Τα ζυμαρικά είναι πάντα η γρήγορη, εύκολη και γευστική λύση για όταν μας πιάνουν ξαφνικές πείνες, αλλά δεν έχουμε όρεξη να περάσουμε όλη τη μέρα στην κουζίνα μας. Για αυτό ακολουθούν δύο συνταγές, ικανές να μας λύσουν τα χέρια και να χορτάσουν το στομάχι.
Αυθεντική καρμπονάρα
Τα υλικά
300 γρ. σπαγγέτι μπουκατίνι ή φετουτσίνι 100 γρ. guanciale Λίγο ελαιόλαδο ή βουτυρο 1 σκελ. σκόρδο 2 ολόφρεσκα αυγά + 2 κρόκους προαιρετικά 60 γρ. παρμεζάνα και πεκορίνο ανάμεικτα Αλάτι Πιπέρι φρεσκοτριμμένο Λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
Η διαδικασία
Βράζουμε τα ζυμαρικά σε άφθονο αλατισμένο νερό μέχρι να γίνουν al dente και κρατάμε 1 φλιτζάνι από το νερό τους.
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε ελαιόλαδο και ροδίζουμε το guanciale για 5 λεπτά μέχρι να γίνει τραγανό.
Προσθέτουμε μία σκελίδα σκόρδο σπασμένη για 1–2 λεπτά για άρωμα και μετά την αφαιρούμε.
Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με το μισό τριμμένο τυρί. Προσθέτουμε λίγο από το νερό των ζυμαρικών και αλατοπιπερώνουμε.
Επαναφέρουμε το τηγάνι σε χαμηλή φωτιά, προσθέτουμε τα ζυμαρικά μαζί με το guanciale και, αν χρειάζεται, λίγο ακόμα νερό για πιο κρεμώδη υφή.
Προσθέτουμε λίγο βούτυρο ή ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά για να αρωματιστούν τα ζυμαρικά.
Απομακρύνουμε το τηγάνι από τη φωτιά και ρίχνουμε το μείγμα των αυγών με το τυρί, ανακατεύοντας γρήγορα με τσιμπίδα ώστε να δέσει η σάλτσα.
Προσθέτουμε το υπόλοιπο τυρί και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Ανακατεύουμε καλά και σερβίρουμε αμέσως.
Ξεκινάμε έχοντας βράσει τα ζυμαρικά μας – τρία λεπτά λιγότερο από το κανονικό.
Σε ένα ζεστό τηγάνι ρίχνουμε το βούτυρο για να λιώσει και στη συνέχεια προσθέτουμε: το φρέσκο κρεμμύδι, το σκόρδο, ξύνουμε λίγο λεμόνι και ανακατεύουμε.
Σβήνουμε με λίγο χυμό λεμονιού, λίγο λευκό κρασί (ή ζωμό, ότι μας αρέσει περισσότερο) και προσθέτουμε τον καπνιστό σολομό, που έχουμε κόψει με μικρά κομμάτια.
Μόλις πάρει βράση, προσθέτουμε τα λιγκουίνι στο τηγάνι, ανακατεύουμε καλά και τα αφήνουμε για περίπου τρία λεπτά.
Κλείνουμε τρίβοντας τυρί και η συνταγή είναι έτοιμη.
Την Παρασκευή 31 Ιουλίου, τα Καλογεράκια πηγαίνουν στο Μουσείο Καζαντζάκη και παρουσιάζουν μία συναυλία εμπνευσμένη από τον λόγο και την αλληλογραφία του Νίκου Καζαντζάκη