Art-Athina /Προβολές

Με αφορμή τρεις πρόσφατες σημαντικές απώλειες της σύγχρονης ελληνικής εικαστικής σκηνής –τον θάνατο του Βλάση Κανιάρη και του Νίκου Αλεξίου και την παύση της λειτουργίας του χώρου Ζήτα-Μι– η ART-ATHINA οργανώνει σειρά προβολών με ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στα τρία αυτά κεφάλαια της σύγχρονης εικαστικής σκηνής. Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν τα ντοκιμαντέρ: «Βλάσης Κανιάρης 1958» από τη σειρά ντοκιμαντέρ «Η ιστορία των χρόνων μου» σε παραγωγή ΕΡΤ, «Νίκος Αλεξίου» από την τηλεοπτική σειρά «Οι Έλληνες» επίσης σε παραγωγή της ΕΡΤ, και το ντοκιμαντέρ του Αντώνη Κιούκα «I would Like to Give you my Heart Forever ZHTA-MI».

Το ντοκιμαντέρ του Αντώνη Κιούκα κάνει μια αναδρομή στην ιστορία του Ζήτα-Μι που ιδρύθηκε το 1955 στη Θεσσαλονίκη και αποτέλεσε σύμβολο, στέκι για τους ποιητές, τους σινεφίλ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, τη Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» και τη «Δημοκρατική Άμυνα». Στο Ζήτα-Μι γεννήθηκε επίσης το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

H ταινία προβάλλεται λοιπόν στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Art-Athina 2011.

Το Σάββατο 14/5/2011 η ταινία θα προβληθεί στις 18:00 και αμέσως μετά θα ακολουθήσει συζήτηση με τη συμμετοχή των: Μίμη Φατούρου – αρχιτέκτονα, Κατερίνας Καμάρα -Διευθύντριας ΖΗΤΑ-ΜΙ, Μάρως Λάγια – Διευθύντριας ΖΗΤΑ-ΜΙ, Θούλης Μισιρλόγλου – Ιστορικού τέχνης, Αντώνη Κιούκα – Σκηνοθέτη.

Καθημερινά ώρες λειτουργίας της έκθεσης:
ΠΕΜΠΤΗ 12/5/2011, 19:00-22:30
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/5/2011, 14:00-21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5/2011, 12:00-21:00
ΚΥΡΙΑΚΗ 15/5/2011, 12:00-21:00

Διάρκεια: 83′
Παραγωγή: Q-productions
Σκηνοθεσία: Αντώνης Κιούκας
Σενάριο: Αντώνης Κιούκας-Κατερίνα Καμάρα
Μουσική επιλογή: Αντώνης Κιούκας-Λάζαρος Μακρίδης

Το 1955 ο Παύλος Ζάννας και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, από τα αρχικά των οποίων προέκυψε το όνομα ΖΗΤΑ-ΜΙ, άνοιξαν ένα κατάστημα στη Θεσσαλονίκη, που στην αρχή πουλάει γραφομηχανές Olivetti και εισαγόμενους δίσκους κλασικής μουσικής και Jazz. Το 1958 η Μίνα Ζάννα πρόσθεσε στο μαγαζί αντικείμενα καλλιτεχνικού χαρακτήρα, με έμφαση στην ελληνική λαϊκή τέχνη. Για τη γενιά του ’60 το ΖΗΤΑ-ΜΙ είναι ένα σύμβολο. Κλασική μουσική και jazz, οι συναντήσεις, οι ποιητές, οι σινεφίλ.
Λέσχες και Φεστιβάλ Κινηματογράφου, τα περιοδικά, η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη», οι ωραίοι έφηβοι, οι ωραίες έφηβες,
το πάθος της γενιάς των κινημάτων, η Δημοκρατική Άμυνα, η δικτατορία.

Το 1970 αρχίζει η συνεργασία του ΖΗΤΑ-ΜΙ με την Μάρω Λάγια και την Κατερίνα Καμάρα. Ο εικαστικός κόσμος εισβάλλει δυναμικά στο προσκήνιο. 320 εκθέσεις, οι πρωτοπόροι, οι επαναστάτες, οι τελειομανείς, οι σχολές, οι αυτοδίδακτοι. Ζωηρές πολιτικές συζητήσεις, μαθήματα ποίησης στο πατάρι, νεαρές γυναίκες με πάθος για αυτογνωσία. Η μικρή γκαλερί γεμάτη με όνειρα των νέων καλλιτεχνών της χώρας και εδώ γεννιέται το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Όλα αυτά τα 55 χρόνια το ΖΗΤΑ-ΜΙ δεν υπήρξε μόνο ένα μαγαζί, μια γκαλερί και ένας χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης, αλλά ένα στέκι, ένα σημείο αναφοράς, ένας «τόπος» για τους πνευματικούς ανθρώπους, τους λογοτέχνες, τους εικαστικούς, τους κοινωνικά ενεργούς πολίτες, αλλά κι εκείνους τους απλούς ανθρώπους που μέσα σε μια κλειστή κοινωνία είχαν τα μάτια τους στραμμένα στον κόσμο, στο καινούργιο και στο μέλλον. Tρεις γενιές θα μπορούσαν να πουν: «Ναι, ήμασταν όλοι εκεί!»

…κι αυτό είναι το θέμα αυτής της ταινίας…

Η ταινία περιλαμβάνει συνεντεύξεις των Μίνα Ζάννα, Κατερίνα Καμάρα, Μάρω Λάγια και μαρτυρίες από τους Παύλο Βασιλειάδη, Άρι Γεωργίου, Στέργιο Δελιαλή, Πέγκυ Ζουμπουλάκη, Δέσποινα Ηλιάδη, Γιώργο Κορδομενίδη, Γιώργο Λαζόγκα, Ιωάννα Μανωλεδάκη, Κώστα Μαρίνο, Δημήτρη Μαρωνίτη, Θούλη Μισιρλόγλου, Γιάννη Μπουτάρη, Σάκη Παπαδημητρίου, Λία Παπαηλία, Τίτο Πατρίκιο, Παύλο Σάμιο, Αλέξανδρο Τομπάζη, Κώστα Τσόκλη, Μίμη Φατούρο, Δανάη Χατζόγλου, Ξανθίππη Σκαρπιά-Χόιπελ, Ντίνο Χριστιανόπουλο, καθώε και δηλώσεις των Σπύρου Βούγια, Άντας Καμάρα, Αταλάντης Σιάγα, Γιάννη Χατζηγώγα.

Η πρώτη προβολή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης- Εικόνες του 21ου Αιώνα τον Μάρτιο του 2011.