Το Όλα Χάθηκαν δεν πέρασε απαρατήρητο από τα διεθνή φεστιβάλ, στα οποία συμμετείχε ως τώρα. Η ερμηνεία του Ρέντφορντ που παρά την ηλικία του κρατά μόνος την ταινία και μάλιστα σε αντίξοες συνθήκες, έκανε την ταινία μία από τις πιο αναμενόμενες της χρονιάς. Δείτε τον σε βίντεο να περιγράφει την εμπειρία του από τα γυρίσματα, film clip της ταινίας και τον σκηνοθέτη να εξηγεί πώς πραγματοποιήθηκε το εγχείρημα.
Κερδίστε προσκλήσεις!

Η σιωπή λένε είναι χρυσός. Στον κινηματογράφο βέβαια οι σιωπές θεωρούνται πια βαρετές ή στην καλύτερη περίπτωση βασανιστικές, όταν πρόκειται για παράδειγμα για ένα θρίλερ.

Θέλει πολλή μαγκιά, πολύ ταλέντο και εμπειρία από τον πρωταγωνιστή αλλά και μαεστρία από τον σκηνοθέτη για να σταθεί μια ταινία, όπως αυτή για την οποία μιλάμε. Γιατί το «Ολα Χάθηκαν» δεν βασίζεται στο λόγο. Εδώ μιλά η φύση, η φυσιογνωμία και η υποκριτική του Ρέντφορντ, αλλά και ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης Τζέι Σι Τσάντορ (Margin Call), καθώς και η μουσική του Άλεξ Έμπερτ, που άλλοτε ταράζει, άλλοτε συμπληρώνει τη μοναξιά του χαμένου στον ωκεανό ιστιοπλόου.

Βαθιά στον Ινδικό Ωκεανό σε ένα μοναχικό ταξίδι, ένας ιστιοπλόος μεγάλης ηλικίας αλλά εξαιρετικής φυσικής κατάστασης, ξυπνάει για να ανακαλύψει ότι το 12 μέτρων κότερό του έχει παρασυρθεί πλέοντας έρμαιο στη μέση του ωκεανού μετά από σύγκρουση με κοντέινερ πλοίου. Με τα όργανα πλοήγησης και τον ασύρματο χαλασμένα, ο άνδρας πλέει, άθελά του προς το μάτι μια βίαιης καταιγίδας. Παρά την επιτυχία του να μπαλώσει το ρήγμα στο σκαρί, το ναυτικό του ένστικτο και τη δύναμη που ξεπερνά την ηλικία του, ο άνδρας μόλις και μετά βίας επιβιώνει της τρικυμίας.

Χρησιμοποιώντας μόνο έναν εξάντα και ναυτικούς χάρτες για να χαρτογραφήσει τη διαδρομή του, αναγκάζεται να αφεθεί στα ρεύματα του ωκεανού για να τον μεταφέρουν σε ένα θαλάσσιο δρόμο, ελπίζοντας να συναντήσει ένα διερχόμενο σκάφος. Μα με τον ανελέητο ήλιο, τους καρχαρίες γύρω του και τις πενιχρές προμήθειές του να τελειώνουν, ο πάντα επινοητικός ναύτης σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπος με τη θνητότητά του.

Μια καθηλωτική, ενστικτώδης και έντονα συγκινησιακή ταινία, ύμνος στην ανθρώπινη προσαρμοστικότητα και εφευρετικότητα.

Παρακολουθήστε αποκλειστικά στο in.gr σκηνή από την ταινία

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την παραγωγή της ταινίας

  • Όταν ο παραγωγός, Νιλ Ντόντσον, πήρε στα χέρια του το λεπτό πάκο των 30 σελίδων, που αποτελούσαν το σενάριο, ρώτησε τον Τσάντορ πότε θα παραλάμβανε το υπόλοιπο! Οι σελίδες που του δόθηκαν αφορούσαν κυρίως σε περιγραφή σκηνών, χωρίς διαλόγους.
  • Η παραγωγός Άννα Γκερμπ (Margin Call) θυμάται να διαβάζει το σενάριο παρουσία του Τσάντορ και να παρασύρεται από την ωμότητά του.
    «Το διάβασα, κοίταξα τον Τζέι Σι και του είπα, ‘Μ’ έπιασε ναυτία’. Ως παραγωγός θέλω να έχω τον έλεγχο. Το να βρίσκομαι στη μέση του ωκεανού σε ένα κότερο και να υπομένω μια κατάσταση στο έλεος τού σύμπαντος, είναι κάτι που δεν μπορούσα να διανοηθώ.»
  • Πώς έγινε η ανάθεση του ρόλου στον επί δύο φορές κάτοχο βραβείου Όσκαρ Ρόμπερτ Ρέντφορντ; Ο θρυλικός ηθοποιός σκηνοθέτης και δημιουργός του Σάντανς συνάντησε και εντυπωσιάστηκε από τον Τσάντορ ότανη προηγούμενη τασινία του, Margin Call, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σάντανς το 2011.
    «Συμπαθούσα τον Τζέι Σι Τσάντορ. Κατά τη γνώμη μου, εκπροσωπούσε τον τύπο τού ανθρώπου που θέλουμε να στηρίξουμε. Είχε όραμα, ήταν μια νέα φωνή στον ορίζοντα και αφηγήθηκε την ιστορία του με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο», θυμάται ο Ρέντφορντ.

