Η Μάρω Κοντού για τους σταρ της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου

Ήταν το 1954 όταν μόλις στα 20 της χρόνια θα κάνει τα πρώτα της βήμα στον χώρο του θεάματος, στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου. Την ίδια χρονιά θα κάνει και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, ως μια κοπέλα σε ένα όνειρο, στην ταινία Χαρούμενο Ξεκίνημα. Το νερό είχε μπει στο αυλάκι και η Μάρω Κοντού δεν θα κοίταξε ξανά πίσω.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, η πανέμορφη και ταλαντούχα ηθοποιός θα μεταμορφωθεί σε μια από τις σταρ της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου, παίζοντας σε 61 ταινίες και σε 90 θεατρικά έργα. Και σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους της, δεν θα πατήσει φρένο – ακόμα και φέτος, μετά από 72 χρόνια στην «πρώτη γραμμή», την είδαμε στη Γη της Ελιάς στο MEGA.

Όπως είναι αναμενόμενο, σε όλα αυτά τα χρόνια, η Μάρω Κοντού γνώρισε και συνεργάστηκε -με άλλους περισσότερο, με άλλους λιγότερο- με μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα του κινηματογράφου και του θεάτρου. Κι όταν ρωτήθηκε για εκείνους, ποτέ δεν δίσταζε να απαντήσει και να πει τη γνώμη της με ειλικρίνεια.

Άλλωστε, η Μάρω Κοντού, στα 92 χρόνια που βρέθηκε ανάμεσά μας, ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της.

Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη Σωφερίνα

Για την Αλίκη Βουγιουκλάκη

« ήταν πολύ ταλαντούχα, την ήθελε ο φακός πάρα πολύ, ήταν δουλευταρού αλλά διάλεξε να παίζει πράγματα για να αρέσει στο λαό. Εγινε μεγάλο αστέρι κι έπρεπε να το υπηρετήσει. Ηθελε να το υπηρετήσει».

«Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν κάναμε παρέα, μια ταινία κάναμε μόνο μαζί. Δεν είχαμε κάποια επαφή. Νομίζω ότι η Αλίκη δεν ήταν ποτέ ειλικρινής με τον εαυτό της και αυτό το έπιανες σε μια συνεργασία. Ήθελε να είναι μια άλλη, κι αυτό πρέπει να ήταν βάσανο για εκείνη. Εγώ τα έβλεπα τα πράγματα απέξω, ιδιαίτερα τώρα που μεγάλωσα τα βλέπω τελείως απέξω. Νομίζω ήταν βασανιστήριο για την Αλίκη το ότι συνέβη να γίνει το λαϊκό είδωλο που έγινε. Πρέπει να έχει μεγάλο βάρος αυτό».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Aris Loupasis (@arisloupasis)

Για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα

«Σαν ζευγάρι, επαγγελματικά, ήμασταν πάρα πολύ καλά! Και στο θέατρο, όχι μόνο στις ταινίες. Είχαμε τέτοια ταύτιση που μπορεί κι ένα βράδυ να αυτοσχεδιάζαμε, τον καταλάβαινα και με καταλάβαινε. Αλλά εκτός δουλειάς με τον Λάμπρο, η μέρα με τη νύχτα»

« Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να είμαστε ζευγάρι. Δεν ταιριάζαμε καθόλου με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, ενώ ταιριάζαμε εκπληκτικά στο σινεμά και στο θέατρο, έχουμε παίξει πολύ με τον Λάμπρο. Δεν μου άρεσε ο χαρακτήρας του, ήταν βωμολόχος από το πρωί ως το βράδυ -αυτό το χιούμορ με βωμολοχία δεν μου αρέσει. Ήταν δύσκολος άνθρωπος».

Με τον Δημήτρη Χορν στην ταινία Αλίμονο στους νέους

Για τον Δημήτρη Χορν

«Το ότι ήμουνα μια νέα ηθοποιός και είχα την τιμή, τη χαρά και το ξάφνιασμα να με επιλέξει ο Δημήτρης Χορν για συμπρωταγωνίστριά του επί τέσσερις συνεχείς θεατρικές σεζόν, αυτό είναι χαραγμένο στο μυαλό μου ως το ωραιότερο πράγμα που συνέβη στην καριέρα μου. Ήταν μία πολύτιμη εμπειρία. Γνώρισα έναν σπουδαίο άνθρωπο, έναν υπέροχο ηθοποιό, έναν καταπληκτικό χαρακτήρα που θα μείνει ανεξίτηλος στη ζωή μου».

