Οστεοπόρωση: Η μεσογειακή διατροφή μειώνει την οστική απώλεια

Η μεσογειακή διατροφή μπορεί να μειώσει την οστική απώλεια στα άτομα που πάσχουν από οστεοπόρωση σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Clinical Nutrition.

Συγκεκριμένα, η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, ακατέργαστα δημητριακά, ελαιόλαδο και ψάρια μπορεί να μειώσει την οστική απώλεια στο ισχίο εντός μόλις 12 μηνών.

Οι επιστήμονες μελέτησαν την επίπτωση της μεσογειακής διατροφής στην οστική υγεία 1.142 ατόμων, 65-79 ετών, που είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες (η μια έκανε μεσογειακή διατροφή και η άλλη αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου).

Τα άτομα που έκαναν μεσογειακή διατροφή αύξησαν την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ξηρών καρπών, ακατέργαστων δημητριακών, ελαιολάδου, ψαριών, ενώ έτρωγαν μικρές ποσότητες γαλακτοκομικών και κρέατος και έπιναν μέτριες ποσότητες αλκοόλ.

Η οστική πυκνότητα μετρήθηκε στην αρχή της έρευνας και έπειτα από 12 μήνες και στις δύο ομάδες στην οσφυϊκή περιοχή της σπονδυλικής στήλης και το μηριαίο οστό. Επίσης ελήφθησαν δείγματα αίματος για τη μέτρηση συγκεκριμένων βιοδεικτών.

Να σημειωθεί ότι το 10% των συμμετεχόντων είχε οστεοπόρωση ευθύς εξ αρχής.

Η διατροφή δεν είχε κάποια αξιόλογη επίπτωση στα άτομα με φυσιολογική οστική πυκνότητα αλλά είχε σε αυτούς με οστεοπόρωση.

Τα άτομα της ομάδας ελέγχου συνέχισαν να έχουν την φυσιολογική για την ηλικία τους μείωση της οστικής πυκνότητας, αλλά εκείνοι που έκαναν μεσογειακή διατροφή είχαν αύξηση της οστικής πυκνότητας στο μηριαίο οστό.

«Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή στην περίπτωση της οστεοπόρωσης αφού η οστική απώλεια στο μηριαίο οστό είναι η αιτία κατάγματος ισχίου, τραύμα ιδιαίτερα συχνό στους ηλικιωμένους με οστεοπόρωση. Τα οστά χρειάζονται χρόνο για να σχηματιστούν και η 12μηνη μελέτη θεωρείται σύντομη για να παρατηρηθεί κάποια επίδραση. Το γεγονός ότι παρατηρήσαμε μια αξιοσημείωτη διαφοροποίηση μεταξύ των δύο ομάδων σε ένα συγκεκριμένο οστό, είναι σημαντικό», εξηγεί η καθηγήτρια Σούζαν Φεργουέδερ -Τάιτ από την Ιατρική Σχολή του Νοργουιτς.