Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Πάφος 1955

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Θα πάρω μιαν ανηφοριά

Μονάχα αυτό ζητώ

Όταν έγινε ιστορία δική μας

Κωστής Παλαμάς: Ένα κομμάτι από τον εαυτό μας κλαίμε

Ανυπέρβλητη η δημιουργία του, ασύγκριτος ο χαμός μας

Η «κλασική»

Ιωάννα Παπαντωνίου: Έχει γίνει πια... έθιμο να περάσεις από την Επίδαυρο

Δεν με ενδιαφέρουν τα «σκηνικά ευρήματα» και η προβολή της φαντασίας μου σε πράγματα που είναι σοβαρά, όπως η αρχαία τραγωδία

Καλοκαιρινά μεσημέρια

Νίκος Καχτίτσης: Λυγμοί για την Αουρόρα

Η ακαταλαβίστικη πέννα του Α' Αρρένων

Περί έρωτος

Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας: Η αλανιάρα

Αλλά σεις θέλετε ίσως ήπιον έρωτα...

Ο τρόμος της καθημερινότητας

Τενεσί Ουίλιαμς: Το τσαντίρι του μέσα στο κέντρο της Αθήνας

Ο πόθος ως ο αντίποδας του θανάτου

Θαλάσσια άρμη

Βύρων Θεοδωρόπουλος: Η ιστορία των Ελλήνων γραμμένη με γαλάζιο μελάνι

Η θάλασσα ζωή, ψυχή, πνεύμα και αίμα μας

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΣΤ’)

Η λέξη «φιλοσοφία» σήμαινε στα αρχαία ελληνικά την αγάπη προς τη σοφία, τη συστηματική σπουδή και έρευνα κάποιου πράγματος με σκοπό την εύρεση της αλήθειας, την εξερεύνηση εντέλει της ουσίας των όντων

Μεγάλη παρηγοριά

Ελληνισμός Ουκρανίας: Το όραμα της πατρίδας

Η ιστορία ζωής και ο αγώνας των Ελλήνων της Αζοφικής

Κριτική ψύχραιμη

Χρήστος Λαμπράκης: Πώς ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» κατέστη αληθινός θεσμός

Η μετάβαση από την απλή ενημέρωση στην επικοινωνιακή αποστολή

Literature

Ισοκράτης: Η παιδεία ως δύναμη του λόγου (Μέρος ΙΓ’)

Με τη Θήβα και τις ηγεμονικές αξιώσεις της είναι συνδεδεμένοι δύο λόγοι του Ισοκράτη, ο «Πλαταϊκός» και ο «Αρχίδαμος»

Τοπίο θολό

Χαράλαμπος Κατσιμήτρος: Πώς αστέρια από τον ουρανό πέφτουν στη λάσπη

Καταστάσεις σύνθετες και περιπτώσεις δύσκολες

Ακέραια μονάδα ζωής

Παναγιώτα Θεοδωρακοπούλου: Μια αιωνόβια δρυς έπεσε

Όλα όσα ιστορούσε με τον λόγο της, και όλα όσα έπραττε, επήγαζαν από αυτό το βάθος, όπου ο άνθρωπος είναι ενωμένος με τον Θεό και αισθάνεται δυνατός

Μαρτύριο σωστό

Καίρια περιπέτεια του βίου

Παλεύοντας με τα κύματα

Αναμφισβήτητη θυσία

Συμφωνία Λονδίνου: Ούτε θρήνοι ούτε επινίκια

Οδυνηρός αλλά και αναπόφευκτος ενταφιασμός ιερών δικαίων και ονείρων

Ο ελλόγιμος

Αντώνης Μανιτάκης: Ο αγώνας συνεχίζεται

Γλώσσα τού έδωσαν ελληνική και συνείδηση διαμόρφωσε δημοκρατική

Δάσκαλοι

Κ. Θ. Δημαράς: Χειροθεσία

Τι παιδεία ποτίστηκε από τους δασκάλους του ένας νεαρός Αθηναίος στις δεκαετίες 1910 και 1920

Υπολείμματα

Κώστας Μόντης: «Άσε με, θα τα πω, μητέρα, δε με νοιάζει»

Πολλαπλασιασμένη απελπισία

Ο ανατροπέας

Νίκος Καζαντζάκης: Όταν κατηγορήθηκε ως πράκτορας της Μόσχας...

«Κτυπάτε μας όσον μπορείτε. Όμως μη μας συκοφαντήτε»

Μια ενδιάμεση λύση

Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη: Σκέψεις για την ανεξαρτησία και το κύρος της Δικαιοσύνης

Ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη κλονίζονται όταν με τη ρητή ή σιωπηρή επίκληση της δικαστικής ιδιότητας χρησιμοποιείται το δικαστικό λειτούργημα για τη στήριξη μιας δημόσιας άποψης

Διαδρομή ενός αιώνα

Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ: Τις μέρες εκείνες του Μάη του ’68...

Γεννηθήκαμε για να μάθουμε κι' όχι για να σκοτωνόμαστε

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Ε’)

Οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι υποχρεώνονταν να χρησιμοποιήσουν ασυνήθιστες λέξεις, να εισαγάγουν παράξενους όρους, αλλά και να προβούν στη μεταφορική χρήση λέξεων της κοινής γλώσσας

Το ξαλάφρωμα

Γιώργος Ιωάννου: «Τι δουλειά μπορεί να έχουμε εμείς μ' αυτούς τους ανθρώπους;»

«Περιορίσου στο καλύβι σου και άσε τα τσιλιμπουρδίσματα»

Ένα απροσδιόριστο μεθύσι

Άγγελος Τερζάκης: Είναι απίστευτα δύσκολο ν' αναπλωρήσεις

Μόνο μια δουλειά χαρούμενη μπορεί να είναι και καλλιτεχνική

Literature

Ισοκράτης: Η παιδεία ως δύναμη του λόγου (Μέρος ΙΒ’)

Ο θάνατος του βασιλιά της Σαλαμίνας Ευαγόρα περί το 374 π.Χ. ώθησε τον Ισοκράτη στη συγγραφή των λεγόμενων «Κυπριακών λόγων» («Ευαγόρας», «Προς Νικοκλέα» και «Νικοκλής» ή «Κύπριοι»)