Opinion

Είναι γνωστό ότι «την Ιστορία τη γράφουν οι παρέες». Αλλά δεν είναι απαραίτητο κάποιες παρέες να «γράφουν» και την πόλη στην οποία ζούμε όλοι μας.

Ο μητροπολίτης Αμβρόσιος είχε γίνει γνωστός πριν να... εντρυφήσει στη ρητορική ομοφοβικού μίσους και την ενθάρρυνση της βίας κατά των ομοφυλοφίλων

Η Ελλάδα κατόρθωσε πολλά τους τελευταίους μήνες και ο βαθμός αυτοπεποίθησης όλων θα έπρεπε να είναι άλλος

Ο Ολυμπιακός είναι ασταμάτητος και πανέτοιμος να γράψει ιστορία σε ότι αφορά την διαφορά από τον δεύτερο στο φινάλε του πρωταθλήματος

Το μεγαλύτερο στρατηγικής σημασίας πρόβλημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια είναι ότι για πρώτη φορά από τους Βαλκανικούς Πολέμους έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση η πάγια ελληνική υπεροχή στη θάλασσα

Ανθρωποι που το δημόσιο όνομά τους είναι η ηλικία τους (πολύ θα ήθελα να δω πώς θα συνεννοηθούμε αν, σε κάποιο έγκλημα, θύτης και θύμα έχουν την ίδια ηλικία). Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας.

Εάν η Τζέιν Φόντα αποφάσισε να βγει στη γύρα για να βρει παρτενέρ ώστε να γυρίσει το remake της ταινίας «They shoot horses, don't they» της τον έχω έτοιμο…

Ο «προσωπικός» αριθμός που στο εξής θα φέρει ο καθένας μας και που θα τον ταυτίζει με κάθε πράξη του στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα θα είναι ο αριθμός του φορολογικού του μητρώου.

«Δεν μπορούμε να λέμε σήμερα ότι μπορεί να επαναληφθεί το βρώμικο '89. Αλλοι ήταν οι πρωταγωνιστές τότε. To ΠΑΣΟΚ είχε την ευθύνη για τη θεσμική κρίση, ενώ η Αριστερά ήταν δύναμη εξυγίανσης και όχι συγκάλυψης σκανδάλων»

Οταν τα γκρίζα χρώματα γίνονται μπλε και χρυσά

Να λοιπόν που η Covid-19 συμπληρώνει κατά κάποιον τρόπο το έργο που ξεκίνησε η Γκρέτα Τούνμπεργκ.

Τα μαθήματα της πανδημίας έρχονται να μας θυμίσουν τις βασικές αρχές της δημόσιας υγείας: την πρόληψη, την προετοιμασία, την έγκαιρη ενεργοποίηση

Πριν την καραντίνα και το αναγκαίο λοκντάουν η κυβέρνηση είχε ήδη θέσει σε δημόσια διαβούλευση, από τις 25 Φεβρουαρίου, το νομοσχέδιο γι τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις». Όλα δείχνουν πως πρόκειται να υπερψηφιστεί και αναβιώνει χουντικές ρυθμίσεις που είχε αποβάλλει η δημοκρατική ιστορία της χώρας.

Με το «καλημέρα», στον εναρκτήριο αγώνα της νέας εποχής, ανάμεσα στους Τζαζ και στους Πέλικανς, δίκην ειρωνείας της τύχης, θα εμφανισθεί επί σκηνής, αυτός που η μοίρα του έγραφε ότι θα γινόταν ο φυσικός αυτουργός της (βίαιης και υπό το κράτος του πανικού) διακοπής της λίγκας στις 11 του περασμένου Μαρτίου… Ο Ρούντι Γκομπέρ ντε!

Η απεγνωσμένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν να «μεταφράσει» τα όσα επέσυρε η αποκάλυψη των διαλόγων ανάμεσα στον Νίκο Παππά και τον Σάμπυ Μιωνή αλλά και οι αποκαλύψεις της εφημερίδας «Παραπολιτικά», με προ τριακονταετίας όρους, δείχνει απλώς ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι, λίγο έως εντελώς, χαμένοι στη μετάφραση - χωρίς, βέβαια, την υποφώσκουσα ατμόσφαιρα της ταινίας της Σοφίας Κόπολα.

Η δημοκρατία ως συλλογική πρακτική και απόφαση δεν μπορεί να περιοριστεί απλώς στην τήρηση κανόνων fair play στις σχέσεις ανάμεσα σε πολιτική και επιχειρηματικότητα.

Τα όσα αποκαλύπτονται για τις συμμορίες και το παρακράτος που έδρασαν στη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλουν τη διενέργεια μιας ανεξάρτητης έρευνας η οποία θα εξετάσει και θα καταγράψει το πώς η κυβέρνηση και συγκεκριμένοι υπουργοί της χρησιμοποίησαν τις δομές της πολιτείας προκειμένου να πλήξουν και να εξουδετερώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης και δημοσιογράφους που δεν έγλειφαν το καθεστώς.

Tα στρατόπεδα είναι γνωστά εδώ και δεκαετίες. Από τη μια πλευρά είναι οι υπέρμαχοι του διαλόγου: όχι οποιουδήποτε διαλόγου, όχι ενός διαλόγου άνευ όρων, αλλά ενός διαλόγου πολιτισμένου, ενταγμένου στη σύγχρονη πραγματικότητα και στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Από την άλλη είναι οι οπαδοί της σκληρής γραμμής...

Η υπόθεση τούτη είναι απαραίτητο να διαφωτιστεί γρήγορα γιατί βυθίζει τη χώρα μας σε μια θεσμική σήψη και επαναφέρει στο προσκήνιο αποτρόπαιες «σταλινικές πρακτικές» , οι οποίες πιστεύαμε ότι είχαν ενταφιαστεί οριστικά στο άρρωστο μετεμφυλιακό παρελθόν!