Έρνο Ρούμπικ, o άνθρωπος πίσω από το πολύχρωμο παζλ
Ο Ούγγρος καθηγητής αρχιτεκτονικής Έρνο Ρούμπικ εφηύρε το πολύχρωμο παζλ για να βοηθήσει τους μαθητές του. Ουδέποτε σκέφτηκε ότι, το εκπαιδευτικό εργαλείο θα γινόταν παγκόσμιο φαινόμενο.
«Είμαστε σαν έναν κύβο του Ρούμπικ και συχνά περιμένουμε από το άτομο με το οποίο θέλουμε να έχουμε σχέση να είναι κάθε χρώμα του κύβου μας, ασκώντας αδικαιολόγητη πίεση στον άλλον. Ως άνθρωποι, έχουμε δημιουργηθεί έτσι ώστε να χρειαζόμαστε σχέσεις και διαφορετικά είδη σχέσεων. Όταν καταφέρνουμε να ευθυγραμμιστούμε και να επιλέξουμε τις σωστές σχέσεις, μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη ζωή που δεν είναι γεμάτη από ανακατεμένα χρώματα και χάος», έγραψε ο Τζάστιν Μέγκαν Λι σε άρθρο του στο περιοδικό Medium.
Όμως, πώς φτάσαμε στο σημείο, η φιλοσοφία πίσω από ένα πολύχρωμο παζλ, να εφαρμόζεται μέχρι και στις σχέσεις;
«Δεν ανησυχούσα, γιατί δεν ήταν κάτι για το οποίο αγωνιζόμουν»
Το 1975, ο Ούγγρος καθηγητής αρχιτεκτονικής και γλύπτης Έρνο Ρούμπικ υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Δεν είχε ιδέα ότι αυτό το εκπαιδευτικό εργαλείο που δημιουργήθηκε, θα εξελισσόταν σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο.
Με τον φωτεινό του σχεδιασμό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν απαιτεί καν οδηγίες, ίσως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Κύβος του Ρούμπικ φώλιασε σε κάθε σπίτι. Άλλοι θα σας πουν οτι τους ξεκουράζει όταν τα πολύχρωμα τετραγωνάκια έρχονται σε μια ευθεία, άλλοι θα υποστηρίξουν ότι θέλουν να καταρρίψουν το προηγούμενο, προσωπικό τους ρεκόρ χρόνου.
Αρχικά, όμως, ο Έρνο Ρούμπικ δεν είχε συνειδητοποιήσει ακριβώς τι είχε στα χέρια του όταν εφηύρε αυτό τo παζλ αντιστοίχισης χρωμάτων.
Δεν σκέφτηκε καν αν ο κύβος θα είχε επιτυχία, όπως είπε στον Τέρι Γουόγκαν του BBC το 1986.
«Δεν ανησυχούσα, γιατί δεν ήταν κάτι για το οποίο αγωνιζόμουν», είπε. Αρχικά, δεν είχε σχεδιάσει τον κύβο του ως παιχνίδι, αλλά ως εκπαιδευτικό εργαλείο για τους φοιτητές του.
Το 1974, εργαζόταν ως καθηγητής αρχιτεκτονικής στο Κολλέγιο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βουδαπέστης. Πιστεύοντας ότι ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει τους μαθητές του ήταν να τους δείξει, ήθελε να δημιουργήσει κάτι με το οποίο θα μπορούσαν να παίζουν, ώστε να τους ωθήσει να σκεφτούν δημιουργικά.
«Πρώτα απ’ όλα πρέπει να έχεις υπομονή, κάτι που είναι πολύ χρήσιμο για την επίλυση ενός προβλήματος, και μετά χρειάζεσαι τρισδιάστατη μνήμη», είπε στην εκπομπή «Wogan».
«Για να θυμάσαι σε ποια σειρά βρίσκεσαι και πού είναι τα κομμάτια και ούτω καθεξής… Αν κλείσουμε τα μάτια μας, το ξέρουμε, το θυμόμαστε, και όχι μόνο την εικόνα, αλλά και το νόημα της εικόνας».
Ο πρώτος άνθρωπος που έλυσε τον κύβο του Ρούμπικ
Όπως αναφέρει το BBC, το πρωτότυπό του ήταν ένας ξύλινος εξαγωνικός κύβος που αποτελείτο από μικρότερους κύβους. Αρχικά προσπάθησε να ανοίξει τρύπες στους κύβους για να τους συνδέσει μεταξύ τους με λαστιχάκια, αλλά η κατασκευή διαλυόταν συνεχώς.
Έτσι, σχεδίασε έναν κρυφό μηχανισμό που κρατούσε τον κύβο στη θέση του, επιτρέποντας παράλληλα στους επιμέρους μικρότερους κύβους να περιστρέφονται και να γυρίζουν. Πρόσθεσε ένα ενιαίο χρώμα σε κάθε πλευρά του κύβου για να γίνει ορατή η κίνηση.
Στη συνέχεια, τον γύρισε, ανακατεύοντας τα χρώματα, και προσπάθησε να επαναφέρει τον κύβο στην αρχική του κατάσταση, όπου κάθε πλευρά είχε ένα μόνο χρώμα.
Την πρώτη φορά του πήρε σχεδόν ένα μήνα για να το καταφέρει. Έτσι, έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έλυσε τον κύβο του Ρούμπικ.