Επιτελικό ρουσφέτι

Ήταν το βράδυ της 7ης Ιουλίου του 2019 όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πανηγυρικά απευθυνόταν στις ελληνίδες και τους έλληνες κάνοντας ειδική μνεία στους απανταχού έλληνες που «προκόβουν» έχοντας καταφέρει την πρώτη συντριπτική του νίκη απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τότε, είχε πει μεταξύ άλλων, πως «η διαφάνεια, η λογοδοσία και η αξιοκρατία επιστρέφουν στη χώρα». Και εγένετο «επιτελικό κράτος», μόνο που αν έξυνες λίγο τον μπλε φάκελο, εμφανιζόταν το γαλάζιο ρουσφέτι.

Επτά χρόνια και κάμποση αδιαφάνεια, αναξιοκρατία κι έλλειψη λογοδοσίας αργότερα που τεκμαίρεται από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, από το πλήθος και το μέγεθος των απευθείας αναθέσεων, από την αυξανόμενη εξάρτηση του δημόσιου τομέα από συγκεκριμένες ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες για τον σχεδιασμό πολιτικής και τη λήψη αποφάσεων, από την απροκάλυπτη διολίσθηση του κράτους δικαίου όπως αποδείχθηκε από την υπόθεση των υποκλοπών κι άπειρα ερωτήματα για το πως λειτουργεί αυτό το κράτος από την τραγωδία των Τεμπών και την μετέπειτα διαχείριση της, ο πρωθυπουργός, μετά από 24ωρα σιωπής αποφάσισε να μιλήσει. Και μίλησε για το σίκουελ του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, λες και μόλις ανέλαβε. Επτά χρόνια μετά.

Δεν φταίει εκείνος, φταίει το «βαθύ κράτος», οι βουλευτές του είναι καλά παιδιά που ήθελαν να βοηθήσουν κι ως λύση πρότεινε το ασυμβίβαστο βουλευτή υπουργού. Τι σημαίνει αυτό; Όταν βουλευτής υπουργοποιείται, θα παραδίδει την έδρα του στον επιλαχόντα της περιφέρειάς του και θα ξαναπαίρνει την έδρα του όταν παύεται από υπουργός, οπότε και ο επιλαχών θα αποχωρεί από την Βουλή.

Κι αντί να εκτιμήσουμε το μεγαλείο της ιδέας, τολμήσαμε να τον κατηγορήσουμε για υπερσυγκέντρωση εξουσίας στα χέρια του, περισσότερο έλεγχο της κοινοβουλευτικής του ομάδας και αντισυνταγματικότητα. Δεν του αξίζουμε.

Ο Αλέξης Τσίπρας του θύμισε πως τον Οκτώβρη – όταν τον είχε ρωτήσει σχετικά δημοσιογράφος στον οποίο απολαμβάνει να δίνει συνεντεύξεις- είχε διαφωνήσει με το ασυμβίβαστο. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος το πήγε παραπέρα κάνοντας λόγο για «επιδεικτικά ανιστόρητη πολιτική επιχειρηματολογία» την οποία και κατέρριψε.

Είτε μπορούν να το αρθρώσουν οι κυβερνώντες -με πρώτο τον πρωθυπουργό- το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει γαλάζια υπογραφή παρά τις προσπάθειες να παρουσιαστεί σαν διαχρονική παθογένεια. Εδώ δεν έχουμε αποτυχία διαχείρισης ενός οργανισμού με διαχρονικά προβλήματα όπως διατεινόταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης τέλη Ιουλίου στη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Δεν έχουμε καν μια κυβέρνηση που απέτυχε να πατάξει τη διαφθορά. Έχουμε μια κυβέρνηση που παράγει διαφθορά. Με τον πιο επιτελικό τρόπο. Και τη διαχειρίζεται για κομματική πελατεία.

Το πρωθυπουργικό επιχείρημα πως «κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος» είναι ύστατης καταφυγής δικαιολογία και τεράστιας πρόκλησης: πρώτον γιατί δεν έχει ξανά υπάρξει τόσο μαζική ποινική εμπλοκή πολιτικών προσώπων στη μεταπολιτευτική ιστορία και δεύτερον, γιατί δεν κατηγορούνται για ίδιον οικονομικό όφελος αλλά για τη λαφυραγώγηση του κράτους.

Μέχρι τώρα η υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών, έδινε το «φιλί της ζωής» σε μια κυβέρνηση που -ελλείψει αντιπάλου- επιβιώνει χωρίς ούτε μια πειστική απάντηση. Το ερώτημα είναι: πόσο θα συνεχίζεται αυτή η ανοχή ; Το σίγουρο είναι ότι όσο συνεχίζεται, η δημοκρατία μας περνάει τις χειρότερες στιγμές της μεταπολιτευτικής της ιστορίας.

Υ.Γ: ως έμπειρος λαϊκιστής ο πρωθυπουργός ήδη επιχειρεί την αλλαγή της ατζέντας ανακοινώνοντας την απαγόρευση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε παιδιά κάτω των 15 ετών.