Mε την αρχή της νέας χιλιετίας τα σκουπίδια και τα προβλήματα συσσωρεύτηκαν και η διαχείριση των απορριμμάτων έφθασε να αποτελεί το πιο εκτεταμένο, σοβαρό και πολυσύνθετο περιβαλλοντικό πρόβλημα στην Ελλάδα. Οι διαστάσεις του προβλήματος έχουν φθάσει σε οριακό σημείο. Έτσι, σήμερα στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 1.200 χωματερές, από τις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία τους δεν έχουν και τυπικά άδεια λειτουργίας, ενώ σχεδόν όλες λειτουργούν χωρίς να τηρούν στοιχειώδεις κανόνες υγειονομικής ταφής. Ο έλεγχος ακόμα και οι κυρώσεις για τους όρους λειτουργίας τους παραμένουν ακόμη ανύπαρκτες. Η εικόνα της απόρριψης των απορριμμάτων συμπληρώνεται και με ένα τεράστιο αριθμό μικρών ή μεγαλύτερων σκουπιδότοπων της τάξης των 10.000-15.000 σε όλη τη χώρα. Είναι συνηθισμένη η εικόνα της βουνοπλαγιάς δίπλα σε κεντρικό δρόμο, του ρέματος ή ενός χειμάρρου, όπου οι γύρω κοινότητες απαλλάσσονται από τα σκουπίδια τους, χωρίς να αναρωτιέται κανείς για το τι θα απογίνουν και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό το γεγονός στο περιβάλλον και την υγεία. Σε σχέση με την ποσότητα των απορριμμάτων αυτή αυξάνεται τα τελευταία χρόνια με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς σε σχέση με παλαιότερα. Τα επίσημα στοιχεία του 1987 αναφέρουν σαν ετήσια παραγωγή απορριμμάτων στην Ελλάδα τα 3 εκατομμύρια τόνους (ΥΠΕΧΩΔΕ, 1987), ενώ σήμερα, με βάση τη μέτρηση του Υπουργείου Εσωτερικών (Κόλλιας, 1993) για μέση παραγωγή απορριμμάτων σε ένα κιλό ανά κάτοικο και ημέρα, εκτιμάται ότι το 2007 η παραγωγή των απορριμμάτων θα πρέπει να προσεγγίσει τα 6-6,5 εκατομμύρια τόνους. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, που χαρακτήρισε το αιώνα που φεύγει και που δεν θα πρέπει να είμαστε καθόλου υπερήφανοι γι’ αυτό.

Ειδήσεις Σήμερα: