«Κίνδυνος ραδιενεργού πυρκαγιάς» στα δάση του Τσερνόμπιλ

Ακόμα και σήμερα, η ραδιενέργεια που διέρρευσε από το ατύχημα του Τσερνόμπιλ το 1986 επηρεάζει τα μικρόβια του εδάφους με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η αποσύνθεση των νεκρών φύλλων στο δάσος, διαπιστώνει διεθνής ερευνητική ομάδα. Προειδοποιεί μάλιστα ότι η συσσώρευση βιομάζας δημιουργεί κίνδυνο πυρκαγιάς και εξάπλωσης της ραδιενέργειας με τον καπνό.

Ο Τιμ Μουσό, ερευνητής της Ερευνητικής Πρωτοβουλίας Τσερνόμπιλ και Φουκουσίμα στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας, παρατήρησε κάτι περίεργο κατά τις επισκέψεις του στο Κόκκινο Δάσος, την πιο μολυσμένη περιοχή στη Ζώνη Αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ: κορμούς νεκρών δέντρων που παραμένουν πεσμένοι στο έδαφος εδώ και 20 χρόνια χωρίς να έχουν αποσυντεθεί.

«Αν έπεφτε ένα δέντρο στην αυλή μου, θα γινόταν πριονίδι σε καμιά δεκαριά χρόνια» σχολιάζει ο ερευνητής.

Διαβάστε επίσης: Η ραδιενεργή «κληρονομιά» του Τσερνόμπιλ πέφτει ακόμα βαριά στα δέντρα


Προκειμένου να διερευνήσουν τα αίτια του χαμηλού ρυθμού αποσύνθεσης, ο Μουσό και οι συνεργάτες του τοποθέτησαν διχτυωτές σακούλες με νεκρά φύλλα σε εκατοντάδες σημεία του δάσους.

Εννέα μήνες αργότερα, οι ερευνητές συνέλεξαν τα δείγματα και μέτρησαν την απώλεια βάρους, η οποία είναι ανάλογη του ρυθμού αποσύνθεσης.

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι τα δείγματα που είχαν αφεθεί σε σημεία με υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας παρουσίαζαν μικρότερη απώλεια βάρους. Ο ρυθμός αποσύνθεσης βρέθηκε μάλιστα να είναι αντιστρόφως ανάλογος με τη δόση ραδιενέργειας.

Στα πλέον μολυσμένα σημεία, η απώλεια βάρους στα δείγματα ήταν 40% μικρότερη σε σχέση με μη μολυσμένες περιοχές της Ουκρανίας, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Oecologia.

Επιπλέον, το στρώμα των πεσμένων φύλλων είχε μεγαλύτερο πάχος στις πιο μολυσμένες περιοχές, εύρημα που επιβεβαιώνει την επίδραση της ραδιενέργειας στο ρυθμό αποσύνθεσης.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η ραδιενέργεια πρέπει να επηρεάζει τα βακτήρια και τους μύκητες που αναλαμβάνουν την αποσύνθεση της νεκρής βιομάζας. Τα ασπόνδυλα που συμμετέχουν στην αποσύνθεση, όπως για παράδειγμα οι τερμίτες, δείχνουν να επηρεάζονται λιγότερο.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η συσσώρευση τόσο μεγάλης ποσότητας νεκρής, ξερής βιομάζας αυξάνει τον κίνδυνο δασικών πυρκαγιών και νέας ραδιενεργής μόλυνσης.

«Πολλές διαφορετικές ομάδες ανησυχούν για την πιθανότητα καταστροφικών δασικών πυρκαγιών, οι οποίες θα μετακινούσαν τη ραδιενεργή μόλυνση που παραμένει στα δέντρα και τη φυτική βιομάζα» λέει ο Μουσό.

«Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να μεταφερθούν σε κατοικημένες περιοχές μέσω του καπνού το ραδιενεργό καίσιο και άλλα ραδιοϊσότοπα» προειδοποιεί.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