«Ποινή εκτίει, αγγαρεία κάνει»

Ματαιότητα.

Αυτή είναι η αίσθηση που αποπνέουν οι δημόσιες εμφανίσεις και οι ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν κρύβεται όσο και αν το προσπαθεί η κόπωσή του, η πτώση του ηθικού του, η κακή διάθεσή του.

Όσο και αν αναζητεί κάποιος κάποιον λόγο για ό,τι κάνει και λέει πλέον ο απερχόμενος Πρωθυπουργός, δεν τον βρίσκει.

Σύρεται σε μία εκλογική μάχη που δεν είχε υπολογίσει να δώσει τώρα. Φανταζόταν ότι κάποια από αυτές τις ημέρες θα άρχιζε τις θερινές του αποδράσεις και ότι κάποια στιγμή κατά τον Αύγουστο, αν δεν είχε τίποτε στραβές σε καμιά βάρδια, θα ξεκινούσε τις τελευταίες διακοπές του ως Πρωθυπουργός.

Τώρα είναι αναγκασμένος να τρέχει από εδώ κι από εκεί, να επισκέπτεται νησιά και χωριά όπου του έχουν πει ότι η ατμόσφαιρα για εκείνον δεν είναι και τόσο βαριά, να κάνει ομιλίες με ακροατήριο την σύντροφό του, την Παπακώστα και τον Θεοχαρόπουλο.

Όσοι τον συναντούν περιγράφουν έναν Τσίπρα καταπτοημένο, βαριεστημένο και βαρύθυμο. Αναγνωρίζουν ότι «ποινή εκτίει, αγγαρεία κάνει», που θα έλεγε και ο Πολύδωρας.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι αξιοπρόσεκτες και οι ανέμπνευστες κατά τα άλλα επινοήσεις του Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Η τελευταία από αυτές είναι ότι ο Τσίπρας πρέπει να λέει στους συνομιλητές του κάτι σαν «φέρτε μου τον Μητσοτάκη σε ντιμπέιτ να τον εξαφανίσω».

Και ότι αφού ο Μητσοτάκης δεν έρχεται, σημαίνει ότι φοβάται.

Προφανώς, η κατασκευή αυτή βασίζεται στην αντίληψη ότι αν κάτι δεν έχει χάσει ο Αλέξης Τσίπρας, αυτό είναι η σπιρτάδα του, η καλή σκηνική παρουσία, το θράσος, η ικανότητα να λέει ό,τι να ‘ναι και όπως να ‘ναι και έτσι να κατατροπώνει τους αντιπάλους του.

Είναι πασίδηλο ότι αυτά δεν πιάνουν πλέον. Με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ερήμην του κ. Τσίπρα και των συντρόφων του, ο Μητσοτάκης θα έκανε πολύ απλά ένα μεγάλο λάθος αν προσερχόταν σε ένα τέτοιο ιδιότυπο ντιμπέιτ. Θα προσέφερε στον αντίπαλό του πόντους και αυτό δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να το κάνει.

Δεν είναι το ίδιο ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης αυτήν την περίοδο. Ο ένας βρίσκεται σε αποδρομή χωρίς επιστροφή. Ο άλλος αντιμετωπίζεται ως ο αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών.

Δεν υπάρχει υπό αυτό το πρίσμα ταυτότητα στις ιδιότητές τους, που να δικαιολογεί μία μεταξύ τους μονομαχία. Ο ένας, είτε το ξέρει, είτε όχι, πολύ σύντομα δεν θα είναι σε θέση ούτε αντιπολίτευση να ασκήσει. Θα ασχολείται με τις διαμάχες στο εσωτερικό του παρακμάζοντος κόμματός του και θα τσακώνεται με τον Βαρουφάκη. Δεν διεκδικούν και οι δύο την Πρωθυπουργία.

Ο ένας περιμένει απλώς να χάσει. Ο άλλος περιμένει να δει με τι διαφορά θα κερδίσει.

Δεν έχουν και πολλά να συζητήσουν οι δυο τους…