Το ρυθμικό και αποστασιοποιημένο κείμενο της Λήθης του Δημήτρη Δημητριάδη, σαν σύγχρονο ξόρκι, συνομιλεί με τη γειωμένη -σχεδόν παγανιστική- κίνηση των ποδιών της χορεύτριας, έχοντας τη μουσική να δημιουργεί μια συναισθηματική γέφυρα που απαλύνει τους κραδασμούς της αγωνίας των σωμάτων. Στο Βυρσοδεψείο στις 15, 16, 17, 18, 19 & 20 Ιουνίου
Σ’ ένα τοπίο ακατοίκητο, στο τοπίο της μνήμης συναντιούνται μια χορεύτρια flamenco, μια ηθοποιός και ένας μουσικός. Στον ελλειπτικό μονόλογο του Δημήτρη Δημητριάδη, «Λήθη», ο μοναχικός άνθρωπος στον αγεωγράφητο τόπο του, μιλάει σε ενεστώτα με απόλυτη έμφαση στο εδώ και το τώρα, για τη δυνατότητα ύπαρξής του. Το σώμα, φορέας της ιστορίας του, τον ελευθερώνει από τα δεσμά της καταναγκαστικής σκέψης για την επιβεβαίωση της παρουσίας του και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας αρχής. Ένας μονόλογος ανοιχτός σε ποικίλες ερμηνείες με μια ωστόσο απόλυτη οδηγία από τον συγγραφέα: ο άνθρωπος αρχίζει για να μιλήσει και τελειώνει για να μην ξαναμιλήσει.
Στο Βυρσοδεψείο στις 15, 16, 17, 18, 19 & 20 Ιουνίου

Μια χορεύτρια flamenco, μια ηθοποιός και ένας μουσικός, σ’ ένα τοπίο ακατοίκητο, στο τοπίο της μνήμης. Μια συνάντηση των πρωτογενών υλικών του σώματος και η δημιουργική κατασκευή ενός κώδικα επικοινωνίας. Πώς συνομιλεί το flamenco με τον Δημητριάδη; Πώς σχετίζεται η φόρμα αυτού του ιδιαίτερου είδους με το υπαρξιακό κείμενο της Λήθης;

Στην παράσταση μια χορεύτρια flamenco, μια ηθοποιός και ένας μουσικός, εξερευνούν τις δυνατότητες επικοινωνίας του λόγου με την κίνηση, τον ρυθμό και τη μελωδία. Σ’ ένα τοπίο ακατοίκητο, στο τοπίο της μνήμης, ενθαρρύνεται η συνάντηση με τα πρωτογενή υλικά του σώματος (φωνή – λόγος – κίνηση) και επιδιώκεται η κατασκευή ενός κώδικα επικοινωνίας. Το ρυθμικό και αποστασιοποιημένο κείμενο της Λήθης, σαν σύγχρονο ξόρκι, συνομιλεί με την γειωμένη -σχεδόν παγανιστική- κίνηση των ποδιών της χορεύτριας, έχοντας τη μουσική να δημιουργεί μια συναισθηματική γέφυρα που απαλύνει τους κραδασμούς της αγωνίας των σωμάτων. Σταδιακά ο θεατής οδηγείται σε μια εκ νέου κατανόηση και προσέγγιση του μοναδικού αυτού έργου.

Συντελεστές
Κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Γεωργία Τσαγκαράκη
Χορογραφία: Βικτώρια Κόκκιζα
Μουσική: Roland Hoffmann
Προβολές: Χάρης Γερμανίδης
Σκηνικά: Κωσταντίνος Τσαγκαράκης
Σχεδιασμός φώτων: Adrian Frieling
Κοστούμια: Δάφνη Ιωάννα Γιαννουλάτου

Ερμηνεύουν: Γεωργία Τσαγκαράκη, Βικτώρια Κόκκιζα, Roland Hoffmann

Παραστάσεις: 15, 16, 17, 18, 19 & 20 Ιουνίου στις 21.30
Διάρκεια: 60 λεπτά
Τιμή εισιτηρίου:10 ευρώ

Ειδήσεις Σήμερα: