Opinion

Τα στιγμιότυπα των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι πάντα θα υπάρχει και χρειάζεται η επικοινωνία, όμως θα πρέπει να αναζητείται και η ουσία. Από κάθε πλευρά, πιο υπεύθυνα. Ιδίως όταν στην Ακροδεξιά δεν παύουν να αναζητούν ευκαιρίες (νέας) συσπείρωσης.

Παρόλα αυτά είναι δεδομένο ότι η ανάπτυξη σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ, όπως η χωρά μας, περνά μέσα από την απασχόληση, την αποκλιμάκωση της ανεργίας, τους πραγματικούς μισθούς που σχετίζονται με το τρέχον επίπεδο τιμών και την ζήτηση εργασίας στην αγορά

Τώρα εγείρεται το αδιέξοδο της γερμανικής Ευρώπης, που δεν είναι Δύση, αλλά Mitteleuropa. Οπως πάντοτε ήταν. Με εντελώς άλλα, συγκρουσιακά προς τη Δύση συμφέροντα. Η Γαλλία όμως είναι Δύση. Είναι πυλώνας της. Πλήρωσε, ως μη όφειλε, το τίμημα της νέας συμμαχίας. Και δικαίως εξοργίστηκε.

Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε μια κλασική αντιπολιτευτική υποσχέσεων για παροχές. Όμως, καλείται να αποδείξει κάτω από ποιους όρους αυτές είναι εφικτές

Η τουρκική ελίτ απλώς εκφωνεί αυτό που συντελείται με γοργούς ρυθμούς στο επίπεδο της παραγωγής.

Η ανορθογραφία Μπογδάνου, ωστόσο, επανέφερε στο προσκήνιο ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πρωθυπουργοί και κυβερνήσεις την ώρα που ασχολούνται με τα μεγάλα - και τη σκόνη που γεμίζει το δωμάτιο σηκώνουν τα ασήμαντα ή τα ζητήματα περιορισμένης εμβέλειας.

Πότε λοιπόν αρχίσαμε να μετράμε αυτό το καλοκαίρι που, τώρα, κλείνουμε τους λογαριασμούς μας μαζί του; Από το Πάσχα που ήταν και μαγιάτικο;

«Η Μέρκελ μπορεί να διαχειρίστηκε επιδέξια το στάτους κβο σε όλη την ήπειρο, αλλά οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη - η πανδημία, η κλιματική αλλαγή, ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός - απαιτούν ριζικές λύσεις, όχι διακοσμητικές αλλαγές. Η ΕΕ χρειάζεται μια Γερμανία με όραμα».

Και θα ήθελα να εκθέσω κάποιους λόγους, οι οποίοι με πείθουν ότι η υπουργός Παιδείας διενεργεί μια «construction of reality», δηλαδή κατασκευάζει μια πραγματικότητα (για πολίτικούς λόγους), η οποία όμως δεν υπάρχει!