Ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα των πειραμάτων για την αντιμετώπιση της ακράτειας ούρων, με τη χρήση αρχέγονων κυττάρων. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η έγχυση αρχέγονων κυττάρων, προερχόμενων από τους μύες ή από το λιπώδη ιστό στο σφιγκτήρα, ακολουθείται από διαφοροποίησή τους σε μυϊκές ίνες, μέσα σε μερικές εβδομάδες.

«Το γεγονός αυτό μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε αύξηση της μάζας του σφιγκτήρα και σε βελτίωση της συσταλτικότητάς του, με ταυτόχρονη βελτίωση διαφόρων ουροδυναμικών παραμέτρων, που σχετίζονται με την ακράτεια των ούρων. Παρόμοιες μελέτες με αρχέγονα κύτταρα έχουν γίνει και στον άνθρωπο, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Για να εξαχθούν, όμως, ασφαλή συμπεράσματα για τον ακριβή ρόλο των αρχέγονων κυττάρων στη θεραπεία της ακράτειας στον άνθρωπο απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες, με μεγάλο αριθμό ασθενών και μακρά περίοδο παρακολούθησης», εξηγεί ο επιμελητής Α’ της Β’ Πανεπιστημιακής Ουρολογικής Κλινικής του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Αθηνών Ηρακλής Μητσογιάννης, με αφορμή ανακοίνωσή του στην 4η Επιστημονική Συνάντηση του τμήματος Ουροδυναμικής Νευροουρολογίας και Γυναικολογικής Ουρολογίας (ΟΝΟΓΟ) της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας, που ολοκληρώθηκε, το περασμένο Σάββατο, στα Ιωάννινα.

Όπως εξηγεί ο κ.Μητσογιάννης, τα τελευταία χρόνια, πολλές δημοσιευμένες εργασίες επιστημόνων απ’ όλο τον κόσμο αναφέρονται στο ρόλο των αρχέγονων κυττάρων στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης και της ακράτειας προσπαθείας, δηλαδή της απώλειας ούρων κατά το βήχα, το φτέρνισμα κ.λπ. Τα κύτταρα αυτά έχουν μεγάλη δυνατότητα διαφοροποίησης σε διάφορους κυτταρικούς τύπους, όπως π.χ. μυϊκές ίνες, γεγονός που θεωρητικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αποκατάσταση της λειτουργικότητας του σφιγκτηριακού μηχανισμού της ουρήθρας, που ανεπαρκεί στις περιπτώσεις ακράτειας προσπαθείας.

Τα αρχέγονα κύτταρα μπορούν να ληφθούν από διάφορους ιστούς και όργανα, όπως είναι ο μυελός των οστών, οι μύες και ο λιπώδης ιστός και, κατόπιν κατάλληλης επεξεργασίας, να ενεθούν στον έξω (γραμμωτό) σφιγκτήρα της ουρήθρας.

Η ακράτεια προσπαθείας αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα, αφού προσβάλλει μεγάλο αριθμό γυναικών κάθε ηλικίας. Όπως εξηγεί ο κ.Μητσογιάννης, η θεραπεία της είναι κυρίως χειρουργική, πολλές ασθενείς, όμως, είτε δεν θεραπεύονται είτε υποτροπιάζουν μετά την επέμβαση, για λόγους που δεν έχουν γίνει πλήρως κατανοητοί.

Σήμερα, συνηθέστερη χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της εγκράτειας των ούρων είναι η τοποθέτηση κολπικής ταινίας χωρίς τάση, με ποσοστό επιτυχίας περί το 80% σε μακροχρόνια βάση. Σε ηπιότερες περιπτώσεις, σύμφωνα με τον κ.Μητσογιάννη, μπορεί να αντιμετωπιστεί με φαρμακευτική αγωγή και ασκήσεις πυελικού εδάφους.

health.in.gr,ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: