Η ΕΕ θέλει να καταστήσει νομικά δεσμευτικούς τους στόχους για το κλίμα

Διαπραγματευτές των 27 κυβερνήσεων της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συζητούν την Τρίτη συμφωνία που θα καθιστούσε νομικά δεσμευτικούς τους στόχους για μείωση των αερίων του θερμοκηπίου.

Η διαπραγμάτευση έρχεται ενόψει της Συνόδου Κορυφής για την κλιματική αλλαγή που θα φιλοξενήσουν οι ΗΠΑ την Πέμπτη και την Παρασκευή, με την ΕΕ να επιδιώκει να διατηρήσει τον ηγετικό της ρόλο.

Μέχρι σήμερα ελάχιστες χώρες, ανάμεσά τους η Βρετανία, έχουν δώσει νομική υπόσταση στους κλιματικούς στόχους τους.

Η Συμφωνία του Παρισιού κατά της κλιματικής αλλαγής, η οποία προβλέπει ότι η άνοδος της θερμοκρασίας μέχρι τα τέλη του αιώνα πρέπει να συγκρατηθεί στον 1,5 βαθμό Κελσίου, συγκριτικά με τα προβιομηχανικά επίπεδα, δεν έχει νομική ισχύ και βασίζεται σε εθελοντικές δεσμεύσεις των κυβερνήσεων.

Εφόσον στεφθεί με επιτυχία, η διαπραγμάτευση της Τρίτης θα ενσωμάτωνε στην ευρωπαϊκή νομοθεσία τον στόχο των Βρυξελλών για μηδενισμό των καθαρών εκπομπών άνθρακα έως το 2050. Ο ενδιάμεσος στόχος για το 2030 προβλέπει μείωση των εκπομπών κατά τουλάχιστον 55%, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.

Βασικό θέμα των διαπραγματεύσεων είναι το εάν ο ενδιάμεσος στόχος θα αυξηθεί στο 60% όπως επιδιώκει το Ευρωκοινοβούλιο.

«Φυσικά και ελπίζω σε συμφωνία» δήλωσε στο Reuters η Γίτε Γκούτελαντ, επικεφαλής των διαπραγματευτών της Ευρωβουλής. «Πιστεύω όμως ότι ο στόχος [του 2030] για τις καθαρές εκπομπές δεν είναι αρκετά φιλόδοξος».

Σύμφωνα με αξιωματούχους και ευρωπαϊκά έγγραφα που επικαλείται το Reuters, στις συνομιλίες θα τεθεί επίσης το ενδεχόμενο μείωσης των πιστώσεων άνθρακα που μπορούν σήμερα να αποκτούν οι μεγάλες ρυπογόνες βιομηχανίες.

Το ισχύον σύστημα επιτρέπει στις βιομηχανίες να χρηματοδοτούν αναδασώσεις και άλλα πράσινα προγράμματα ως αντιστάθμισμα για τις εκπομπές τους, πρόβλεψη που δημιουργεί ανησυχία ότι η ρύπανση θα μένει ατιμώρητη.