Η ιστορική αναδρομή στα πρώτα βήματα του ελληνικού σιδηροδρόμου παρουσιάζεται μέσα από τις συλλογές του Σιδηροδρομικού Μουσείου, το οποίο ιδρύθηκε το 1979 και στεγάζεται στην οδό Σιώκου 4, στα Σεπόλια.
Αμέσως μετά τη σύσταση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους δημιουργείται η ανάγκη οργάνωσης των μεταφορών. Η κατάσταση της χερσαίας συγκοινωνίας είναι άσχημη, μάλιστα μέχρι το 1872 έχουν κατασκευαστεί μόλις 312 μίλια αμαξιτοί δρόμοι. Οι ανάγκες της χώρας καλύπτονται σχεδόν αποκλειστικά από τα μεγάλα λιμάνια.

Η σιδηροδρομική πολιτική της Ελλάδας παίρνει σάρκα και οστά μετά το 1881, έχοντας να αντιμετωπίσει εκτός από σοβαρά οικονομικά προβλήματα και μια μερίδα πολιτών που θεωρούσαν το σιδηρόδρομο διαβολικό μηχάνημα. Η γραμμή Πειραιά-Αθήνα έχει μπει σε λειτουργία, ενώ σιγά-σιγά αρχίζουν και οι επεκτάσεις του δικτύου.

Η ιστορική αναδρομή στα πρώτα βήματα του ελληνικού σιδηροδρόμου παρουσιάζεται μέσα από τις συλλογές του Σιδηροδρομικού Μουσείου, το οποίο ιδρύθηκε το 1979 και στεγάζεται στην οδό Σιώκου 4 στα Σεπόλια.
Ατμομηχανές από το 1844, ατμομηχανές συρμών ορυχείων, το βασιλικό όχημα που κατασκευάστηκε το 1888 για τον Γεώργιο Α΄ με την ευκαιρία της 25ετηρίδας της βασιλείας του, το καπνιστήριο όχημα του σουλτανικού συρμού του Αβδούλ Αζίζ, τραμ των περασμένων δεκαετιών, χειροκίνητες και ποδοκίνητες δραιζίνες, η ατμομηχανή του οδοντωτού Διακοπτό-Καλάβρυτα που κατασκευάστηκε στη Γαλλία το 1899 και η ατμομηχανή των σιδηροδρόμων Πελοποννήσου που κατασκευάστηκε από την Krauss το 1884 αποτελούν μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της τεχνολογικής εξέλιξης του σιδηρόδρομου.

Μακέτες και φωτογραφικό υλικό συμπληρώνουν τα εκθέματα, δίνοντας την εικόνα των αλλαγών που συντελέστηκαν από τις αρχές της κατασκευής του δικτύου μέχρι σήμερα, ενώ όργανα, στολές, εισιτήρια και μηχανουργικά εργαλεία του περασμένου αιώνα ολοκληρώνουν την περιήγησή μας στο χώρο και αναβιώνουν το κλίμα μιας άλλης εποχής.