Opinion

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα παιδιά. Στην Ελλάδα 2 στα 10 θα βρεθούν μπροστά σε μια εφιαλτική εμπειρία. Αυτό πρέπει να πολεμήσουμε

Η επίκληση της ισχύουσας νομοθεσίας και του κράτους δικαίου απέναντι στην ανατριχιαστική έλλειψη ανθρωπιάς

Πώς αποχαιρετά ο Ντόναλντ Τραμπ τον Λευκό Οίκο και τις ΗΠΑ

Η πραγματική ελευθερία θα έρθει  μόνο με ένα συντονισμένο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους στόχους των εμβολιασμών

Η ταυτότητα δεν είναι ένα στατικό αντικείμενο, αλλά περισσότερο μια δυναμική διαδικασία,  ρευστή, ανοιχτή σε μεταβολές και επαναπροσδιορισμούς, που συχνά καθίσταται και αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Το περιστατικό βίας στο Μετρό ξαναφέρνει το ερώτημα για τη βία στη νεολαία

Είναι αμετανόητοι. Δεκαοκτώ μήνες μετά τις εκλογές και ακόμη να καταλάβουν τι τους συνέβη, γιατί συνέβη αυτό που τους συνέβη και τι τέλος πάντων πρέπει να κάνουν για να ανακτήσουν τη δύναμη ή μέρος της δύναμης που είχαν

Ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης, γνωστός ως τώρα κυρίως από τις επιθέσεις του κατά του γερμανού νεοελληνιστή Χάινς Ρίχτερ και την ιερή του οργή για την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης, έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι χρήσιμο

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να περνάει κρίση ταυτότητας ή ηγεσίας αλλά όσο βιώνει τα ίδια και χειρότερα το ΚΙΝΑΛ δεν απειλούνται τα κυβικά του.

Η δική μου δεκαετία του 1950 δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική. Τα fifties των ονείρων μου βασίζονται στις ασπρόμαυρες ταινίες της αντίστοιχης δεκαετίας· διόλου τυχαία, και τα ίδια μου τα όνειρα είναι ασπρόμαυρα

Καταδικαστέα η ενέργεια των παιδιών. Ατυχής, αλλά δικαιολογημένη η υπεράσπισή τους από τους γονείς. Ομως, όλοι αυτοί που στήνουν γκιλοτίνες τι είναι και τι προσφέρουν;

Μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα θα μπορούσε να προκαλέσει θαύματα

Εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης τα έθνη καλούνται να πληρώσουν αδρά για ένα αγαθό που εν πολλοίς είναι και δικό τους. Γράφει η Ιωάννα Σουφλέρη.

Η κούρσα για τη διανομή των εμβολίων και οι διμερείς προδοσίες

Η καταγγελία της Μπεκατώρου είναι γενναία και λυτρωτική

Σέβομαι (διότι ενδομύχως κρατώ από προσωπική εμπειρία τη γοητεία άλλων πανεπιστημιακών αμφιθεάτρων), την άρνηση των πρυτανικών αρχών στα περισσότερα ΑΕΙ, να δεχτούν στους κόλπους των διδακτηρίων ένστολους αστυνομικούς, και αντί γι’ αυτούς να ισχύσει ειδικό σώμα ευταξίας της επιλογής τους. Όμως διαφωνώ (όπως και η πλειονότητα της κοινωνίας μας), εάν οι πρυτάνεις δεν αποκηρύξουν επωνύμως και εμπράκτως, με αποτελεσματικό και δημοκρατικό νέο σύστημα ευταξίας τα φαινόμενα σιωπηρής ανοχής των χυδαίων και απάνθρωπων εκτροπών του παρελθόντος

Σε δύο μήνες από σήμερα συμπληρώνεται για την Ελλάδα ακριβώς ένας χρόνος ζωής με την πανδημία. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ή δεν ήθελε να πιστέψει ότι οι εικόνες του κινεζικού – τότε – εφιάλτη θα έφθαναν στη χώρα μας με την ίδια σφοδρότητα που παρακολουθούσαμε την πολιορκία της Γουχάν ή όσα βλέπαμε στις οθόνες της TV […]

Τι θα κάνει ο διάδοχος της Μέρκελ

Περισσότερο αηδιαστικό και από την ίδια την πράξη του βιασμού είναι, κατά τη γνώμη μου, η στάση των τρίτων που εκφράζεται με την κουτοπόνηρη απορία: «Μα, καλά, τώρα το θυμήθηκε;».