Εσείς πόσες φορές αεριστήκατε σήμερα; Η απάντηση ίσως δίνει μια εικόνα για την υγεία του εντέρου σας.

Ερευνητές στις ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα «έξυπνο εσώρουχο» που όπως υποστηρίζουν είναι το πρώτο εργαλείο που καταγράφει με ακρίβεια τις φύσες, όπως ονομάζονται στην ιατρική τα εντερικά αέρια.

Η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να καλύψει ένα κενό στην γαστρεντερολογία, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Biosensors and Bioelectronics.

Εδώ και δεκαετίες, οι γιατροί δυσκολεύονται να καταγράψουν και παρακολουθήσουν τον μετεωρισμό, όπως είναι γνωστό το υπερβολικό πέρδεσθαι.

Όπως το έθεσε το 2000 ο γαστρεντερολόγος Μάικλ Λέβιτ, γνωστός στον χώρο του ως Βασιλιάς της Πορδής, «είναι πρακτικά αδύνατο για έναν γιατρό να καταγράψει αντικειμενικά την παρουσία υπερβολικής ποσότητας αερίου με τα διαθέσιμα τεστ».

Για να ξεπεράσουν το πρόβλημα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ ανέπτυξαν έναν αισθητήρα που στερεώνεται στο εσωτερικό του εσωρούχου και ανιχνεύει το υδρογόνο, βασικό συστατικό των εντερικών αερίων.

Μέλη της ερευνητικής ομάδας εξετάσουν ένα πρωτότυπο του έξυπνου εσώρουχου (University of Maryland)

Σε μια σειρά πειραμάτων, η ομάδα διαπίστωσε ότι οι υγιείς ενήλικοι πέρδονται κατά μέσο όσο 32 φορές την ημέρα, νούμερο διπλάσιο σε σχέση με τις 14 (±6) φύσες την ημέρα που αναφέρονται συχνά στην επιστημονική βιβλιογραφία.

Από άνθρωπο σε άνθρωπο υπάρχουν ωστόσο μεγάλες διαφορές, με το ημερήσιο άθροισμα να κυμαίνεται από μόλις τέσσερις την ημέρα έως τις 59.

Γιατί όμως έπεφταν τόσο έξω οι προηγούμενες εκτιμήσεις; Πιθανότατα επειδή βασίζονταν είτε σε «επεμβατικές τεχνικές» μέτρησης σε μικρούς αριθμούς εθελοντών, είτε στις αναφορές των ίδιων των εθελοντών, οι οποίοι συχνά έπεφταν έξω. Και οι φύσες στη διάρκεια του ύπνου συχνά περνούν απαρατήρητες.

«Η αντικειμενική μέτρηση μας δίνει την ευκαιρία να αυξήσουμε την επιστημονική εγκυρότητα σε έναν τομέα που ήταν δύσκολο να μελετηθεί», δήλωσε ο Μπράντλεϊ Χολ, τελευταίος συγγραφέας της μελέτης.

Στους περισσότερους ανθρώπους, οι φύσες αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο, ενώ σε κάποιους περιέχει και μεθάνιο. Δεδομένου ότι το υδρογόνο παράγεται αποκλειστικά από τα μικρόβια του εντέρου και όχι από τον ανθρώπινο οργανισμό, η μέτρησή του δίνει μια εικόνα για το πόσο ενεργό είναι το μικροβίωμα στην ζύμωση των τροφίμων.

«Φανταστείτε το σαν μετρητή γλυκόζης αλλά για τα αέρια του εντέρου» είπε ο Χολ.

Όπως επισήμανε, ενώ η ιατρική έχει ορίζει φυσιολογικά εύρη για τα επίπεδα γλυκόζης, χοληστερόλης και άλλων φυσιολογικών μετρήσεων, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει για τις φύσες. «Χωρίς σημείο αναφοράς, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πότε η παραγωγή αερίων είναι πραγματικά υπερβολική» εξήγησε ο ερευνητής.

Για να καλύψει το κενό, η ομάδα του Χολ λανσάρει τον Άτλαντα Ανθρώπινων Αερίων, ένα ερευνητικό πρόγραμμα που θα χρησιμοποιήσει το έξυπνο βρακί για να εξετάσει εκατοντάδες εθελοντές μέρα και νύχτα και να αντιστοιχήσει τα μοτίβα τους με τη σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος.

«Έχουμε μάθει πολλά για το ποιοι μικροοργανισμοί ζουν στο έντερο, γνωρίζουμε όμως λιγότερα για το τι κάνουν κάθε στιγμή» είπε ο Χολ.

«Ο Άτλαντας Ανθρώπινων Αερίων θα καθιερώσει αντικειμενικές βάσεις αναφοράς για τη μικροβιακή ζύμωση στο έντερο, ένα απαραίτητο εργαλείο προκειμένου να αξιολογηθεί το πώς οι διατροφικές, προβιοτικές ή πρεβιοτικές παρεμβάσεις αλλάζουν τη δραστηριότητα του μικροβιώματος»