Literature

Ο Αισχύλος αποτελεί τέκνο της ακμής της Κλασικής Εποχής, των χρόνων που περικλείονται ανάμεσα σε δύο πολέμους, τους Περσικούς και τον Πελοποννησιακό

Τα δράματα του Επίχαρμου αποτελούν δημιουργήματα στα οποία συνυπάρχουν στοιχεία από τη δωρική λαϊκή φάρσα και από τα σύγχρονα πνευματικά κινήματα

Ο Αριστοτέλης, στην «Ποιητική» του, υποστηρίζει ότι οι σικελιώτες ποιητές Επίχαρμος και Φόρμις επηρέασαν την κωμωδία της Αθήνας και την οδήγησαν σε έργα με σχεδιασμένη πλοκή

Κατά την επικρατούσα αντίληψη στους κόλπους των σύγχρονων ερευνητών, η αθηναϊκή κωμωδία πρέπει να νοηθεί κυρίως ως αττικό δημιούργημα

Η χορωδία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κωμωδίας, όπως εξάλλου και της τραγωδίας

Οι Έλληνες, όπως και άλλοι λαοί, είχαν έναν τύπο λαϊκής δικαιοσύνης, που ευλόγως θεωρούμε ότι σχετίζεται άμεσα με το σκώμμα της κωμωδίας, την ιαμβική ιδέα και την περιπαικτική διάθεση εν γένει

Πίσω από όλα τα τολμηρά αστεία και το αδιάντροπο φέρσιμο των πανηγυριστών βρίσκεται σε τελική ανάλυση η λατρεία, η αντίληψη για την αποτροπαϊκή δύναμη του άσεμνου

Ο Αριστοτέλης αποδίδει ορθώς την ονομασία της κωμωδίας στο τραγούδι μιας θορυβώδους συντροφιάς («κώμος»), που αποτελούσε το έναυσμα για τη συμμετοχή των πιστών του Διονύσου σε ένα αχαλίνωτο κέφι

Ο Αριστοτέλης αναφέρει πως οι ρίζες της κωμωδίας πρέπει να αναζητηθούν σε αυτούς που τραγουδούσαν τα φαλλικά τραγούδια

Ένας σωζόμενος κατάλογος νικητών σε δραματικούς αγώνες της Αθήνας περιλαμβάνει ονόματα προδρόμων του Αισχύλου, όπως εκείνα του Χοιρίλου, του Φρυνίχου και του Πρατίνα

Πρώτος ο Θέσπης, στην 61η Ολυμπιάδα (536/535-533/532 π.Χ.), ανέβασε τραγωδία στα Μεγάλα Διονύσια

Η σύνδεση του λατρευτικού άσματος για τους ήρωες με τη λατρεία του Διονύσου αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο για το περιεχόμενο της εξελιγμένης τραγωδίας

Τα διονυσιακά στοιχεία στην τραγωδία είναι πολλά, αλλά ένα τουλάχιστον στοιχείο δεν είναι τις πιο πολλές φορές διονυσιακό, κι αυτό είναι το υλικό της

Η σημαντικότερη διαπίστωση όσον αφορά την πρώιμη ιστορία της τραγωδίας είναι ότι ο Αρίων παρουσίασε διθυράμβους με λογοτεχνική μορφή χρησιμοποιώντας Σατύρους

Το λεξικό «Σούδα» ονομάζει τον Αρίονα «ευρετήν του τραγικού τρόπου»

Κατά τον Αριστοτέλη, η αφετηρία για την ανάπτυξη του διαλογικού-δραματικού στοιχείου βρίσκεται στον πρωτοτραγουδιστή του διθυράμβου, που στέκεται αντίκρυ του χορού

Το πρόβλημα της γένεσης της τραγωδίας

Λογογράφοι και λογοποιοί

Οι ρίζες της πραγματικής ιστορικής έρευνας πρέπει να αναζητηθούν στον ορθολογισμό που επιδεικνύει και στην κριτική που ασκεί ο Εκαταίος ο Μιλήσιος

Κύριος εκπρόσωπος της ελληνικής ιστοριογραφίας που αναπτύσσεται στην Ιωνία είναι ο γεωγράφος Εκαταίος από τη Μίλητο, μαθητής του Αναξίμανδρου