Γκρεγκ Παχιούλες: Από τα γήπεδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου στο καρτέλ του Πάμπλο Εσκομπάρ

Σήμερα, ο Γκρεγκ Παχιούλες ζει σε ένα μικρό διαμέρισμα στη Φλόριντα και εργάζεται ως οδοκαθαριστής. Κάθε πρωί ξυπνά πριν ακόμη χαράξει, πηγαίνει γυμναστήριο, πίνει καφέ με λίγους φίλους και στη συνέχεια περνά ώρες μαζεύοντας αποτσίγαρα και σκουπίδια από τους δρόμους. Όποιος τον συναντήσει δύσκολα θα πιστέψει ότι αυτός ο 68χρονος άνδρας υπήρξε κάποτε εκατομμυριούχος διακινητής κοκαΐνης, συνεργάτης ανθρώπων του καρτέλ του Μεντεγίν και γνώριμος του ίδιου του Πάμπλο Εσκομπάρ.

Η ζωή του μοιάζει με σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Ωστόσο, πίσω από τις ιστορίες με τα εκατομμύρια δολάρια, τα ιδιωτικά αεροπλάνα, τις ένοπλες συνοδείες και τις συναντήσεις με τον πιο διαβόητο βαρόνο ναρκωτικών του κόσμου, κρύβεται ένας άνθρωπος που πέρασε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του κυνηγώντας χρήματα και προσπαθώντας να ξεφύγει από τη φτώχεια.

Ο Γκρεγκ μεγάλωσε στο Μαϊάμι σε μια οικογένεια με σοβαρά προβλήματα. Ο πατέρας του εγκατέλειψε το σπίτι όταν εκείνος ήταν μόλις πέντε ετών και ο πατριός του, πρώην πεζοναύτης, ήταν βίαιος. Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από ξυλοδαρμούς, φόβο και οικονομικές δυσκολίες. Όταν η μητέρα του αποφάσισε να φύγει, πήρε μαζί της τον Γκρεγκ και την αδελφή του και προσπάθησε να τους μεγαλώσει μόνη της σε μια φτωχή γειτονιά του Μαϊάμι.

Παρά τις δυσκολίες, ο νεαρός διακρίθηκε στον αθλητισμό. Το αμερικανικό ποδόσφαιρο τού άνοιξε τον δρόμο για το πανεπιστήμιο και για ένα διάστημα πίστευε ότι αυτή θα ήταν η έξοδός του από τη φτώχεια.

Πάμπλο Εσκομπάρ

Το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα

Το 1978 ένας σοβαρός τραυματισμός σε προπόνηση ανέτρεψε τα σχέδιά του. Καθηλωμένος σε νοσοκομειακό κρεβάτι, παρακολούθησε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ που περιέγραφε το Μαϊάμι ως τη νέα πρωτεύουσα της κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ρεπορτάζ ανέφερε μάλιστα ότι το επίκεντρο αυτής της δραστηριότητας βρισκόταν σε ξενοδοχείο όπου ο ίδιος είχε εργαστεί ως παρκαδόρος.

Εκείνη τη στιγμή, όπως λέει σήμερα, πήρε μια απόφαση που θα άλλαζε τη ζωή του. Είχε κουραστεί να είναι φτωχός. Εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και επέστρεψε στο Μαϊάμι αποφασισμένος να βγάλει χρήματα με οποιονδήποτε τρόπο.

Η βαλίτσα με τα 50.000 δολάρια

Σύντομα ξαναβρήκε δουλειά στο ίδιο ξενοδοχείο. Εκεί γνώρισε τέσσερις Κολομβιανούς πελάτες που ξεχώριζαν από τους υπόλοιπους. Ήταν γενναιόδωροι, του άφηναν μεγάλα φιλοδωρήματα και του ζητούσαν να προσέχει ιδιαίτερα τα αυτοκίνητά τους.

Ένα βράδυ εμφανίστηκαν αστυνομικοί αναζητώντας το όχημα ενός από αυτούς. Ο Γκρεγκ ειδοποίησε τους Κολομβιανούς εγκαίρως και τους βοήθησε να εξαφανιστούν πριν φτάσουν οι αρχές. Την επόμενη ημέρα εκείνοι άνοιξαν το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου τους και του έδωσαν 50.000 δολάρια σε μετρητά.