«Ήμουν με τον Ηλιόπουλο στη Θεσσαλονίκη. Του είπε ο Χορν: Πες της ότι της πληρώνω το εισιτήριο να κατέβει να την δω. Και κατεβαίνω. Και μάλιστα δανείστηκα ρούχα για να πάω, γιατί νόμιζα ότι η γκαρνταρόμπα μου δεν ήταν ικανή να χτυπήσω την πόρτα του Δημήτρη Χορν. Χτυπάω το κουδούνι, κάπου στη Βασιλίσσης Σοφίας. Βγαίνει ένας νεαρούλης. Μου λέει ‘Εγώ είμαι’. Κι ο μύθος έφυγε. Ήταν σαν παιδάκι… Μου διαβάζει μονοκόμματο το Ρομαντσέρο. Με ρώτησε αν θα το παίξω και είπα όχι. Να μου πήγαινε να παίξω με τον Χορν».

«Μετά ήρθε στην Πάτρα. Βγαίνω στη σκηνή και δεν λέω λέξη, χτυπάω σε όλα τα έπιπλα. Αλλά έχω μια σκηνή που μου χαρίζει ο άνδρας μου ένα παλτό. Και μου λέει ο Χορν: Σκατά ήσουν αλλά εκείνη τη στιγμή με τη γούνα είπα ότι θα τον βγάλεις τον ρόλο».

Με τον Αλέκο Αλεξανδράκη στην ταινία Μια ιταλίδα από την Κυψέλη

Για τον Αλέκο Αλεξανδράκη

«Ενας τζέντλεμαν. Υπέροχος, κύριος, ταλαντούχος επίσης».

Για τον Θανάση Βέγγο

« εν έχω δουλέψει με τον Θανάση, αλλά τον λάτρευα. Σε μια ταινία μου ζήτησε να κάνω ως γκεστ σταρ μια υπουργό. Τον γνώρισα πολύ λίγο αλλά κατάλαβα πάρα πολλά για τον χαρακτήρα του, για την λεβεντιά του, για την αλήθεια του. Ιδιαίτερο άτομο ο Βέγγος. Δουλευταράς, εργάτης. Αυτός κι αν λάτρευε τη δουλειά του».

Για τη Ρένα Βλαχοπούλου

«Σίφουνας σε όλα της. Θυμάμαι μια περιοδεία που κάναμε στη Θεσσαλονίκη. Για ένα μήνα: Ηλιόπουλος, Βλαχοπούλου, Κοντού, όλος θίασος πήγαμε ένα μήνα Θεσσαλονίκη. Ουρές, χαμός. Και βρισκόμαστε στο μπαρ που συνηθίζαμε να πηγαίνουμε μετά την παράσταση. Αδειο το μπαράκι, ένας πιανίστας στο βάθος κάτι γρατζουνούσε κι ένας μοναχικός πελάτης να πίνει στη μπάρα ένα ποτό. Κι ο πιανίστας λέει στη Ρένα «Ελάτε να πούμε μερικά αμερικάνικα τζαζίστικα». «Ερχομαι» του λέει εκείνη. Κι ανεβαίνει στο πιάνο και παίρνει μαζί της το κεράκι που είχαμε στο τραπεζάκι μας, και το στήνει πάνω στο πιάνο κάτω από το πρόσωπό της. Ηταν υπέροχη. Όταν επέστρεψε τη ρώτησα «Γιατί πήρες το κερί;». Και μου είπε «Αυτός που κάθεται στο μπαρ μ αρέσει πολύ κι ήθελα να με δει καλά». Καταλαβαίνεις τι έγινε. Μια κάσα σαμπάνιες μας ήρθε – ξένος ήταν ο άνθρωπος και μαγεύτηκε. Θέλω να πω ότι ήταν πολύ θηλυκό».

Για τον Γιώργο Κωνσταντίνου

«Καταπληκτικός ηθοποιός, ταιριάζουμε πολύ παικτικά».