον Πορτογάλο Μανουέλ Γκόμες.

Λίγο καιρό αργότερα όμως, ο Ζοάο Ρικάρντο ήλθε σε ρήξη με τον προπονητή του, αρνήθηκε να αγωνιστεί στο Copa Africa του 1998 στην Μπουρκίνα Φάσο.

Επέστρεψε στις «μαύρες αντιλόπες» το 2004 και τις βοήθησε να περάσουν για πρώτη φορά στην ιστορία τους σε τελική φάση Μουντιάλ.

Κι αν τώρα η Ανγκόλα διατηρεί κάποιες ελπίδες πρόκρισης στην επόμενη φάση, το χρωστάει στον άνεργο ήρωά της.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