Για τον νεαρό από τη φτωχογειτονιά του Μαϊάμι ήταν ένα ασύλληπτο ποσό. Αγόρασε Rolex, Porsche και ξεκίνησε να πουλά μικρές ποσότητες κοκαΐνης. Πολύ γρήγορα κατάλαβε ότι μπορούσε να βγάλει περισσότερα χρήματα από όσα είχε φανταστεί.

Η οικογένεια Λεόν και η είσοδος στο καρτέλ

Οι Κολομβιανοί τον σύστησαν στην οικογένεια Λεόν, μια οικογένεια που διατηρούσε στενές σχέσεις με σημαντικά στελέχη του καρτέλ του Μεντεγίν. Οι Λεόν διέθεταν πρόσβαση σε τεράστιες ποσότητες κοκαΐνης αλλά δυσκολεύονταν να κινηθούν αποτελεσματικά στην αμερικανική αγορά.

Ο Γκρεγκ αποδείχθηκε πολύτιμος. Η σχέση τους έγινε σύντομα προσωπική, καθώς μετακόμισε μαζί τους και ανέλαβε ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στις επιχειρήσεις τους. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα βρέθηκε στον πυρήνα μιας από τις ισχυρότερες οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών στον κόσμο.

Η γνωριμία με τον Πάμπλο Εσκομπάρ

Στα τέλη του 1979 ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Κολομβία. Εκεί γνώρισε από κοντά τον κόσμο των καρτέλ, των ένοπλων φρουρών και των ατελείωτων πάρτι.

Σε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις του σύστησαν έναν άνδρα που όλοι αντιμετώπιζαν με σχεδόν απόλυτο σεβασμό. Ήταν ο Πάμπλο Εσκομπάρ. Ο αρχηγός του καρτέλ τον κοίταξε, χαμογέλασε και του κόλλησε το παρατσούκλι «Γκρινγκόριο», ένα όνομα που θα τον ακολουθούσε για χρόνια.

Πάμπλο Εσκομπάρ

Τα χρόνια των εκατομμυρίων

Τα επόμενα χρόνια ο Γκρεγκ γνώρισε μια πρωτοφανή οικονομική άνοδο. Σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, αύξησε θεαματικά τις πωλήσεις της οικογένειας Λεόν στο Μαϊάμι και τα προσωπικά του κέρδη έφτασαν περίπου το ένα εκατομμύριο δολάρια τον χρόνο.

Η ζωή του ήταν γεμάτη πολυτέλεια. Κυκλοφορούσε με ακριβά αυτοκίνητα, ξόδευε αλόγιστα χρήματα, ταξίδευε συνεχώς και βυθιζόταν όλο και περισσότερο στον κόσμο της κοκαΐνης. Την ίδια στιγμή, όμως, έβλεπε από κοντά και τη βία που συνόδευε το εμπόριο ναρκωτικών.

Όταν η βία έγινε καθημερινότητα

Οι εκτελέσεις και οι απειλές αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας. Ο Γκρεγκ βρέθηκε μάρτυρας δολοφονιών και έζησε καταστάσεις που λίγοι άνθρωποι μπορούν να φανταστούν.

Όσο περισσότερο ανέβαινε στην ιεραρχία, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσε ότι στον κόσμο του καρτέλ η ανθρώπινη ζωή είχε μικρή αξία. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να προχωρά, παρασυρμένος από τα χρήματα και τη δύναμη που του προσέφερε η θέση του.

Η φυγή από το Μαϊάμι

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 οι αμερικανικές αρχές άρχισαν να πλησιάζουν επικίνδυνα. Συνεργάτες συνελήφθησαν, σπίτια δέχθηκαν εφόδους και η DEA βρισκόταν στα ίχνη του κυκλώματος.

Ο Γκρεγκ μάζεψε όσα χρήματα μπορούσε και διέφυγε στις Μπαχάμες. Από εκεί μεταφέρθηκε ξανά στην Κολομβία, όπου ο Εσκομπάρ τον υποδέχθηκε ως μέλος της οικογένειας του καρτέλ.

Ζώντας στο Μεντεγίν του πολέμου

Η Κολομβία που βρήκε μπροστά του δεν θύμιζε σε τίποτα την ανέμελη περίοδο των πρώτων ταξιδιών του. Ο Εσκομπάρ βρισκόταν σε ανοιχτό πόλεμο με το κράτος και τα αντίπαλα καρτέλ.

Ο Γκρεγκ κυκλοφορούσε με σωματοφύλακες, άλλαζε διαρκώς κρυψώνες και προσπαθούσε να επιβιώσει σε μια χώρα όπου οι δολοφονίες αποτελούσαν καθημερινή είδηση.

