51

Κρίσιμη καμπή για τη διαχείριση του ζητήματος της ενταξιακής προοπτικής της Τουρκίας στη σύνοδο κορυφής των «25» στις 16 και 17 Δεκεμβρίου χαρακτηρίζονται οι συνομιλίες των Γκέρχαρντ Σρέντερ και Ζακ Σιράκ στο Λίμπεκ της βόρειας Γερμανίας, δεδομένου ότι στη συνάντηση -στην οποία θα συμμετέχουν και οι ΥΠΕΞ Γιόσκα Φίσερ και Μισέλ Μπαρνιέ- θα κριθεί το αν και σε ποιον βαθμό ο λεγόμενος «άξονας» Παρισίων-Βερολίνου θα ακολουθήσει κοινή γραμμή ως προς τις επίμαχες εξειδικεύσεις της απόφασης που θα ληφθεί σχετικά με την έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Η αρχική σύμπλευση «εφ όλης της ύλης» μεταξύ Σρέντερ και Σιράκ επί του θέματος της ενταξιακής προοπτικής της Τουρκίας, που είχε καταγραφεί πριν από ένα εξάμηνο περίπου, σχετικοποιήθηκε στο μεταξύ δραστικά από γαλλικής πλευράς τόσο με την εξαγγελία του Σιράκ ότι πριν από την ένταξη της Τουρκίας -όταν ευοδωθούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις ύστερα από 10 ή 15χρόνια- θα διεξαχθεί στη Γαλλία δημοψήφισμα, όσο και με τις σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του Σιράκ σύμφωνα με τις οποίες «θα μπορούσε να φανταστεί ότι στο τέλος της διαδικασίας μπορεί να προκύψει μία διαφορετική, από την πλήρη ένταξη, σχέση», γεγονός που συνιστά μία έμμεση υιοθέτηση της αντιπρότασης των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών υπέρ μίας ειδικής «προνομιακής σχέσης» μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Πέραν αυτών το Παρίσι –σύμφωνα πλέον με διασταυρωμένες πληροφορίες- αποκλείει τον χρονικό προσδιορισμό της έναρξης των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία «σε χρονική συνάφεια» με το δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί στη Γαλλία κατά πάσα πιθανότητα τον Ιούνιο (ή τον Ιούλιο) για την υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, προκειμένου η αρνητική στην προοπτική της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ μεγάλη πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών, να μην εκφράσει αυτή την αντίθεση με μία αρνητική ψήφο για το Σύνταγμα. Το «μήνυμα» αυτό σημαίνει εκ των πραγμάτων ότι ο Σιράκ αποκλείει ούτως ή άλλως το πρώτο εξάμηνο του 2005 και – σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες- προκρίνει ως χρονικό σημείο έναρξης τις αρχές του 2006, ως «το πιο μακρινό δυνατόν» ή το «πολύ-πολύ» στο τέλος του 2005.

Η γερμανική στάση

Για τον Γκέρχαρντ Σρέντερ -με δεδομένο ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει επωμισθεί το κύριο βάρος της προώθηση της έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ και Τουρκίας- δύο σημεία αποτελούν το «όριο» των «υποχωρήσεων» που είναι διατεθειμένος να κάνει. Αφενός μεν ως προς τον τελικό στόχο της πλήρους ένταξης της Τουρκίας, ο Γερμανός καγκελάριος θεωρεί -πράγμα που ο ίδιος έχει δηλώσει επανειλημμένα δημοσίως- ότι κάθε άλλη εναλλακτική που βρίσκεται κάτω από αυτό το «πλαφόν», όπως η «ειδική προνομιακή σχέση», δεν μπορεί να είναι αποδεκτή γιατί τότε διακυβεύεται η αξιοπιστία των προθέσεων της ΕΕ.

Αν και όταν η Τουρκία εκπληρώσει όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται, τότε πρέπει να μπορεί να καταστεί πλήρες μέλος της ΕΕ, είναι το σχετικό «δόγμα» που ακολουθεί το Βερολίνο, με την προσθήκη ότι οι αυστηρές πρόνοιες (που εμπεριέχονται στην έκθεση της Κομισιόν της 6ης Οκτωβρίου και που επαυξάνονται σε ένα βαθμό με το προσχέδιο της ολλανδικής προεδρίας) για την δυνατότητα διακοπής ή αναστολής των διαπραγματεύσεων στην περίπτωση που κατά τη διάρκειά τους η Τουρκία «υποτροπιάσει» ως προς την εφαρμογή στην πράξη των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, «φτάνουν και περισσεύουν».

Το δεύτερο σημείο αφορά στον χρόνο έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων που -σύμφωνα με την άποψη διπλωματικών συνεργατών της καγκελαρίας- «δεν μπορεί να τελειώνει σε έξι», (σ.σ. το 2006, δηλαδή) γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με «ευτελισμό» αυτής της υποψήφιας χώρας, πράγμα που η Αγκυρα δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί.

Προς συμβιβασμό

Κάτω από αυτό το πρίσμα και με δεδομένο ότι και οι δύο πλευρές έχουν πλήρη επίγνωση ότι μόνον μία κοινή «εμφάνιση» Γερμανίας-Γαλλίας στη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου μπορεί να διατηρήσει το κύρος και τη βαρύτητα αυτού του «διδύμου» για τα ευρωπαϊκά δρώμενα, ο αναζητούμενος συμβιβασμός αναζητείται στις εξής δύο κατευθύνσεις:

Αναφορικά με τον τελικό στόχο των διαπραγματεύσεων, από τη μία πλευρά να μην αναφερθεί ρητά στο κείμενο των συμπερασμάτων ότι μία ειδική «προνομιακή εταιρική σχέση» αποτελεί ενδεχόμενη κατάληξη, αλλά από την άλλη να τονιστεί φραστικά ότι με την έναρξη των διαπραγματεύσεων δεν υπάρχει αυτοματισμός ως προς την κατάληξή τους και, επί της ουσίας, υποστηριχθούν οι αυστηρές πρόνοιες ελέγχου της πορείας των διαπραγματεύσεων και οι προτεινόμενες «δικλείδες ασφαλείας» με την δυνατότητα αναστολής ή και διακοπής των διαπραγματεύσεων.

Αναφορικά με τον προσδιορισμό της χρονικής στιγμής της έναρξης των διαπραγματεύσεων διαφαινόμενος συμβιβασμός κατατείνει σε μία ημερομηνία μετά το γαλλικό δημοψήφισμα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, προς το τέλος του 2005, επί βρετανικής προεδρίας, δεδομένου ότι η Βρετανία -με διαφορετική «φιλοσοφία» από τη γερμανική- συγκαταλέγεται σε αυτούς που υπερθεματίζουν για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Διπλωματικοί παρατηρητές υποστήριζαν την Πέμπτη ότι η θετική έκβαση της εσωκομματικής ψηφοφορίας στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) σχετικά με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού, πρέπει να επέδρασε «ανακουφιστικά» στον Σιράκ, δίνοντας στον Γάλλο πρόεδρο κάποια μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας.

Οι ελληνικού ενδιαφέροντος παράμετροι, τόσο δηλαδή εκείνοι που είναι διμερούς χαρακτήρα όσο και εκείνοι που αφορούν την Κύπρο, «ενδέχεται να θιγούν» χωρίς ωστόσο να αποτελούν μείζονος σημασίας ζητήματα σε αυτή την γαλλογερμανική συνάντηση κορυφής. Σρέντερ και Σιράκ θα δώσουν αργά το απόγευμα της Πέμπτης κοινή συνέντευξη τύπου στο Λίμπεκ, από την οποία αναμένεται ότι θα διαφανεί και η γραμμή πλεύσης που θα ακολουθήσουν οι δύο ηγέτες στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.

ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: