Στην Ελλάδα παραδοσιακά οι συνδικαλιστές κάνουν τις συνελεύσεις τους τις πιο ακατάλληλες ημέρες και ώρες.

Στάση εργασίας από τις 12.00 έως τις 17.00 πραγματοποιούν σήμερα οι εργαζόμενοι στα τρόλεϊ. Και τώρα εγώ, ο επιβάτης που χρησιμοποιεί καθημερινά τρόλεϊ, πρέπει να δείξω κατανόηση. Σε ποιους; Σε εκείνους που θα με ταλαιπωρήσουν χωρίς λόγο.

Και όμως, υπάρχει λόγος, θα μπορούσε να πει κάποιος: Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων ΗΛΠΑΠ, η στάση εργασίας γίνεται για να πραγματοποιηθεί η τρίτη εξ αναβολής εκλογοαπολογιστική γενική συνέλευση με θέματα οικονομικός, διοικητικός απολογισμός και εκλογή εφορευτικής επιτροπής.

Η οποία συνέλευση έπρεπε να γίνει μια καθημερινή; Σε ώρα αιχμής; Γιατί δεν μπορούσε να γίνει π.χ. το  Σάββατο;

Θα ήμουν, βεβαίως, άδικος αν στοχοποιούσα τους εργαζόμενους στα τρόλεϊ. Στην Ελλάδα όλοι, από τους εκπαιδευτικούς και τους δημοσιογράφους ως τους ταξιτζήδες, φροντίζουν ώστε οι συνελεύσεις τους, κατά συνέπεια και οι στάσεις εργασίας, να γίνουν τις πιο ακατάλληλες ημέρες και ώρες.

Αδιαφορώντας για την αναστάτωση που προκαλούν. Δεν το κάνουν τυχαία: Γνωρίζουν πως η προοπτική του Σαββατοκύριακου θα ήταν από χέρι χαμένη, καθώς ελάχιστοι θα θυσίαζαν την αργία για να συμμετάσχουν στη διαδικασία. Όμως, συνδικαλισμός που απαξιώνεται δεν είναι συνδικαλισμός.

Οσο για την απαξίωση του πολίτη, τι να πούμε, τη βιώνουμε καθημερινά…