Η μέρα που πίστεψε ότι θα πεθάνει

Η πιο τρομακτική στιγμή της ζωής του ήρθε όταν κλήθηκε σε απομονωμένη περιοχή των βουνών για να συναντήσει τον Εσκομπάρ. Εκεί βρισκόταν ένας άνδρας βασανισμένος και δεμένος, ο οποίος τον κατηγορούσε ότι είχε κλέψει πέντε εκατομμύρια δολάρια του καρτέλ.

Ο Γκρεγκ πίστεψε ότι είχε φτάσει το τέλος του. Κατάφερε όμως να αποδείξει ότι δεν βρισκόταν καν στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν υποτίθεται ότι έγινε η κλοπή. Ο Εσκομπάρ τον άφησε να φύγει, όμως ο άνθρωπος που τον κατηγόρησε δεν γλίτωσε.

Η ρήξη με τον Εσκομπάρ

Το 1990 ο Γκρεγκ και ο φίλος του Χαβιέρ Λεόν αρνήθηκαν να εκτελέσουν μία εντολή του Εσκομπάρ που αφορούσε τη δολοφονία παλιού συνεργάτη τους. Αντί να τον παραδώσουν, τον προειδοποίησαν να διαφύγει.

Όταν ο Εσκομπάρ το έμαθε, οι δύο άνδρες κατάλαβαν ότι είχαν γίνει στόχοι. Ο Γκρεγκ κατάφερε να δραπετεύσει από την Κολομβία, όμως ο Χαβιέρ δολοφονήθηκε λίγο αργότερα.

Η δεύτερη ευκαιρία

Μετά τον θάνατο του Εσκομπάρ, ο Γκρεγκ προσπάθησε να ξαναχτίσει τη ζωή του. Επένδυσε σε καλλιέργειες μαριχουάνας και για ένα διάστημα γνώρισε ξανά οικονομική επιτυχία.

Απέκτησε σπίτι, χρήματα και μια σταθερή σχέση με μια γυναίκα που θεωρεί ακόμη και σήμερα τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Έμοιαζε σαν να είχε αφήσει οριστικά πίσω του το παρελθόν.

Η νέα κατάρρευση

Η επιτυχία, ωστόσο, δεν κράτησε. Τα προβλήματα με τα ναρκωτικά, η πίεση των επιχειρήσεων και η εμφάνιση νέων ανταγωνιστών στην αγορά οδήγησαν σε ακόμη μία πτώση.

Η σχέση του διαλύθηκε, οι συνεργάτες του τον εγκατέλειψαν και τα χρήματα εξαφανίστηκαν. Μέσα σε λίγα χρόνια έχασε το σπίτι του και σχεδόν όλη την περιουσία που είχε αποκτήσει.

Μια ζωή γεμάτη αντιφάσεις

Σήμερα ο Γκρεγκ ζει μακριά από τη χλιδή και την πολυτέλεια του παρελθόντος. Οι οικονομίες του είναι περιορισμένες και περνά τις ημέρες του εργαζόμενος στους δρόμους της Φλόριντα.

Παρά τα όσα έχει ζήσει, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να απαντήσει αν νιώθει πραγματικές ενοχές για τον ρόλο που έπαιξε στο εμπόριο ναρκωτικών. Αναγνωρίζει ότι έκανε λάθη και ότι πολλές αποφάσεις του κατέστρεψαν τη ζωή του, όμως δεν παύει να βλέπει τον νεαρό που κάποτε προσπαθούσε απλώς να ξεφύγει από τη φτώχεια.

Από την κορυφή στην αφάνεια

Η ιστορία του Γκρεγκ Παχιούλες είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε στην κορυφή ενός από τα πιο ισχυρά εγκληματικά δίκτυα του κόσμου, γνώρισε από κοντά τον Πάμπλο Εσκομπάρ, κέρδισε και έχασε περιουσίες, επέζησε από πολέμους καρτέλ και κατάφερε να αποφύγει τόσο τη φυλακή όσο και τον θάνατο.

Στο τέλος, όμως, η μεγαλύτερη μάχη δεν ήταν με την DEA, τους εκτελεστές ή τα αντίπαλα καρτέλ. Ήταν με τις δικές του επιλογές, οι οποίες τον οδήγησαν από τα εκατομμύρια και τη δύναμη σε μια ήσυχη, σχεδόν αόρατη ζωή στους δρόμους της Φλόριντα.

*Mε πληροφορίες από: Finacial Times