Opinion

Οι κρίσεις, διαφορετικής μορφής, θα είναι αρκετές στο μέλλον και οφείλει η συντεταγμένη Πολιτεία να επεξεργαστεί συγκεκριμένα σχέδια δράσης και αντιμετώπισής τους, ειδικά σε έκτακτες συνθήκες.

Εκεί που ο πολυπολιτισμός θα ήταν για κάποιους η πανάκεια της κοινωνικής αρμονίας, κατέληξε να είναι καταστρεπτική απειλή.

Ορισμένες φορές οι λέξεις αποκτούν την πλήρη σημασία τους. Μία από αυτές είναι η λέξη ευθύνη

Η Αθήνα πρέπει να ζητήσει αυστηρές προϋποθέσεις σε τυχόν επικαιροποίηση της κοινής δήλωσης και όρο την απόσυρση από τον Εβρο για τη συνέχιση του διαλόγου.

Η Ελλάδα δεν φοβάται τον πόλεμο. Δεν τον επιθυμεί και ουδέποτε έκανε το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση - το αντίθετο μάλιστα: επί πολλά χρόνια «καταπίνει» πολλά

Η μείωση των αγροτικών επιδοτήσεων καθώς και η αύξηση της συνεισφοράς στον προϋπολογισμό, θα πρέπει να συμψηφιστεί με αυξημένα κονδύλια που μπορεί να λάβει η χώρα μας

Φιλιά τρυφερά, φιλιά συντροφικά, φιλιά ερωτικά. Αγγίγματα διστακτικά, τυχαία δήθεν

Κοροναϊός : Ν' αγαπάς την ευθύνη, είχε γράψει ο Καζαντζάκης. Πόσοι από εμάς την αγαπάμε και την εφαρμόζουμε στη ζωή μας; Ειδικά τώρα που μια συμφορά χτυπάει την πόρτα μας;

Δεν παλεύεται ο σκοταδισμός. Κυρίως όταν αυτός αναπαράγεται από επίσημα χείλη

Γιατί, ας μη γελιόμαστε. Οι ελληνικές υποδομές στον τομέα της δημόσιας υγείας είναι σαφώς υποδεέστερες εκείνων της Βόρειας Ιταλίας, που σήμερα «ερημώνει»

Aπληστία είναι να εκμεταλλεύεται κανείς τα βάσανα ή τις δυσκολίες των άλλων για να μεγιστοποιεί απλώς το δικό του κέρδος!

Σε στιγμές δύσκολες ο κόσμος αναζητά ψύχραιμους ανθρώπους για να ταυτιστεί: οι δημοσιογράφοι προβάλλουν απόψεις διασήμων που μπορεί να ικανοποιήσουν αυτήν ακριβώς την ανάγκη

Το αίσθημα πανικού μας έχει κυριεύσει. Αγοράζουμε χαρτιά υγείας και τοματοπολτό λες και δεν υπάρχει αύριο. Τρέχουμε στα σούπερ μάρκετ για τρόφιμα λες και θα λείψουν από Δευτέρα.

Η Εκκλησία, όπως με τα συσσίτια έσωσε κόσμο μέσα στα Μνημόνια και συγκράτησε την κοινωνική συνοχή ή μέρος της, θα μπορούσε να κάνει το μεγάλο βήμα

Η Αγκυρα, με τον άγαρμπο τρόπο που πρόκρινε για να καταδείξει πως εννοεί τις απειλές των τελευταίων ετών και να κλονίσει το ασταθές φρόνημα της ΕΕ, μας προσέφερε ένα διπλωματικό δώρο, που για την ώρα φαίνεται ότι αξιοποιούμε σωστά

Το σίγουρο είναι ότι όλα όσα γνωρίζαμε ή νομίζαμε ότι γνωρίζαμε, θα αλλάξουν. Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο ότι θα αλλάξουν προς το χειρότερο.

Σιγά που δεν θα συνέβαινε κι αυτό. Που δεν θα προσαρμόζονταν στην κορωναϊκή πραγματικότητα συμπεριφορές, απωθημένα, ρόλοι και συμπλέγματα. Για παράδειγμα, παρατηρώ ότι το πώς αποκαλεί ο καθένας από τους φίλους, τους γνωστούς αλλά και τους δημοσιολογούντες τον ιό είναι ενδεικτικό της άποψης που έχει για τον εαυτό του και τον κόσμο. Ας πούμε εμείς […]

Είναι η στιγμή που πρέπει να συγκροτήσουμε ένα κοινωνικό μέτωπο ευθύνης. Οπου ο καθένας θα βγάλει τον καλό του εαυτό για το κοινό καλό. Για να μη θρηνήσουμε δεκάδες θύματα

Στο θέατρο όμως τι γίνεται; Ως «θρησκεία», λειτουργεί και αυτό προστατευτικά δια πάσαν νόσο και πάσαν επιδημία;

Αναζητώντας τους λόγους της μεγίστης διαταραχής απευθυνθήκαμε στη γεωγραφία και συγκεκριμένα στη γεωγραφία της κινεζικής επαρχίας Χουμπέι και της πρωτεύουσάς της Ουχάν, όπου πρωτοεμφανίστηκε ο κορωνοϊός