Στις 29 Μαρτίου του 1926 γεννήθηκε ο μεγάλος στιχουργός Κώστας Βίρβος. Με την δουλειά του έμελλε να σημαδέψει το μεταπολεμικό λαϊκό τραγούδι και μαζί με τον Χαράλαμπο Βασιλειάδη (Τσάντα) και την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου υπήρξαν η βασική «τρόικα» των χρυσών δεκαετιών 50-60.
Ο Βίρβος βέβαια -που σήμερα ζει στο Παλαιό Φάληρο- υπήρξε ανανεωτής, μοντέρνος, ένας χαρτογράφος της εποχής του, ένας λαϊκός ανεξίθρησκος ποιητής που αποτύπωσε από τον μετεμφυλιακό πόνο του 50 μέχρι τον ερωτικό καημό στα χρόνια του 80. Διαλέγω μια μεγάλη στιγμή του από το 1984: στον τότε δίσκο του Μητσιά με τίτλο «Εξ Αδιαιρέτου», η πρώτη πλευρά ανήκε στο δίδυμο Νικολακοπούλου-Κραουνάκη. Η δεύτερη πλευρά ανήκε στον Βίρβο και τον σπουδαίο μεταπολεμικό συνθέτη Θόδωρο Δερβενιώτη.
Δύο γενιές δημιουργών αντάμωσαν στην φωνή του Μανώλη. Και από κει και το έπος που παραθέτω μαζί με τις ευχές μου για τον κύριο Βίρβο μας που φαντάζομαι πως γελάει πονηρά και ευχαριστημένος σπίτι του.

Ειδήσεις Σήμερα: