Βραβευμένες ταινίες χωρίς αντίκτυπο
Ορισμένες σκέψεις για τη σχέση του ελληνικού κοινού με τις ταινίες ύστερα από τη χθεσινή απονομή των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Ας θέσουμε μερικά ερωτήματα όσο πιο απλά μπορούμε. Εχουν κάποιον αντίκτυπο τα βραβεία Ιρις της Ακαδημίας Κινηματογράφου; Πριν απαντήσουμε πρέπει να διευκρινίσουμε τι εννοούμε χρησιμοποιώντας τη λέξη «αντίκτυπος». Θα μπορούσαν να παρακινήσουν το κοινό να αναζητήσει τις βραβευμένες ταινίες; Μήπως πρέπει πριν απ’ όλα να διευκρινίσουμε τι εννοούμε χρησιμοποιώντας τη λέξη «κοινό»; Προφανώς, εννοούμε το κοινό που σηκώνεται μαζικά από τις πολυθρόνες του σπιτιού του για να παρακολουθήσει μια ελληνική ταινία. Κατά μέσο όρο, ο Ελληνας πηγαίνει στο σινεμά μια φορά τον χρόνο (κι όμως, είναι αλήθεια, τα νούμερα αυτό λένε). Πριν από την Ακαδημία, είχαμε τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας, και φυσικά έχουμε ακόμα το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (δίχως να υπάρχει καμία ανησυχία για τη μακροβιότητα τού – ανεβασμένου τελευταία – θεσμού). Γιατί το κοινό εγκατέλειψε την ελληνική ταινία εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980; Εφταιγε το ίδιο το σινεμά, έφταιγαν οι αποθεωτικές κριτικές για ταινίες που πιθανότατα δεν το άξιζαν, έφταιγε η ανεμελιά της μεταπολιτευτικής Ελλάδος (που δεν ήθελε να πολυσκοτίζεται με βαρείς προβληματισμούς) ή οι άκυρες βραβεύσεις; Λίγο απ’ όλα, για να δώσουμε επιτέλους μια απάντηση.
- Μπραντ Πιτ: Στη Χαλκίδα, μετά την Ύδρα για τα γυρίσματα της ταινίας
- Συναγερμός για κυβερνοεπιθέσεις σε τράπεζες ως αντίποινα για τον ηλεκτρονικό πόλεμο στην Τεχεράνη
- ΠΑΣΟΚ: Δικαίωση για τα θύματα και όλους τους δημοκράτες η απόφαση για τη Χρυσή Αυγή
- Τέλος στην περιπέτεια του Γιασικεβίτσιους – Έφυγε από το Ντουμπάι
- Χρυσή Αυγή: «Μία ιστορική μέρα, μία μεγάλη νίκη για την κοινωνία μας» – Μάγδα Φύσσα για την απόφαση του Εφετείου
- Ένας στους πέντε Ευρωπαίους θεωρεί τις ΗΠΑ «απειλή»: Μήπως ο Τραμπ σπρώχνει την ΕΕ στην αγκαλιά της Κίνας;