Η εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ ήταν παντού στον συνεδριακό χώρο στο Γκρέιπβαϊν Τέξας: σε αφίσες, σε γιγαντοοθόνες, τυπωμένη σε μπλουζάκια, καπέλα και κονκάρδες.

Όμως ο ίδιος δεν εμφανίστηκε τελικά εκεί ποτέ.

Είναι η πρώτη φορά εδώ και μια δεκαετία που δεν δίνει το παρών στο CPAC, το μεγάλο ετήσιο Συνέδριο Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών στις ΗΠΑ.

Μια πολιτική εκδήλωση, που οργανώθηκε πρώτη φορά το 1974 ως πλατφόρμα συσπείρωσης των Ρεπουμπλικανών, κινητοποίησης της συντηρητικής εκλογικής βάσης και ανάδειξης ανερχόμενων κομματικών «αστέρων».

Συνδιαμόρφωσε την αμερικανική Νέα Δεξιά και ώθησε τον Ρόναλντ Ρήγκαν στην προεδρία το 1981.

Από το 2016, έχει εμποτιστεί με τον τραμπισμό.

Φέτος ωστόσο το σκηνικό ήταν διαφορετικό.

Οι ρωγμές στις τάξεις του κινήματος MAGA ήταν εμφανείς, στη σκιά του πολέμου στο Ιράν, της ενεργειακής κρίσης και των φόβων για το κόστος ζωής.

Αντί να κλείσει το τριήμερο συνέδριο το περασμένο Σάββατο με την καθιερωμένη, πανηγυρική ομιλία του εν μέσω μιας κρίσιμης εκλογικής χρονιάς, ο πρόεδρος Τραμπ ήταν απών.

Δεν παρενέβη ούτε καν μέσω βιντεοκλήσης.

Σε αντίθεση με πέρυσι ή με την πρώτη προεδρική θητεία του, δεν εμφανίστηκαν στο συνέδριο ούτε πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησής του.

Κι αν και το κλίμα στο CPAC ήταν φαινομενικά ενωτικό, ήταν αισθητές η αμηχανία και η διχόνοια.

Και στο βήμα, και στο κοινό.

Αρκετοί κρατούσαν σημαιάκια του Ιράν από την εποχή του Σάχη ή φορούσαν εβραϊκά κιπά με τυπωμένη πάνω τους τη φωτογραφία του Τραμπ, επαινώντας τον πρόεδρο για τον από κοινού με το Ισραήλ πόλεμο επιλογής κατά του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης.

Πολλοί φορούσαν καπέλα με το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική», με έκδηλη δυσφορία για την αθέτηση της προεκλογικής υπόσχεσης για μη εμπλοκή σε ξένους πολέμους.

Κάθε άλλο παρά πανηγυρικό ήταν το κλίμα στο φετινό Συνέδριο Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών (CPAC), που έγινε στο Τέξας (REUTERS/Daniel Cole)

Στήριξη στον Τραμπ… με αστερίσκους

Μέχρι στιγμής, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι των Ρεπουμπλικανών, MAGA και μη, στηρίζουν τον πόλεμο στο Ιράν.

Η τελευταία σχετική έρευνα του Pew Research Center διαπίστωσε ότι είναι σχεδόν 8 στους 10.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Public First για το Politico, το 70% όσων ψήφισαν Τραμπ στις εκλογές του 2024 υποστηρίζουν τη στρατιωτική επέμβαση, με τα ποσοστά να φτάνουν το 81% στους MAGA.

Όμως η διάρκεια του πολέμου είναι καθοριστικός παράγοντας για την επικράτηση αυτής της τάσης.

Δεν θα διατηρηθεί σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης και περισσότερων απωλειών στις τάξεις των δυνάμεων των ΗΠΑ.

Υπάρχει ήδη έντονη απογοήτευση ή θυμός στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών νεαρών ανδρών κάτω των 35 ετών και όσων είναι ανεξάρτητοι, ήτοι μη εγγεγραμμένοι στο κόμμα.

Πρόκειται για δύο ομάδες ψηφοφόρων που ο Τραμπ κέρδισε στις προεδρικές του 2024 και δεν θέλει να τις χάσει στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η στήριξη στο Ισραήλ, οι φόβοι για την οικονομία έχουν οδηγήσει σε σαφή διαφοροποίηση από το MAGA ακόμη και προβεβλημένα στελέχη του, καθώς και συντηρητικούς influencers.

Οι περισσότεροι διαφωνούντες με τον Τραμπ δεν πήγαν καν στο CPAC.

«Αυτό θέλουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Να μας χωρίσουν!», υποστήριξε στην ομιλία του στην αρχή του συνεδρίου ο Φράνκλιν Γκράχαμ, πάστορας της Ευαγγελικής Εκκλησίας και ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ και του κινήματος MAGA.

«Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για τον πρόεδρο!», αναφώνησε.

Ένας από τους λίγους ομιλητές που επέκριναν από βήματος τον πόλεμο ήταν ο Ματ Γκετζ, πρώην βουλευτής, πιστός σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ και παρ’ ολίγον υπουργός Δικαιοσύνης.

«Μια χερσαία εισβολή στο Ιράν θα κάνει τη χώρα μας φτωχότερη και λιγότερο ασφαλή», είπε.

