Ο κόμης που εξαφανίστηκε αφού δολοφόνησε τη νταντά των παιδιών του – «Ένα από τα άλυτα μυστήρια της Βρετανίας»

Η υπόθεση του Λόρδου Λούκαν είναι παράξενη και φρικτή, αλλά εκ πρώτης όψεως δε φαίνεται να υπάρχουν πολλές αμφιβολίες σχετικά με την ακολουθία των γεγονότων. Φαίνεται ότι, κατά τη διάρκεια της νύχτας της 7ης Νοεμβρίου 1974, ο Βρετανός αριστοκράτης Λόρδος Λούκαν κρύφτηκε στο σκοτάδι στην κουζίνα του υπογείου του σπιτιού του στη Μπελγκράβια του Λονδίνου.

Σχεδιάζοντας να δολοφονήσει τη σύζυγό του, με την οποία είχε χωρίσει, αντί αυτού σκότωσε με χτυπήματα τη 29χρονη νταντά τους, Σάντρα Ρίβετ, κάνοντας λάθος, πριν επιτεθεί στη Λαίδη Λούκαν.

Τον έχουν δει, είναι σίγουροι

Η γυναίκα του κατάφερε να διαφύγει και να ειδοποιήσει τις αρχές, ενώ εν τω μεταξύ ο Λόρδος Λούκαν ξέφυγε -πολλοί πιστεύουν ότι πήδηξε στη θάλασσα κοντά στο Νιουχέβεν και πνίγηκε.

Δεν έχει βρεθεί ποτέ ούτε καν το πτώμα του, αν και έκτοτε έχουν αναφερθεί μαρτυρίες ότι εθεάθη σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική.

Σύμφωνα με τα στοιχεία –και το γεγονός ότι ο κόμης το έσκασε- η υπόθεση φαίνεται να είναι καταδικαστική. Στις 19 Ιουνίου 1975, κατά τη διεξαγωγή της ανακριτικής διαδικασίας για τη Ρίβετ, το δικαστήριο του ιατροδικαστή χρειάστηκε μόλις 31 λεπτά για να κρίνει τον Λόρδο Λούκαν ένοχο για φόνο.

Ωστόσο, αν ψάξει κανείς λίγο πιο βαθιά, τα ερωτήματα είναι περισσότερα από τις απαντήσεις.

Και γιατί η Λαίδη Λούκαν άργησε τόσο πολύ πριν τρέξει σε μια κοντινή παμπ και φωνάξει «σκότωσε τη νταντά, βοηθήστε με»; Όλα αυτά συνθέτουν ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα εγκληματικά μυστήρια της βρετανικής ιστορίας

Μήπως δεν είναι αυτό που φαίνεται;

Γιατί κάποιος που φαινόταν να έχει αηδία για το αίμα να επιλέξει μια τόσο βίαιη και άγρια μέθοδο; Πώς μπόρεσε να μπερδέψει τη Ρίβετ με τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια μιας παρατεταμένης επίθεσης;

Και γιατί η Λαίδη Λούκαν άργησε τόσο πολύ πριν τρέξει σε μια κοντινή παμπ και φωνάξει «σκότωσε τη νταντά, βοηθήστε με»; Όλα αυτά συνθέτουν ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα εγκληματικά μυστήρια της βρετανικής ιστορίας.

Οι θεωρίες των ανθρώπων

Η εκδοχή της Λαίδης Λούκαν για το τι συνέβη εκείνη τη νύχτα είναι «αμφισβητήσιμη», σύμφωνα με τον ιστορικό Άλεξ φον Τούνζελμαν, παρουσιαστή του podcast «The Lucan Obsession».

«Φαίνεται ότι δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα σταθερό στο επίκεντρο της υπόθεσης πάνω στο οποίο μπορείς να βασιστείς, και έτσι αφήνει πολύ περιθώριο για τις θεωρίες των ανθρώπων… Είναι ένα από αυτά τα μυστήρια που παραμένουν άλυτα, και νομίζω ότι πιθανότατα δε θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια».

