Language & Books

Με την πάροδο του χρόνου ο όρος «δημοκρατία» καθιερώθηκε για το νέο πολιτικό σύστημα, καθώς ήταν εκείνος που εξέφραζε με απόλυτη σαφήνεια την κυρίαρχη κοινωνική τάξη

Με την περιώνυμη «Ποιητική» του ο Αριστοτέλης εντρύφησε στην ποίηση προκειμένου να ιχνηλατήσει τις απαρχές της, τους νόμους της ύπαρξης και της δημιουργίας της

46 χρόνια μετά τον θάνατό τα κείμενα του Πουλαντζά για τον φασισμό και τον αυταρχικό κρατισμό διατηρούν την επικαιρότητά τους

Σε ό,τι αφορά τον όρο «δημοκρατία» καθ’ εαυτόν, άγνωστο παραμένει το πότε και πού χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά

Δεδομένου ότι οι πολίτες έχουν ως σύνολο ένα σκοπό, είναι προφανές ότι η παιδεία πρέπει να είναι μία και η ίδια για όλους, η δε φροντίδα γι’ αυτήν πρέπει να ανήκει στο δημόσιο

Για πρώτη φορά στα ελληνική το πλήρες χειρόγραφο του «Για την αναπαραγωγή» του Λουί Αλτουσέρ

Η Εκκλησία του Δήμου ήταν το κυρίαρχο πολιτειακό όργανο της αθηναϊκής δημοκρατίας, καθώς σε αυτό λαμβάνονταν όλες οι αποφάσεις που αφορούσαν τα μείζονα ζητήματα

Στο βιβλίο του ο πρέσβης ε.τ. Βασίλης Κασκαρέλης αναφέρεται στο Σχέδιο Ανάν, την πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ, στην οικονομική κρίση, στις αδυναμίες της ΕΕ, την περίοδο 2004-2013.

Ακολουθώντας τα βήματα του Πλάτωνος, του δασκάλου του, ο Αριστοτέλης προτάσσει την παιδεία ως τον πλέον σημαντικό παράγοντα για την ομαλή εξέλιξη ενός πολιτεύματος

Ένα πρόσφατο βιβλίο του Ζακ Ρανσιέρ επιστρέφει στο πώς διαμορφώνεται η αισθητική μας εμπειρία

H εγκαθίδρυση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Αθήνα διαμόρφωσε μια νέα πολιτικοκοινωνική πραγματικότητα, η οποία, όπως ήταν επόμενο, καθρεφτίστηκε και στο γλωσσικό πεδίο

Ένα βιβλίο εξηγεί πώς η οικολογική κρίση περνά μέσα από το να αντιμετωπίζεται η φύση ως «δωρεάν δώρο» προς εκμετάλλευση

Στο σύγγραμμά του «Αθηναίων Πολιτεία» ο Αριστοτέλης, ύστερα από μια ιστορική αναδρομή, προβαίνει στη συστηματική παρουσίαση των κρατικών θεσμών της Αθήνας

Συζητάμε για τον ρατσισμό συχνά, όμως δεν συζητάμε αρκετά για την ίδια τη «λευκότητα» ως πρόβλημα. Με αυτό ακριβώς ασχολείται ο Λιλιάν Τυράμ σε ένα πρόσφατο πρόβλημα

Υπήρχαν δούλοι που υπέφεραν τα πάνδεινα, επειδή, κατά την κρίση των κυρίων τους, ήταν οι πλέον βάρβαροι και ως εκ τούτου δεν τους ταίριαζαν οικιακές ασχολίες ή άλλες σχετικά ήπιες μορφές εργασίας

Η φρόνηση είναι εκείνη που κατευθύνει και καθοδηγεί ακούραστα τις αρετές του χαρακτήρα, γι’ αυτό και είναι πρωταρχικής σημασίας για την ηθική του Αριστοτέλη

Οι δούλοι διακρίνονταν σε συγκεκριμένες κατηγορίες βάσει των καθηκόντων με τα οποία ήταν επιφορτισμένοι

Ένας συλλογικός τόμος για τη μετανάστευση απαντά στην παραφιλολογία περί «απειλής»

Ο σταγειρίτης φιλόσοφος υποστηρίζει στα «Ηθικά Νικομάχεια» ότι η ευδαιμονία του ανθρώπου δεν είναι μια κατάσταση, αλλά μια ενέργεια της ψυχής του σύμφωνη με την τέλεια αρετή

Οι όροι που χρησιμοποιούνταν ως επί το πλείστον εντός των ορίων του ελληνικού κόσμου προκειμένου να δηλωθεί ο τελών/η τελούσα σε κατάσταση δουλείας ήταν «δούλος/δούλη» και «οικέτης/οικέτις»