«Θα σημαίνει υψηλότερες τιμές βενζίνης, υψηλότερες τιμές τροφίμων και δεν είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξουμε να σκοτώνουμε περισσότερους τρομοκράτες από όσους θα δημιουργήσουμε».

Στη γιγαντοοθόνη του CPAC η φωτογραφία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ μετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, το 2024 (REUTERS/Daniel Cole)

Ενότητα vs δυσαρέσκειας

Από τα μεγάφωνα στον χώρο του συνεδρίου ακουγόταν ανά διαστήματα το σύνθημα: «Είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ, είμαστε πιο ενωμένοι από ποτέ!».

Έδινε τον τόνο όχι τόσο στο CPAC, αλλά ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η συσπείρωση είναι ζωτικής σημασίας για να μην χάσουν από τους Δημοκρατικούς τη Βουλή των Αντιπροσώπων ή τη Γερουσία, θέτοντας έτσι εν αμφιβόλω την εφαρμογή της ατζέντας της δεύτερης προεδρίας Τραμπ.

Εξ ου και στο συνέδριο το βάρος ρίχτηκε κυρίως σε αυτήν και σε όσα ενώνουν θεωρητικά το κίνημα MAGA.

Καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης, συντηρητικές πολιτικές, μείωση των φόρων, υπόσχεση για οικονομική άνθηση και μια «χρυσή εποχή» στις ΗΠΑ.

Όμως η ανησυχία για το κόστος ζωής έχει αυξηθεί, το ίδιο και για τις θέσεις εργασίας.

Και όχι μόνο.

«Πήγα στο CPAC και διαπίστωσα ότι οι υποστηρικτές του Τραμπ ήταν δυσαρεστημένοι με το Ιράν, τα αρχεία του Έπσταϊν και την οικονομία», γράφει στο «The Conversation» ο Άλεξ Χίντον, διακεκριμένος καθηγητής Ανθρωπολογίας και μελετητής της αμερικανικής πολιτικής κουλτούρας.

«Εν μέσω πολέμου, οικονομικών προκλήσεων, δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, των αρχείων Έπσταϊν και Αμερικανών που πυροβολήθηκαν θανάσιμα στον δρόμο από ομοσπονδιακούς πράκτορες [στη Μινεσότα], η υποστήριξη στον Τραμπ μειώνεται και η υπόσχεσή του να φέρει μια “χρυσή εποχή της Αμερικής” μοιάζει περισσότερο με πολιτικό “χειμώνα” για τον Τραμπ και το κίνημά του MAGA», επισημαίνει.

Υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ ποζάρουν για φωτογραφία, κατά τη διάρκεια του φετινού Συνεδρίου Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών (REUTERS/Daniel Cole)

​​Η επόμενη ημέρα του τραμπισμού

Τις διευρυνόμενες διαφωνίες κατέδειξε ακόμη και η δημοσκόπηση του CPAC για το ποιον θα ήθελε η εκλογική βάση ως προεδρικό υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών το 2028 -μια προσώρας ορθάνοιχτη κούρσα.

Το 53% θέλει τον απομονωτιστή νυν αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς.

Ωστόσο τον ακολουθεί πλέον από κοντά ένας θιασώτης του τραμπικού νεο-επεκτατισμού: ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, που ήλθε δεύτερος, με ένα αξιοσημείωτο 35%.

Κατά πολλούς, η απουσία του Τραμπ από το CPAC ήταν μια υπενθύμιση ότι μπορεί να είναι η μόνη προσωπικότητα που κρατά ενωμένο μεγάλο μέρος του MAGA.

Με την επόμενη ημέρα του τραμπικού κινήματος αβέβαιη στις ΗΠΑ, ορισμένες παρουσίες αντανακλούσαν τις φιλοδοξίες του CPAC να μεταφέρει τον MAGA συντηρητισμό στο εξωτερικό.

Μεταξύ άλλων, ήταν εκεί η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Λιζ Τρας, ο γιός του ακροδεξιού πρώην προέδρου της Βραζιλίας Ζαΐρ Μπολσονάρο, Εντουάρντο, καθώς και ο Ρεζά Παχλαβί, εξόριστος εδώ και μισό αιώνα από το Ιράν γιός του τελευταίου Σάχη.

Μιλώντας από το βήμα του συνεδρίου, είπε ότι οι διαπραγματεύσεις με τη σημερινή ηγεσία της Τεχεράνης το μόνο που θα έχουν ως αποτέλεσμα είναι να αυξήσουν την απειλή για τις ΗΠΑ.

Δήλωσε δε έτοιμος «να κάνω το Ιράν σπουδαίο ξανά», παραφράζοντας το σύνθημα των MAGA (Κάντε την Αμερική Σπουδαία Ξανά).

Σε κάποια σημεία της ομιλία του, κάποιοι από το ακροατήριο -κυρίως εξόριστοι Ιρανοί- φώναζαν «ζήτω ο βασιλιάς», την ώρα που στις ΗΠΑ περισσότεροι από 8 εκατομμύρια Αμερικανοί διαδήλωναν κατά της κυβέρνησης Τραμπ, συμμετέχοντας στην κινητοποίηση «No Kings»: «Όχι βασιλιάδες».

Ειδήσεις Σήμερα: