Σήμερα ξεκινά στη Λάρισα μια από τις σημαντικότερες δίκες στη νεότερη ελληνική ιστορία. Αυτή που αφορά την τραγωδία στα Τέμπη. Αυτή που αφορά 57 ψυχές που εξακολουθούν να απαιτούν δικαιοσύνη.

Γιατί τα Τέμπη δεν ήταν ποτέ απλώς ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα. Δεν ήταν η «κακιά ώρα». Δεν ήταν, επίσης, απλώς ένα «ανθρώπινο λάθος», ακόμη και εάν η κυβέρνηση το αντιμετωπίζει έτσι από την πρώτη στιγμή.

Τα Τέμπη ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα στο οποίο οδήγησε το να κινούνται δύο τρένα στην ίδια γραμμή, σε αντίθετη κατεύθυνση, στα τυφλά, αφού ουδέποτε εγκαταστάθηκαν πλήρως ούτε τέθηκαν σε λειτουργία τα συστήματα ασφάλειας που θα απέτρεπαν ένα τέτοιο δυστύχημα, ακόμη και εάν είχε υπάρξει ένα «ανθρώπινο λάθος» – γιατί ασφάλεια σημαίνει ότι ακόμη και εάν συμβεί το λάθος αυτό δεν εξελίσσεται σε τραγωδία.

Και λέω προαναγγελθέν έγκλημα γιατί για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο πέρασαν πολλά χρόνια, με έργα που γίνονταν πρωτίστως για να καταγράφεται «ανάπτυξη» και «απορροφησιμότητα», αλλά όχι για να κάνουν όντως τη δουλειά που έπρεπε να γίνει, με κυβερνήσεις που έδιναν κατ’ επανάληψη τις ίδιες υποσχέσεις για έγκαιρη ολοκλήρωση, που ανήγγειλαν το ένα μετά το άλλο σχέδιο εκσυγχρονισμού των ιδιωτικοποιημένων σιδηροδρόμων χωρίς στην πραγματικότητα να εξασφαλίσουν στοιχειώδη ασφάλεια.

Στο δικαστήριο στη Λάρισα θα βρεθούν κατηγορούμενοι αρκετοί από αυτούς που εμπλέκονταν όχι μόνο σε όσα έγιναν την ίδια την ημέρα του δυστυχήματος, αλλά και όλο το προηγούμενο διάστημα στους φορείς που είχαν την ευθύνη να ολοκληρώσουν έγκαιρα τα έργα. Ο αρμόδιος υπουργός έχει παραπεμφθεί από τη Βουλή και αναμένει την απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου για να δούμε εάν και πότε θα παραπεμφθεί, το ίδιο και ο υφυπουργός που κατηγορείται για το «μπάζωμα» του χώρου του δυστυχήματος που δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη διερεύνησή του. Κάποιοι άλλοι από τους πολιτικούς υπεύθυνους για αυτή την τραγωδία, κατάφεραν να εξασφαλίσουν «απαλλακτικά βουλεύματα» μέσα από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του κόμματος που κυβερνούσε και τότε και τώρα.

Ωστόσο, όλα αυτά δεν μειώνουν την ιστορική σημασία αυτής της δίκης. Καταρχάς γιατί σε αυτήν επιτέλους θα εξεταστεί πλήρως όλη η ακολουθία των γεγονότων και των ευθυνών που οδήγησαν στην τραγωδία, θα φτάσουν οι υπεύθυνοι στο ακροατήριο, θα υπάρξουν μάρτυρες που αναμένουμε πάνω από τρία χρόνια να εξεταστούν, θα συζητηθεί όλο το υλικό της δικογραφίας.

Γιατί πάνω από τρία χρόνια εξακολουθούμε να μην έχουμε πλήρη εικόνα του δυστυχήματος, να μην γνωρίζουμε τι ακριβώς προκάλεσε την έκρηξη που όλοι είδαμε στα βίντεο και που επιδείνωσε την κατάσταση. Τώρα τουλάχιστον, είναι η ώρα να αποκτήσουμε την πλήρη εικόνα.

Να δούμε συνολικά τις ευθύνες για την τραγωδία. Αυτές που έχουν καταγραφεί. Και αυτές που η κυβέρνηση της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη αρνούνται να αναλάβουν, επιμένοντας στην οχύρωση πίσω από το «ανθρώπινο λάθος» και τη συκοφάντηση όλων όσοι θέτουν κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν ευρύτερες ευθύνες ως «θεωρίες συνωμοσίες».

Γύρω από το δυστύχημα αυτό σίγουρα έχει υπάρξει και προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης, ακόμη και χρήση του ως πολιτικού εφαλτηρίου.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι τεράστιες κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα που απαίτησαν δικαιοσύνη για τα Τέμπη και πλήρη απόδοση ευθυνών ήταν αποτέλεσμα μιας συλλογικής παράκρουσης της κοινωνίας.

Αυτό που απαίτησαν αυτές οι τεράστιες κινητοποιήσεις ήταν κάτι πολύ απλό: να ξέρουν πως όταν βάλουν το παιδί τους σε ένα τρένο για να πάει στην πόλη όπου σπουδάζει, αυτό όντως θα φτάσει. Να ξέρουν πώς όταν παίρνουν ένα μέσο μαζικής μεταφοράς, ένα τρένο, ένα λεωφορείο, ένα πλοίο, δεν σημαίνει ότι αναλαμβάνουν και ένα μεγάλο ρίσκο. Να έχουν εμπιστοσύνη ότι τα χρήματα που πάνε σε έργα, όντως καταλήγουν σε έργα που λειτουργούν. Πάνω από όλα να ξέρουν πως έχουν να κάνουν με κυβερνήσεις που όταν πρέπει κοιτάζουν την κοινωνία στα μάτια και αναλαμβάνουν την ευθύνη. Ακριβώς για να μην δούμε να επαναλαμβάνεται μια τραγωδία.

Όλα αυτά προφανώς υπερβαίνουν όσα θα συμβούν στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στα πρώην ΤΕΙ Λάρισας. Όμως, και αυτά που θα συμβούν εκεί έχουν σημασία.

Η ελληνική κοινωνία απαιτεί δικαιοσύνη. Και αυτό προσδοκά από αυτή τη δίκη και όχι μόνο από αυτή. Περιμένει να τιμωρηθούν οι ένοχοι, όσο ψηλά και εάν βρίσκονται. Σε αυτή τη δίκη και σε αυτές που αφορούν πολιτικά πρόσωπα.

Όμως, δικαιοσύνη για τα θύματα στα Τέμπη δεν σημαίνει απλώς να τιμωρηθούν οι ένοχοι.

Δικαιοσύνη σημαίνει ότι επιτέλους βγαίνουμε από τον φαύλο κύκλο του «πάμε και όπου βγει», της αντιμετώπισης των υποδομών ως πεδίων κερδοφορίας για «επενδυτές» και όχι αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή υποδομές για τις ανάγκες της κοινωνίας, της προνομιμοποίησης του κέρδους πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, της πολιτικής που θέλει τα έργα ως προεκλογικό σκηνικό, του κυνισμού που πάντα θα αναζητήσει κάποιον άλλο που να φταίει, της αλαζονείας της εξουσίας και της συκοφάντησης όποιου διεκδικεί το αυτονόητο και απαιτεί να μάθει την αλήθεια.

Δικαιοσύνη θα πει να μην ξαναζήσουμε Τέμπη.

Ειδήσεις Σήμερα: