Ο συναρπαστικός κόσμος του Δημήτρη Μανίνη σε μια σπουδαία έκθεση

Η έκθεση του Δημήτρη Μανίνη άνοιξε τις πύλες της στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην οδό Πειραιώς 206 την Παρασκευή 19 Μαίου και θα διαρκέσει ως τις 5 Ιουνίου.
Είναι καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα ανοιχτή στο κοινό από τις 18.00 ως τις 22.00 το βράδυ
Τριανταπέντε ανθρωποκεντρικά έργα του εικαστικού, αντιπροσωπευτικά μιας διαδρομής 45 ετών αφηγούνται τον συναρπαστικό κόσμο του Μανίνη.

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρών στα εγκαίνια όπου προκάλεσε αίσθηση η κριτική του ψυχιάτρου -ψυχαναλυτή και συγγραφέα Νίκου Σιδέρη

»Καθώς εμβαπτίζομαι στην εξέλιξη της τέχνης του Δημήτρη Μανίνη, κάποιες νέες αισθήσεις και σκέψεις αναδύονται:

Στο έργο του, όλο και πιο ξεκάθαρα τα όντα μεταστοιχειώνονται σε μνημειακές αποδόσεις της μορφής. Η οποία, ελέω Τέχνης, εξυψούται σε μορφή δευτέρου βαθμού, ως μορφή της Μορφής. Όπου το όνομα Μορφή δηλοί μια δυσπρόσιτη όσο και πανταχού παρούσα δομή του είναι, στην οποία κατατείνουν κάποια εγχειρήματα του ανθρώπινου πνεύματος, όπως η μορφοπραξία του Δημήτρη Μανίνη. Η σύγκλιση Πλάτωνα και Γκέντελ στο έργο του διαμεσολαβείται από την κατά Κάλβο ενότητα της φυσικής και φανταστής πραγματικότητας. Έτσι διαμορφούται το υπερβατικό βλέμμα και ύφος του, η εικαστική αποτύπωση της πνευματικής ιδιοπροσωπίας του.

Όπου το χέρι του καλλιτέχνη αποκρυσταλλώνει το γίγνεσθαι, ανοίγουν οι πύλες του άφατου. Αυτή τη λειτουργία επιτελεί το έργο του Δημήτρη Μανίνη, φίλου ανθρώπων και Μουσών.»

Η έκθεση του Δημήτρη Μανίνη άνοιξε τις πύλες της στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην οδό Πειραιώς 206 την Παρασκευή 19 Μαίου και θα διαρκέσει ως τις 5 Ιουνίου .
Είναι καθημερινά και τα Σαββατοκύριακα ανοιχτή στο κοινό απο τις 18.00 ως τις 22.00 το βράδυ
Τριανταπέντε ανθρωποκεντρικά έργα του εικαστικού ,αντιπροσωπευτικά μιας διαδρομής 45 ετών αφηγούνται τον συναρπαστικό κόσμο του Μανίνη

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρών στα εγκαίνια όπου προκάλεσε αίσθηση η κριτική του ψυχιάτρου -ψυχαναλυτή και συγγραφέα Νίκου Σιδέρη

»Καθώς εμβαπτίζομαι στην εξέλιξη της τέχνης του Δημήτρη Μανίνη, κάποιες νέες αισθήσεις και σκέψεις αναδύονται:

Στο έργο του, όλο και πιο ξεκάθαρα τα όντα μεταστοιχειώνονται σε μνημειακές αποδόσεις της μορφής. Η οποία, ελέω Τέχνης, εξυψούται σε μορφή δευτέρου βαθμού, ως μορφή της Μορφής. Όπου το όνομα Μορφή δηλοί μια δυσπρόσιτη όσο και πανταχού παρούσα δομή του είναι, στην οποία κατατείνουν κάποια εγχειρήματα του ανθρώπινου πνεύματος, όπως η μορφοπραξία του Δημήτρη Μανίνη. Η σύγκλιση Πλάτωνα και Γκέντελ στο έργο του διαμεσολαβείται από την κατά Κάλβο ενότητα της φυσικής και φανταστής πραγματικότητας. Έτσι διαμορφούται το υπερβατικό βλέμμα και ύφος του, η εικαστική αποτύπωση της πνευματικής ιδιοπροσωπίας του.

Όπου το χέρι του καλλιτέχνη αποκρυσταλλώνει το γίγνεσθαι, ανοίγουν οι πύλες του άφατου. Αυτή τη λειτουργία επιτελεί το έργο του Δημήτρη Μανίνη, φίλου ανθρώπων και Μουσών.»