  • «Μου άρεσε ειλικρινά το σενάριο επειδή ήταν διαφορετικό», λέει ο Ρέντφορντ. «Ήταν τολμηρό. Ήταν εκκεντρικό και χωρίς διαλόγους. Ένιωσα ότι ο Τζέι Σι θα προχωρούσε με αυτό το όραμα αν και δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρο. Όμως πίστεψα ότι ήξερε τι έκανε και ότι το είχε στο μυαλό του. Ήξερα ότι θα στήριζα το όραμά του ακόμη και χωρίς να το γνωρίζω εξ ολοκλήρου και αυτό ήταν πολύ όμορφο και ενδιαφέρον
    για εμένα.»
  • Προσθέτει δε: «…μετά από τόσα χρόνια που ξεκίνησε το Σάντανς και το φεστιβάλ κινηματογράφου, κανένας κινηματογραφιστής απ’ όσους υποστήριξα, δε με προσέλαβε ποτέ», και προσθέτει αστειευόμενος «Δε μου προσέφεραν ποτέ ρόλο! Μέχρι που το έκανε ο Τζέι Σι».
  • Η λίστα των παραγωγών για τα όσα ήταν απαραίτητα για το γύρισμα της ταινίας ήταν κάμποσα κότερα και ένα μέρος να τα βυθίσουν. Συγκεκριμένα απαιτήθηκαν τρία σκάφη και ειδικά τρία κότερα των 12 μέτρων. Κάθε ένα από αυτά χρησιμοποιήθηκε για ξεχωριστό σκοπό: Το ένα για ιστιοπλοΐα σε ανοιχτή θάλασσα και τις εξωτερικές σκηνές, το άλλο για τις σκηνές του εσωτερικού και το τρίτο για τα ειδικά εφέ.
  • Δεδομένης της μοναχικής φύσης της ταινίας, ο Τσάντορ, κατά καιρούς, αφήνει την κάμερα δίπλα στον Ρέντφορντ και αφουγκράζεται τη σιωπή του, απλές ενέργειες με τρόπο που σπάνια βλέπουμε σε ταινία. «Είναι σπάνιο να παρακολουθείς κάποιον να σκέφτεται», παρατηρεί ο Ντόντσον.
  • Πολλές σκηνές ήταν έντονα απαιτητικές για τον ηθοποιό, ο οποίος είναι γνωστό ότι κάνει ο ίδιος τις περισσότερες από τις επικίνδυνες σκηνές του: από το σκαρφάλωμα στο κατάρτι ύψους 19 μέτρων ως την παράσυρσή του πίσω από το σκάφος κολυμπώντας κάτω από το νερό ανάμεσα στα βυθισμένα ιστία του. Και μετά μια εναρκτήρια σκηνή στην οποία το ιστιοπλοϊκό συγκρούεται με ένα κοντέινερ πλοίου και Ο Άνθρωπός Μας πηδάει από το ένα στο άλλο.
  • «Ο Ρέντφορντ είναι σε εξαιρετική φυσική κατάσταση. Αγαπάει το νερό και λατρεύει την κολύμβηση. Αυτή η ταινία έχει πολλές φυσικές προκλήσεις. Και μόνο να είσαι βρεγμένος όλη μέρα είναι εξαντλητικό και εξουθενώνει σωματικά τον οποιονδήποτε ηθοποιό. Όμως το πνεύμα του και η κατανόηση του οράματος για αυτήν την ταινία ήταν αρκετά. Ερχόταν κάθε μέρα στο πλατό και έδινε κυριολεκτικά τον εαυτό του για τη δημιουργία αυτής της ταινίας.»
  • Η χρήση των ψηφιακών εφέ έγινε αποκλειστικά για τον εμπλουτισμό του φόντου και του ουρανού και για την ενίσχυση των κυμάτων, γύρω από το σκάφος. Οι σκηνές της θαλάσσιας ζωής -συμπεριλαμβανομένων των κοπαδιών από μικρά ψάρια, μαγιάτικα, μπαρακούντα και των πανέμορφων αλλά και τρομακτικών λήψεων δεκάδων καρχαριών- στις Μπαχάμες, έξω από την ακτή του Νασάου και του Λίφορντ Κέι, έγινε από ολόκληρη ομάδα εικονοληπτών σε βάθος 18 μέτρων προκειμένου να κινηματογραφηθούν τα ψάρια.
  • Για τις σκηνές της σύγκρουσης με το κοντέινερ, οι κινηματογραφιστές στράφηκαν στις μεγαλύτερες κινηματογραφικές δεξαμενές του κόσμου και συγκεκριμένα στα Baja Studios, στην παραλία του Ροζάριο, στη χερσόνησο Μπάχα του Μεξικού, στις εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν επιτυχώς από το μηδέν από τον Τζέιμς Κάμερον, ο οποίος απαιτούσε ένα προσαρμοσμένο θαλάσσιο περιβάλλον για να γυρίσει τα θεαματικά εφέ για τον Τιτανικό. Στην πραγματικότητα, κάποιοι από το επιτελείο τού Όλα Χάθηκαν είχαν δουλέψει και στον Τιτανικό, όπως η παραγωγός Λουίζα Γκομέζ ντα Σίλβα, η οποία εργάζεται μόνιμα στα στούντιο και θεωρεί τον εαυτό της μέλος «της γενιάς του Τιτανικού». Οι κινηματογραφιστές χρησιμοποίησαν τρεις τεράστιες δεξαμενές νερού για διαφορετικά γυρίσματα, συμπεριλαμβανομένης αυτής του μεγαλύτερου εξωτερικού δεξαμενής στον κόσμο, η οποία βρίσκεται στον ωκεανό και έχει μια απέραντη γραμμή στον ορίζοντα.
  • Μια ταινία χωρίς διαλόγους είναι λογικό να βασίζεται αρκετά στη μουσική. Έτσι ο Τσάντορ στράφηκε στον βραβευμένο τραγουδιστή και στιχουργό Άλεξ Έμπερτ, αρχηγό του συγκροτήματος Edward Sharpe and the Magnetic Zeros, προκειμένου να συνθέσει το μουσικό θέμα της ταινίας, πρωτιά για εκείνον.
  • Σε στιγμές υπέρτατης αγωνίας ο πρωταγωνιστής σπάει τη διαπεραστική σιωπή του ξεστομίζοντας μια-δυο λέξεις. «Υπάρχει μια σκηνή όπου επιτέλους ακούμε την εικονική φωνή του Ρόμπερτ Ρέντφορντ», λέει ο Γκερμπ. «Δεν υπάρχει αληθινός διάλογος στην ταινία, αλλά αυτή τη μοναδική στιγμή, για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, λέει κάτι. Και όταν ακούς τη φωνή του πόσο δυνατή βγαίνει, είναι τόσο έντονο, επειδή όλοι γνωρίζουμε αυτήν τη φωνή. Και την ακούς και είναι τόσο σύντομο αλλά είναι μια πολύ συγκινητική στιγμή για μένα.»
Δείτε το trailer
Η ταινία προβάλλεται στις αίθουσες από τις 7/11 σε διανομή Audio Visual

Επιμέλεια: Τζένη Παπαγεωργίου

Επιστρέψτε στη αρχική σελίδα του σινεμά και δείτε τις νέες προβολές, κινηματογραφικά νέα και αίθουσες προβολής!


Κάντε Like στη σελίδα της Ψυχαγωγίας στο Facebook

Ειδήσεις Σήμερα: