Opinion

Πρωί-πρωί άναβαν μεγάλες φωτιές για να είναι έτοιμη η θράκα κατά τις έντεκα. Τριάντα αρνιά επάνω στα βότσαλα. Μέχρι το καλοκαίρι που ξαπλώναμε στα ίδια βότσαλα για ηλιοθεραπεία, υπήρχαν ακόμη στάχτες.

Χρειάστηκαν χρόνια, αίματα και κορμιά για να μπορέσει η 25χρονη Δανάη από τη Νέα Σμύρνη να πετύχει νομικές κυρώσεις για τον άνθρωπο που την τρομοκράτησε μέχρι να φτάσει σπίτι της

Η ονομασία ενός κόμματος μοιάζει με το γενετικό του υλικό. Μοναδική εξαίρεση, όπου συνηγορεί η αλλαγή του ονόματος και του εμβλήματός του, είναι η ανάγκη ριζικών αναθεωρήσεων του πολιτικού «πιστεύω» ή και της εναρμόνισης της πολιτικής ενός κουρασμένου, «από τα ίδια» κόμματος, με την εξελικτική πορεία των πολιτικών καταστάσεων.

Με τη γενναιοδωρία της, η Μαλέσκου καταργεί τη χυδαιότητα ,κάνει την έκπληξη ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή ακριβώς την επαναλαμβάνει: μετά το τριπλό τσιφτετέλι, άραγε θα πάει στο τετραπλό;

Τι γίνεται όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πραγματικά ενδεχόμενα που μόνο ως ιστορική οπισθοδρόμηση μπορούν να περιγραφούν;

Μόνο η ορθή χρήση της γλώσσας, μητρικής ή άλλης, καθιστά εφικτή την ορθή μετάδοση των μηνυμάτων που εκπέμπονται κάθε φορά

Δεν είναι αστείο αυτό που συνέβη στη Νέα Σμύρνη. Είναι πολύ σοβαρό. Τι θα γινόταν αν ο νεαρός προλάβαινε να μπει στο σπίτι της κοπέλας;

Η πρόκληση για κάθε πολιτειακό θεσμό, σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο είναι μεγάλη

Άλλες (μπορεί και να) αίρονται, άλλες όχι

Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να διεκδικούν το καλύτερο. Αλλά όχι όντες πλανημένοι από ξεπουλημένους συνδικαλιστές ή πολιτικούς που θα τους κοροϊδέψουν

Για λόγους που δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει, και πολύ περισσότερο να αποδεχθεί και να υιοθετήσει, το ΠαΣοΚ, αργά αλλά σταθερά σβήνεται από τον πολιτικό χάρτη της χώρας και περνάει στο επίπεδο των ανεκδοτολογικών αναφορών και των memes που διακινούνται μέσω των social media

Γιατί ο κ. Τσίπρας εμμένει στη χρήση της αγγλικής γλώσσας;

Οπως είχε επιμελώς αφήσει να διαρρεύσει, ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν προχώρησε στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915 από το καθεστώς των Νεοτούρκων.

Αυτό που δεν άλλαξε ούτε εφέτος - και δεν νομίζω να αλλάξει και ποτέ - είναι αυτή η υποβόσκουσα (στην προκειμένη περίπτωση, το παράγωγο του «βοσκώ» ταιριάζει απόλυτα) απαξίωση για τα ελληνικά πασχαλινά ήθη και έθιμα. Σαν να περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια μεταξύ Βερσαλλιών και Σενμπρούν, άντε μεταξύ Βοστώνης και Χάμπτονς.

Η επώδυνη αναμέτρηση με το κενό των απόντων, με τις μνήμες τού χθες και τις ρυτίδες τού σήμερα

Ας ξεκινήσουμε από το τι σημαίνει στις μέρες μας ο όρος «Μεταρρύθμιση»

Μια έκπληξη, που δεν θα έπρεπε να είναι έκπληξη