Φιλόσοφος της γλώσσας και ταυτισμένος με τον μόχθο της ορθής χρήσης της, ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης δηλώνει πως έχει πολιορκήσει την ελληνική με πολλούς τρόπους, χωρίς όμως, όπως διευκρινίζει, να την έχει κατακτήσει. Στο γραφείο του, είναι πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Αρσακείων – Tοσιτσείων Σχολείων, το παράθυρο βλέπει έξω, όπως και κείνος που επίσης μαχητικά υπερασπίζεται πως η επιστήμη της γλωσσολογίας δεν είναι υπόθεση εργαστηρίου. Εξάλλου, εκτός από τις πολλές δημόσιες και κορυφαίες θέσεις που κατά καιρούς ανέλαβε, από πρύτανης έως υπουργός, τολμά να παρεμβαίνει στον δημόσιο λόγο, είτε από την τηλεόραση, είτε από το ραδιόφωνο, είτε με τη διδασκαλία του, ακόμη και στο Διαδίκτυο. Ποπ και ταυτόχρονα σχολαστικός ακαδημαϊκός, μας μιλάει εύληπτα για τη γλώσσα και τις λέξεις. Μας χαρίζει επίσης την ελληνική λέξη για το Facebook: Προσωποδίκτυο.

Γιατί αλήθεια το τελευταίο βιβλίο σας λέγεται «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου»;
Τη φράση αυτή την έχω εμπνευστεί από μια φράση του Ελύτη: Πού να τα πω τα Ελληνικά της πίκρας με δέντρα κεφαλαία, πού να τα γράψω; Τα ελληνικά της πίκρας είναι στην ουσία, της πίκρας στη γλώσσα, στην παιδεία, στον πολιτισμό. Αυτά τα τρία συζητήσαμε με τον Γιάννη Μπασκόζο στο βιβλίο, με έμφαση βέβαια στη γλώσσα.  Πικρές αλήθειες είναι ότι έχουμε μία γλώσσα με τεράστια δύναμη και δεν την αξιοποιούμε. Δηλαδή, η ελληνική γλώσσα είναι εξ ανάγκης η δύναμη και η αδυναμία μας. Δύναμη γιατί δεν υπάρχει άλλη γλώσσα που να έχει συνέχεια σαράντα αιώνων, να έχει καλλιέργεια που προσφέρει μια γλώσσα όταν έχει περάσει από έναν Αριστοτέλη, έναν Όμηρο, αλλά και γλώσσα της Καινής Διαθήκης, και μέσα από την οικουμενικότητα της ελληνικής, έχει βάψει όλες τις πολιτισμικές γλώσσες στην Ευρώπη. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι που έχει η ελληνική και τα τρία μαζί, σε αυτή την ένταση, δεν τα συγκεντρώνουν άλλες γλώσσες, αλλά πρέπει να είσαι σε θέση να την αξιοποιήσεις, σε αυτό πάσχουμε.

Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ:

Ειδήσεις Σήμερα: