Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο δεν είναι πλέον το πρόσωπο της στιγμής -κι αυτό τον κάνει καλύτερο ηθοποιό

Η βραδιά των Όσκαρ είναι ένα σκληρό, δαρβινικό περιβάλλον, όπου ο αριθμός της θέσης καθορίζει την κοινωνική θέση του καλεσμένου και η ελίτ χωρίζεται ανελέητα σε νικητές και ηττημένους. Όλοι είναι ίσοι στη λίστα των υποψηφίων μέχρι τη στιγμή που ανοίγει ο φάκελος -από εκεί και πέρα, ξεχάστε το, γίνονται απλοί θεατές ή θύματα του δρόμου. Πάρτε για παράδειγμα τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο –τον πρωταγωνιστή της ταινίας του Πολ Τόμας Άντερσον «One Battle After Another»- ο οποίος δεν είχε τίποτα να κάνει το βράδυ της Κυριακής εκτός από το να κάθεται, να χειροκροτεί και να κουνάει περιστασιακά το μουστάκι του, που τον κάνει να μοιάζει με σταρ του αλλοτινού σινεμά.

Ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο συνομιλούν μετά την τελετή των Όσκαρ, κατά τη διάρκεια της 98ης απονομής των Βραβείων της Ακαδημίας, στο Χόλιγουντ, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, στις 15 Μαρτίου 2026. REUTERS/Mike Blake

Η ζωή μιμείται την τέχνη

Ακόμη και για τον στενότερο συνεργάτη του, ο ηθοποιός ήταν μια δευτερεύουσα σκέψη. «Τα έκανα πραγματικά θάλασσα όταν κέρδισα το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη», ομολόγησε ο Άντερσον λίγο πριν ολοκληρωθεί η τελετή. «Ξέχασα να ευχαριστήσω το καστ μου».

Για τον Ντι Κάπριο, ίσως, αυτή ήταν μια περίπτωση όπου η ζωή μιμείται την τέχνη. Στο «One Battle After Another» υποδύθηκε τον ταπεινό Μπομπ Φέργκιουσον, έναν πρώην αριστερό ακτιβιστή που μετατράπηκε σε παχουλό μεσήλικα πατέρα.

Ο Μπομπ είναι τόσο ξεχασιάρης όσο και ξεχασμένος, η προφανής τρίτη ή τέταρτη επιλογή για οποιονδήποτε ρόλο, και δεν έχει σημασία πόσο χρόνο περνάει στην οθόνη. Περπατάει αδέξια μέσα στην ταινία φορώντας ένα καρό μπουρνούζι, σαν να έχει μόλις σηκωθεί από το κρεβάτι και να μην έχει βρει ακόμα τα πατήματά του.

«Δεν υπάρχουν δεύτερα μέρη στη ζωή των Αμερικανών», λέει η συχνά αναφερόμενη φράση του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, μόνο που ο Ντι Κάπριο βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη ενός τρίτου μέρους που είναι πιο ενδιαφέρον και μπερδεμένο από τα δύο που το προηγήθηκαν -ταυτόχρονα πρωταγωνιστικό και κρυφό, σαν ένα μαγικό κόλπο με τα χέρια

Ταυτόχρονα κεντρικός και περιφερειακός

Η ταινία του Άντερσον αναδείχθηκε η μεγάλη νικήτρια στα Όσκαρ. Κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου, καθώς και το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού σε Δευτερεύοντα Ρόλο για την επιδεικτική ερμηνεία του Σον Πεν ως κλόουν-φασίστα στρατιώτη.

Ο Μπομπ, από την άλλη, παρέμεινε μέρος του σκηνικού, ταυτόχρονα κεντρικός και περιφερειακός. Ήταν σαν ο Ντι Κάπριο να ενσάρκωνε τον χαρακτήρα τόσο τέλεια, που έκανε τη δική του ερμηνεία να φαίνεται περιττή.

«Δεν υπάρχουν δεύτερα μέρη στη ζωή των Αμερικανών», λέει η συχνά αναφερόμενη φράση του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, μόνο που ο Ντι Κάπριο βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη ενός τρίτου μέρους που είναι πιο ενδιαφέρον και μπερδεμένο από τα δύο που το προηγήθηκαν -ταυτόχρονα πρωταγωνιστικό και κρυφό, σαν ένα μαγικό κόλπο με τα χέρια.

Κατηγορία C

Στην ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο «Κάποτε στο Χόλιγουντ» (2019) έπαιξε έναν επιεική δεύτερο ρόλο δίπλα στον υποτιθέμενο δεύτερο πρωταγωνιστή Μπραντ Πιτ.

Στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε «Οι δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού» (2023) ήταν ο ηλίθιος και γελοίος «σκύλος» του Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Και ενώ είναι επίσημα ο πρωταγωνιστής της ταινίας «Don’t Look Up» (2021), η ταινία είναι μια ομαδική παραγωγή και του επιτρέπει να κρυφτεί στο παρασκήνιο. Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι ο Μπομπ Φέργκιουσον δεν είναι μια εξαίρεση.

Είναι η τελευταία δημιουργία ενός Α-lister του Χόλιγουντ για την κατηγορία C -ένας βαρετός, δευτερεύων ηθοποιός στο σώμα ενός πρωταγωνιστή.

Ο Ντι Κάπριο δεν έχασε το Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού για τον απλό και βολικό λόγο ότι δεν ήταν ποτέ πραγματικά στο παιχνίδι. Ήταν μόνος του, παίζοντας ένα διαφορετικό παιχνίδι που ο ίδιος είχε επινοήσει

Η τακτική του

Ο Ντι Κάπριο είναι πλέον 51 ετών. Δεν είναι πια ο νεαρός εραστής με το φρέσκο πρόσωπο που περιφερόταν με αέρα υπεροχής στη Βερόνα Μπιτς αναζητώντας τη Ιουλιέτα του από την ταινία του Μπαζ Λούρμαν, «Ρωμαίος + Ιουλιέτα», του 1996.

Ούτε είναι ο σκληραγωγημένος κυνηγός γούνας που βρήκε καταφύγιο μέσα σε ένα νεκρό άλογο. Δουλεύει με έναν αβίαστο ρυθμό που συχνά αγγίζει τα όρια του παγετώνα (οκτώ ταινίες σε 10 χρόνια, ενώ οι περισσότεροι ηθοποιοί καταφέρνουν τις 20) και τον ελκύει να υποδύεται ατελείς τύπους που ζουν μικρές, μη ηρωικές ζωές.

Αυτή είναι μια στρατηγική υψηλού κινδύνου, ο άνθρωπος πρέπει να προκαλεί κρίσεις στον ατζέντη του. Οι σταρ που περνούν απαρατήρητοι δεν τείνουν να παραμένουν σταρ για πολύ. Αλλά μέχρι στιγμής, όλα πάνε καλά, γιατί η τακτική προφανώς του αποδίδει. Η φήμη του, παραδόξως, γίνεται όλο και πιο ισχυρή με το πέρασμα των χρόνων.

Ένα διαφορετικό παιχνίδι

«Λατρεύω τον Ντι Κάπριο της τρίτης φάσης της καριέρας του» καταλήγει ο Xan Brooks στον Independent. «Νομίζω ότι ίσως βρήκε το ιδανικό σημείο ισορροπίας του. Είναι μελαγχολικός και παιχνιδιάρης. Είναι προσγειωμένος αλλά και μυστηριώδης.

»Στο τέλος του «One Battle After Another», ο αργοκίνητος Μπομπ Φέργκιουσον έχει αποδεχτεί τον ρόλο του ως ημι-αποσυρμένος παλιός θρύλος, ευτυχής να παραδώσει τη σκυτάλη στην επόμενη γενιά.

»Είναι απολύτως πιθανό ο ηθοποιός να βλέπει τον εαυτό του με τον ίδιο τρόπο -ως άνθρωπο του χθες, ένα απομεινάρι της Γενιάς Χ, που χειροκροτεί από την άκρη καθώς ο 39χρονος Μάικλ Μπ. Τζόρνταν παίρνει το στέμμα του.

»Αλλά αυτό μοιάζει παρατραβηγμένο και δεν είμαι πεπεισμένος ότι είναι τόσο ανιδιοτελής. Πιο πιθανό είναι να κρύβεται, χρησιμοποιώντας την υποτιθέμενη παρακμή του ως όπλο, σε σημείο που να μην μοιάζει καθόλου με παρακμή.

»Ο Ντι Κάπριο δεν έχασε το Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού για τον απλό και βολικό λόγο ότι δεν ήταν ποτέ πραγματικά στο παιχνίδι. Ήταν μόνος του, παίζοντας ένα διαφορετικό παιχνίδι που ο ίδιος είχε επινοήσει. Το γεγονός ότι έκανε τον ίδιο του τον σκηνοθέτη να τον ξεχάσει; Αυτό λέει πολλά για τη δύναμη του Μπομπ Φέργκιουσον και την ικανότητα του ανθρώπου που του έδωσε ζωή».

*Το «Ρωμαίος + Ιουλιέτα» επιστρέφει στις βρετανικές αίθουσες από τις 27 Μαρτίου.

*Με στοιχεία από independent.co.uk | Αρχική Φωτό: Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο στέλνει ένα φιλί πριν από την τελετή των Όσκαρ, κατά τη διάρκεια της 98ης απονομής των Βραβείων της Ακαδημίας, στο Χόλιγουντ, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, στις 15 Μαρτίου 2026. REUTERS/Mike Blake