Μία από τις πιο εξωφρενικές θεωρίες σχετικά με την τύχη του Λούκαν υποστήριζε ότι αυτοκτόνησε, ζητώντας το πτώμα του να δοθεί ως τροφή στα λιοντάρια στον ιδιωτικό ζωολογικό κήπο του φίλου του, του ιδιοκτήτη του Κλερμόν Κλαμπ, Τζον Άσπιναλ

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Upsocl Theenigma (@upso.theenigma)

Ανατριχίλα

Αποκαλύπτει επίσης πολλά για τη βρετανική στάση απέναντι στις κοινωνικές τάξεις. Ο Ρίτσαρντ Τζον Μπίνγκαμ, έβδομος κόμης του Λούκαν, παντρεύτηκε τη Βερόνικα, πρώην μοντέλο και γραμματέα, το 1963.

Ήταν επαγγελματίας τζογαδόρος που είχε σπουδάσει στο Ίτον, ο οποίος, παρά το παρατσούκλι του «Λάκι», είχε συσσωρεύσει χρέη και βρισκόταν αντιμέτωπος με την πτώχευση την εποχή του φόνου.

Όταν εξαφανίστηκε, υπήρχαν υποψίες ότι είχε βοηθηθεί από πλούσιους φίλους, γνωστούς ως «η παρέα του Κλερμόν», από το όνομα του καζίνο που συχνάζανε στο Μπέρκλεϊ Σκουέαρ.

Μία από τις πιο εξωφρενικές θεωρίες σχετικά με την τύχη του Λούκαν υποστήριζε ότι αυτοκτόνησε, ζητώντας το πτώμα του να δοθεί ως τροφή στα λιοντάρια στον ιδιωτικό ζωολογικό κήπο του φίλου του, του ιδιοκτήτη του Κλερμόν Κλαμπ, Τζον Άσπιναλ.

Ένας γάμος που πήγε τρομερά στραβά

Η εμμονή του κοινού με την υπόθεση τροφοδοτείται από τις αμφισημίες. «Τα γεγονότα αρκούν ακριβώς για να δημιουργήσουν μια αφήγηση, αφήνοντας όμως εξαιρετικά δελεαστικά κενά αμφιβολίας» επισημαίνει η ιστορικός Ρόζμαρι Χιλ. Αν γινόταν σήμερα δίκη για φόνο, η ετυμηγορία «δεν θα ήταν απαραίτητα δεδομένη» υποστηρίζει ο Φον Τούνζελμαν.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους η υπόθεση κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού ήταν ότι αποκάλυψε με γραφικές λεπτομέρειες έναν γάμο που είχε καταλήξει σε τραγική αποτυχία. «Ήταν μια εξαιρετικά δυσλειτουργική σχέση, ήταν πραγματικά χαοτική, ό,τι κι αν συνέβαινε», λέει ο Φον Τούνζελμαν.

Το ζευγάρι είχε χωρίσει ήδη από τον Ιανουάριο του 1973, με τον Λόρδο Λούκαν να μετακομίζει από την οικογενειακή κατοικία σε ένα κοντινό διαμέρισμα.

Διεξήγαγε μια σκληρή αλλά ανεπιτυχή μάχη για την επιμέλεια των τριών παιδιών τους, κάτι που, σε συνδυασμό με την επικείμενη χρεοκοπία του, υποδείκνυε ένα κίνητρο για τη δολοφονία.

Η Σάντρα Ρίβετ δίπλα στο τζάκι / Wikimedia Commons

Είναι ζωντανός

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της ιστορίας. Η Βερόνικα υπέφερε από ψυχικά προβλήματα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της, και λίγα χρόνια μετά την εξαφάνιση του συζύγου της, τα παιδιά τους αφαιρέθηκαν από τη φροντίδα της.

«Ο σύζυγός μου είναι ακόμα ζωντανός, και δεν έχω κανένα λόγο να πιστεύω το αντίθετο, αφού το πτώμα του δεν έχει βρεθεί» δήλωσε η Λαίδη Λούκαν στο Newsnight του BBC σε μια αξιοσημείωτη συνέντευξη του 1980.

Σχετικά με τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1974, είπε: «Για μένα, ήταν απλώς ένα σύντομο περιστατικό που έχω ξεχάσει. Το έχω ξεπεράσει. Ήταν απλώς ένα ζήτημα μεταξύ συζύγων». Παρέμεινε αποξενωμένη από τα παιδιά της μέχρι τον θάνατό της το 2017.

Η ιστορία (της)

Σήμερα, υποστηρίζει ο Φον Τούνζελμαν «η ιστορία της ενδέχεται να αμφισβητείται λίγο περισσότερο. Δεν υπονοώ ότι έκανε κάτι -απλώς ότι ίσως η ίδια δεν έλεγε όλη την αλήθεια».

Ωστόσο, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Τζέιμς Φοξ έγραψε σε επιστολή του προς το London Review of Books ότι η Λαίδη Λούκαν «μου περιέγραψε με μεγάλη λεπτομέρεια πώς γλίτωσε από αυτή τη δολοφονική επίθεση του συζύγου της…

»Δεν αμφιταλαντεύτηκε ούτε εξωράισε την ιστορία της όλα αυτά τα χρόνια. Μια λεπτομέρεια ήταν τόσο εκπληκτική που δεν μπορεί να ήταν επινοημένη. Όταν εκείνος όρμησε στο λαιμό της, κατάφερε να ψελλίσει: “Μην τολμήσεις να αγγίξεις τα μαργαριτάρια μου”».

Η ιστορία (του)

Οι εικασίες σχετικά με τα γεγονότα της νύχτας της δολοφονίας της Ρίβετ συνοδεύονται από θεωρίες για το τι συνέβη στον Λούκαν τις ημέρες που ακολούθησαν.

Η τελευταία επιβεβαιωμένη εμφάνισή του νωρίς το επόμενο πρωί ήταν στο σπίτι των φίλων του στο Σάσεξ, των Μάξγουελ-Σκοτ.

Ενώ βρισκόταν εκεί, έγραψε επιστολές στις οποίες επέμενε στην αθωότητά του, ισχυριζόμενος ότι είχε βιώσει μια «τραυματική νύχτα απίστευτων συμπτώσεων».

Στις επιστολές, ανέφερε στους φίλους του ότι περνούσε τυχαία μπροστά από το παλιό του σπίτι και εντόπισε έναν εισβολέα, οπότε έτρεξε μέσα για να βοηθήσει τη σύζυγό του. Υποστηρίζοντας ότι η Λαίδη Λούκαν θα τον κατηγορούσε για την επίθεση, είπε ότι είχε αποφασίσει να «κρυφτεί για λίγο».

Το δανεισμένο αυτοκίνητό του Ford Corsair βρέθηκε εγκαταλελειμμένο στο Νιουχέβεν, στη νότια ακτή, τρεις ημέρες αργότερα.

Στην ταπετσαρία βρέθηκε αίμα που ταυτιζόταν με αυτό της Ρίβετ και της Λαίδης Λούκαν, ενώ στο πορτ-μπαγκάζ ήταν κρυμμένος ένας μολύβδινος σωλήνας του ίδιου τύπου με το φονικό όπλο.

Προστατευόταν από τους πλούσιους φίλους του;

Κάποιοι πίστευαν ότι ο κύκλος των πλούσιων φίλων του Λούκαν είχε σφίξει για να τον προστατεύσει. Ο ντετέκτιβ της αστυνομίας του Σάσεξ, Ντέρεκ Γουίλκινσον, δήλωσε στο BBC: «Πιστεύω ότι κάποιος άλλος έφερε το αυτοκίνητο εδώ και το άφησε. Πιστεύω ότι ήταν παραπλανητικό στοιχείο».

Με τις εικασίες ότι η «Ομάδα του Κλερμόν» ενδέχεται να είχε προστατεύσει τον Λόρδο Λούκαν, διαμορφώθηκε στον Τύπο η εικόνα αυτού που η εφημερίδα «Daily Express» περιέγραψε ως «στενά δεμένο κύκλο» με «δεσμούς τύπου μασονικού τάγματος».

Ο Ρίτσαρντ Τζον Μπίνγκαμ, γνωστός και ως Λόρδος Λούκαν, λάτρευε τον τζόγο / Wikimedia Commons

Από απόσταση

Ο Τζον Άσπιναλ ενίσχυσε αυτή την εντύπωση σε συνεντεύξεις της, δηλώνοντας στο BBC το 1994 ότι «θα είχα κάνει για αυτόν ό,τι μου ζητούσε» και ότι, αν ο Λούκαν είχε ζητήσει άσυλο, «θα το είχε πάρει».

Το 2012, κάποια που ισχυριζόταν ότι ήταν πρώην προσωπική βοηθός του Άσπιναλ δήλωσε στο BBC News ότι είχε κλείσει αεροπορικά εισιτήρια για την Αφρική για τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του Λούκαν κάποια στιγμή μεταξύ του 1979 και του 1981, ώστε ο πατέρας τους να μπορεί να τα δει χωρίς να το γνωρίζουν.

«Τα παρατηρούσε και τα έβλεπε, που ήταν αυτό που ήθελε να κάνει, απλώς να δει πώς μεγάλωναν και να τα κοιτάζει από απόσταση. Ήταν απολύτως σαφές ότι δεν θα τα συναντούσε, ούτε θα τους μιλούσε, ούτε θα αποκαλύψει την ταυτότητά του σε αυτά».

Εικόνα καρικατούρας

Σύμφωνα με το Tatler, «ανάλογα με το ποιον πιστεύεις, ο ευτυχισμένος κόμης μεταφέρθηκε γρήγορα εκτός χώρας από κάποιον της παρέας των Κλεμόντ… και, μέχρι σήμερα, τον συναντά κανείς να περιφέρεται χαρούμενα στα αποικιακά κέντρα διασκέδασης».

Αυτή η άποψη ενισχύει μια εικόνα καρικατούρας του Λόρδου Λούκαν, ενός προνομιούχου φυγά, του οποίου ο προ-προ-πάππους διέταξε την «Επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας», και ο οποίος περνούσε τον χρόνο του οδηγώντας ταχύπλοα σκάφη, συμμετέχοντας σε αγώνες μπομπσλέι και αγοράζοντας άλογα ιπποδρομιών.

«Εθνικό παιχνίδι Cluedo»

Στο επίκεντρο του μυστηρίου, αλλά συχνά χαμένη μέσα στους μύθους που περιβάλλουν την υπόθεση, την οποία η εφημερίδα The Times περιέγραψε ως «εθνικό παιχνίδι Cluedo», βρίσκεται το ίδιο το θύμα.

«Η Σάντρα Ρίβετ στερείται εντελώς φωνής σε αυτή την υπόθεση» λέει ο Φον Τούνζελμαν. «Τις περισσότερες φορές αναφέρεται απλώς ως η νταντά, οι άνθρωποι δεν την αναφέρουν καν με το όνομά της, και όλοι επικεντρώνονται σε αυτόν τον απίστευτα δυσλειτουργικό αριστοκρατικό γάμο.

»Αλλά είναι πολύ δύσκολο για έναν ιστορικό ή έναν δημοσιογράφο να αντισταθμίσει αυτό, επειδή δεν έχουμε τίποτα από τη δική της φωνή. Δεν μπορούμε να ακούσουμε τη Σάντρα και τι θα είχε πει γι’ αυτό ή πώς θα το είχε ερμηνεύσει. Δεν έχουμε καθόλου τη δική της εκδοχή της ιστορίας».

*Με στοιχεία από bbc.com | Αρχική Φωτό: Ο Τζον Μπίνγκαμ, 7ος κόμης του Λούκαν και Βερόνικα Ντάνκαν (1963) Wikimedia Commons